Mababatid ng isang manunuri sa pananaw na ito kung taglay ba ng akda ang pagpapahalaga sa disiplina at kaayusang nararapat o inaasahan ng madla.

Ang pananaw na ito ay nagpapahalaga higit sa tao kaysa sa anomang bagay.

Karaniwang ginagamit sa pananaw na ito ang pagbibigay-halaga sa tunggalian sa pagitan ng dalawang malalakas at magkasalungat na puwersa o kapangyarihan.

Sa pamamagitan ng pananaw na ito, nasusuri ang kalagayan ng kababaihan at ang pagkakapantay-pantay ng kalagayan ng kababaihan at kalalakihan sa lipunan at maging sa panitikan.

Ipinakikita sa pananaw na ito na ang tao ay malayang magpasya para sa kanyang sarili upang mapalutang ang pagiging indibidwal nito at nang sa gayon ay hindi maikahon ng lipunan.

Pinalulutang sa pananaw o dulog na ito ang damdamin kaysa kaisipan.

Karamihan sa mga akdang sinusuri gamit ang pananaw na ito ay dumadalumat sa kalagayan ng lipunan at sa uri ng mga taong namayagpag sa panahong ito.

Ipinalalasap ng pananaw na ito ang katotohanan ng buhay maging ito man ay hindi maganda. Layunin nitong ilahad ang mga pangyayari sa tunay na buhay.

Pinahahalagahan ng teoryang ito ang katwiran at pagsusuri, may layunin ding ilahad ang katotohanan, kabutihan at kagandahan.