Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, αν στην Πολιτεία βασιλεύει η ισορροπία, τότε και η ψυχή του καθενός θα είναι αρμονική.

Οι φιλόσοφοι– βασιλεῖς διαθέτουν πείρα ζωής, διοικητικές ικανότητες και αίσθηση καθήκοντος αλλά και προσωπική περιουσία για να είναι αδέκαστοι, ανεπηρέαστοι και ολόψυχα αφοσιωμένοι στο κοπιώδες λειτούργημά τους.

Πυρήνας της πολιτικής σκέψης του Πλάτωνα είναι η ιδέα της ισοτιμίας.

Τις απόψεις για την ιδεώδη πολιτεία, την καλλίπολιν, που διασφαλίζει στον πολίτη της τον άριστον βίον, εκθέτει ο Πλάτων στον διάλογό του Πολιτεία ἢ περὶ δικαίου.

Θέμα του διαλόγου είναι η φύση της δικαιοσύνης και της αδικίας και κατά πόσο ο δίκαιος ή ο άδικος είναι ευτυχέστερος σ' αυτήν και στην άλλη ζωή.

Η κατηγορία που είχε μεγαλύτερη σχέση με την πραγματική αιτία δίωξης του Σωκράτη ήταν:

Οι φιλόσοφοι βασιλείς αναλαμβάνουν την εξουσία

Η θέση ότι η δικαιοσύνη είναι να αποδίδεις τα ίσα, καλό στον φίλο, κακό στον εχθρό, υποστηρίχθηκε από

Οι πρώιμοι διάλογοι του Πλάτωνα γράφτηκαν

Οι φύλακες – άρχοντες

Το σημαντικότερο πρόβλημα που συζητείται στην Πολιτεία είναι

Με τον όρο πολιτεία δηλώνεται το πολίτευμα, οι βασικές δηλαδή αρχές που υπόκεινται στη νομοθεσία και στους θεσμούς της πόλης.

Η 7η Ἐπιστολή του Πλάτωνα είναι ένα γράμμα προς τους Αθηναίους φίλους του, το οποίο αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας.

Οι φύλακες – επίκουροι στην ιδεώδη πολιτεία πρέπει να έχουν κλείσει το 50ο έτος της ηλικίας τους.

Η αγωγή των φυλάκων περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη δεκαετή σπουδή της διαλεκτικής.

Ο Γλαύκων στην πλατωνική Πολιτεία λειτουργεί ως το φερέφωνο της αριστοκρατικής ηθικής αναφορικά με τις αντιλήψεις του περί δικαιοσύνης.

Όπως ομολογεί ο ίδιος ο Πλάτωνας στην 7η Επιστολή του, όταν ήταν ακόμη νέος, φιλoδοξούσε να ασχοληθεί με την πολιτική.

Η σοφία επιβάλλει τον αυτοέλεγχο στο άτομο.

Οι φιλόσοφοι – βασιλεῖς διαθέτουν μόνο πείρα ζωής, διοικητικές ικανότητες και αδαμάντινο χαρακτήρα.