Yıllık gelirleri yirmi bin akçeye kadar olan dirliklere tımar denir.

Tımar sahiplerine ise ''Tımarcı'' denilmektedir

Tahrir, eyaletlerdeki nüfus ve gelir kaynaklarını tespit

etmek ve bunları devlet görevlilerine, şahıslara ve vakıflara hizmetleri karşılığında; maaş, mülk ve gelir olarak dağıtmaktır.

Osmanlı köylüsünün devlete ödediği en önemli ve en yaygın vergi, ürettiği tahıldan alınan cizye vergisidir.

Osmanlı Devleti'nde topraklar gelir durumuna göre has, zeamet, tımar ve öşür olarak dörde ayrılmıştır.

Yaptıkları hizmet karşılığında devlet görevlilerine ve savaşlarda yararlılık gösteren askerlere tahsis edilen gelir kaynaklarına dirlik adı verilir.

Tımar toprakları devlet mülkü olmasına rağmen miras bırakılabilir, satılabilir, kiraya verilebilirdi.

Has toprak padişah ve üst derecede görev alan devlet adamlarına verilmektedir.

Tımarlı Sipahilerin maaşları karşılığında yetiştirdiği askerlere cebelü adı verilir.

Tımarlı Sipahi gibi kişiler vergi vermez ve yaptıkları askerlik hizmetleri karşılığı bir yerin veya köyün vergisini toplama yetkisine sahip olurdu.

Kazasker Çandarlı Kara Mustafa'nın çalışmaları ile

Pencik sistemi uygulanmaya başlandı.

Pencik usulüne göre savaş esirlerinin beşte biri asker olmak üzere devlet tarafından alınırdı.

Osmanlılar, Devşirme Sistemini Bizans'tan almıştır.

Yeniçeri Ocağı, Avrupa'da kurulan ilk daimi orduydu.

Devşirme Sisteminin uygulaması Fatih Sultan Mehmed döneminde olmuştur.

Osmanlı Devleti'nde Musevi toplumdan da çocuklar devşirilmiştir.

Osmanlı Devleti’nde, devşirilecek çocuklar arasından özellikle 9-14 yaş aralığında olanlar tercih edilirdi.

Devşirmek için alınan çocuklar Acemi Oğlanlar Ocağında sekiz yıl eğitim görürlerdir.

Köylü toprağı ekme konusunda serbest bırakılmış ve isterse ekmeme hakkına sahiptir. Toprağını ekmezse herhangi bir ceza almaz.

Sipahiler atlı askeri birliklerdir.

Osmanlı askeri sisteminde akıncılar, deliler,

yörükler, beşliler, yayalar ve müsellemler gibi yardımcı kuvvetler yer almaktadır.

Osmanlı Devleti'nde toprağa bağlı olarak yetiştirilen askerlere ''deli'' denilmektedir.

Osmanlı Devleti’nin düzenli ve maaşlı ordusu olan Kapıkulu Ocağının piyadelerine “Yeniçeri”, süvarilerine ise “Kapıkulu Sipahisi” denilirdi.

Osmanlı Devleti'nde ordunun tamamının Türklerden oluştuğu bölüm azaplardır.