Morał wypływajacy z tej bajki brzmi: "Każdy wiek ma goryczy, ma swoje przywary".

Bohater tej bajki robił dużo hałasu, dlatego marnie skończył.

Bohater tej bajki odpowiedział swojej rozmówczyni: "Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny;

Prawda, nie jest wspaniały - szczupły, ale własny".

Bajka w tym utworze sama się broni.

Bohater tej bajki był łatwowierny, uwierzył w prawione mu komplementy, dlatego musiał obejść się smakiem.

Bohaterka tej bajki nie zauważyła grożącego jej niebezpieczeństwa, ponieważ "Jeszcze bardziej wpadała w kaznodziejski zapał".

Bohater tej bajki nie posłuchał swojego towarzysza, a kiedy chciał, żeby ten poczekał na niego, usłyszał: "Było mnie zrazu słuchać".

Bajka ta uczy nas, że nie wolno przypisywać sobie cudzych zasług.

Z tej bajki dowiadujemy się, jak wielka jest wartość wolności.