Font size
WorksheetsEkonomika
Total questions: 14
Worksheet time: 12mins
Główny cel zarządzania strategicznego to:
plan który dotyczy zagadnień określonej produkcji.
zapewnienie długoterminowego sukcesu przedsiębiorstwa.
wprowadzenie komputeryzacji w organizacji.
Przyjmując kryterium horyzontu czasu, wyróżniamy plany:
finansowe i rzeczowe.
taktyczne, strategiczne i operacyjne.
całościowe, branżowe i problemowe.
Plan finansowy:
dotyczy zagadnień tylko określonej produkcji.
polega na ustaleniu planowanej wielkości zakupu i sprzedaży towarów.
polega na analizie danych finansowych przedsiębiorstwa, a następnie ustaleniu celów, które mogą być realizowane.
Planowanie strategiczne to:
proces wyboru celów przedsiębiorstwa w długim okresie oraz ustalenie długofalowych programów potrzebnych do realizacji konkretnych zadań niezbędnych do osiągnięcia tych celów.
proces wyboru celów przedsiębiorstwa w średnim okresie oraz ustalenie długofalowych programów potrzebnych do realizacji konkretnych zadań niezbędnych do osiągnięcia tych celów.
proces wyboru celów przedsiębiorstwa w krótkim okresie oraz ustalenie długofalowych programów potrzebnych do realizacji konkretnych zadań niezbędnych do osiągnięcia tych celów.
Plan taktyczny to:
dokument, który konkretyzuje cele i kierunki działania przedsiębiorstwa ustalane w planie strategicznym.
dokument, który konkretyzuje cele i kierunki działania przedsiębiorstwa ustalane w planie operacyjnym.
to dokument, w którym dokonano wyboru celów organizacji, ustalono jego politykę i programy niezbędne do realizacji konkretnych zadań.
Plan strategiczny obejmuje:
okres krótki tj. kilka lub kilkanaście miesięcy.
okres średni tj. od roku do 5 lat.
okres długi tj. kilka lub kilkanaście lat.
Cecha planowania strategicznego:
stwarza ramy planowania bardziej szczegółowego.
wiąże się z krótszym okresem niż inne rodzaje planowania.
jest to działalność kierownictwa niższych szczebli.
Struktura organizacyjna:
polega na rozdzieleniu całej działalności gospodarczej na wiele zadań cząstkowych i czynności, aż do podziału na czynności elementarne, dalej niepodzielne.
to ogół stanowisk i komórek organizacyjnych oraz wzajemne powiązania między nimi.
to komórka organizacyjna o konkretnych celach i zadaniach, które realizuje kilka osób przy wykorzystaniu niezbędnych środków.
Struktura organizacyjna przedsiębiorstwa zależy m.in. od:
celów działania i funkcji gospodarczych.
zakresu przedmiotowego działalności.
wielkości i lokalizacji przedsiębiorstwa.
odpowiedzi a, b i c są prawidłowe.
Struktura liniowa:
polega na hierarchicznym podporządkowaniu pracowników poszczególnych szczebli dyrektorowi przedsiębiorstwa, który odpowiada za całokształt działań.
występują w niej zależności hierarchiczne i funkcjonalne.
rzadko dotyczy całego przedsiębiorstwa, zwykle jest tworzona do realizacji określonego zadania, do którego wykonania powołuje się zespół zadaniowy.
Zalety struktury funkcjonalnej:
indywidualna odpowiedzialność i możliwość szybkiego podejmowania decyzji.
możliwość bezpośredniego kontaktu pracowników ze specjalistami oraz wysoka specjalizacja kierowników i pracowników.
jednoosobowe kierownictwo i indywidualna odpowiedzialność.
Wady struktury zadaniowej:
wysoka centralizacja władzy, która uniemożliwia pełne wykorzystanie indywidualnych zdolności i inicjatywy pracowników.
zbyt rozbudowany aparat zarządzania.
niebezpieczeństwo usamodzielnienia się zespołu i tworzenie się w nim więzi hierarchicznych.
Drugi etap procesu kontroli:
to ustalenie rzeczywistego stanu rzeczy.
wyniki uzyskane w nim mają być później wykorzystane do porównań.
jego realizacja wymaga ustalenia częstotliwości i metod sprawdzania.
odpowiedzi a, b i c są prawidłowe.
Funkcja ochronna kontroli:
polega na zabezpieczaniu przed pomniejszeniem sprawności organizacji, która wyrażana jest w stratach materialnych i pozamaterialnych.
spełnia się w pobudzaniu i inicjowaniu działań, które służą podniesieniu sprawności funkcjonowania organizacji.
polega na sygnalizacji stopnia realizacji zadań, efektów i nieprawidłowości.
