Rüyamda eski çağlardaydım. Eski çağlar derken insanların olmadığı çağ. Gözümü bir açtım ki bir mağaradayım. Mağaradan dışarıya adımımı attım. Muhteşem bir doğa beni karşıladı. Ama o da ne? Karşımda 10-15 metre boyunda bir t-rex. Kendimi sudan çıkmış balık gibi çaresiz hissettim. Beni fark ederse şansımın olmayacağını biliyordum. Dİğer taraftan çok susamıştım. Onun arkasından, ağaçların arasından saklanarak suyun yanına kadar gelirken ayağım çamura battı. Beni içine çekiyordu. Korkuyordum, elimden hiçbir şey gelmiyordu. Bir de t-rex çırpınışlarımı görünce bana doğru dev adımlarla hızlıca gelmeye başlamasın mı ? Beni tam ağzına atacakken toprak beni yuttu ve sıcacık yatağıma geri fırlattı ve uyandım. Neyse ki uyandım.

Tyrannosaurus, Kretase Devri'nin sonlarında (68-66 milyon yıl önce) yaşamış avcı bir dinozor cinsi. Tiranozorların çoğu, kafatasları 1 metreden daha uzun olan iri etçil teropod dinozorlardı.

Kısaca T. rex veya T-Rex olarak bilinen ve Latince "zorba kertenkelelerin kralı" anlamına gelen Tyrannosaurus rex, cinsin tip türü olup aynı zamanda en büyük türünü oluşturmaktadır. T. rex, güçlü arka ayakları üzerinde yürüyen; son çalışmalar ışığında eğik bir gövde pozisyonunda duran ve kuyruğu ile dengesini sağlayan; uzunluğu 12 metreyi, dik durduğunda boyu 4 metreyi geçen; yetişkinleri 4-6 ton ağırlığında olan büyük bir canlıydı. Bu cinsin üyeleri Kuzey Amerika ve Asya'da yaşamıştır.

İşte karşımızda bir tirex... Desenli ve kahverengi bir derisi ile karşımızda duruyordu. Kuyruğu upuzundu ve kalındı. Düşmana korku veren sert bakışları ile kimsenin görmek isteyemeyeceği bir varlıktı. Dişleri ise avını parçalamaya yarayacak şekilde sivriydi. Vücuduna göre küçük kolları ise bu dinozorun belki de korkutucu olmayan tek yanıydı.

Canlı organizma motorlu bir taşıta benzetilebilir. Taşıtı ilerleten motor, yayılma gücüdür; fren ise korunma gücüdür. Taşıt tehlikeli hıza vardığında ona engel olmak ve bir engel karşısında onu durdurmak için frene gereksinim vardır. Canlı organizma bir tehlikeyle karşılaşmadan sınırsızca yayılamaz. İşte bu anda korunma güdüsü bu yayılmayı dizginler.

Piknik için gittiğimiz bölgede farklı türlerde birçok

ağaç vardı. Kabukları dökülmüş, çok yaşlı bir de ardıç

ağacı vardı orada. Kurumuş, gölgesini yitirmiş

bir ağaçtı. Gövdesi delik deşikti.

kökleriyle kayalığın yüzüne

sıkıca yapışmış, sarp

kayalığı baskı altına almıştı.

Göl kenarında on gün kaldıktan sonra kardeşimle ve annemle kucaklaşarak yola çıkıyorum. İlk gideceğim yer Gaziantep olacak. Uzun ve biraz da yorucu bir yolculuktan sonra Halfeti'ye geldim. Epey yol aldıktan sonra araç da hararet yaptı. Başımı, ellerimin arasına alıp sinirlendim. Yakınımda benzinci de yoktu. Arabada öyle kalakalmıştım.

Ölümsüzlük isteği ne kadar da zavallı bir istek. İnsan

aslında elini neye sürse ya ömrünü kısaltıyor, ya da yok ediyor onu. Petrol birikimi kaç milyon yılda oldu dünyada? Ben de bilmiyorum. Birkaç milyon yıl olmalı. Peki, kaç yılda tüketeceğiz? Bana tek bir şey söyleyin ki, insanın sayesinde ömrü uzamış olsun.

İşten ayrılalı on beş gün olmuştu. On beş gündür yeni bir iş arıyordum. Nihayet bir kitapçıda, sayfası iki liraya bir tercüme işi buldum. O kadar sevindim ki... Her forma otuz iki lira getirecekti.

Gene bir “eski” özlemidir gidiyor. Yeniye kötü kötü bakıyorlar; anlamı yokmuş, güzel değilmiş, düşünmekten, çalışmaktan kaçınan kimselerin ne yaptıklarını bilmeden ortaya attıkları şeylermiş. Geçmişin büyük eserlerini inceleyip de onlardan örnek almalıymışız. Oysaki asıl “yeni” zordur, yeninin anlamını anlamak, güzelliğini duymak zordur.