Kształt powłoki elektronowej wynika z odpowiadającej jej wartości pobocznej liczby kwantowej.

Maksymalna liczba elektronów w obrębie trzeciej powłoki elektronowej wynosi 16.

W obrębie powłoki elektronowej znajdują się maksymalnie 32 elektrony

W obrębie powłoki elektronowej można wyróżnić orbitale i podpowłoki elektronowe.

1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶

1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁴

[Ne] 3s³ 3p⁴

[Ne] 3s² 3p⁴

9,3 × 10²⁶ kg

9,3 × 10²⁴ kg

9,3 × 10^-23 kg

9,3 × 10^-26 kg

0,992 u

1,002 u

1,008 u

1,020 u

Molibden znajduje się w 6. grupie i 4. okresie, w bloku d.

Molibden znajduje się w 6. grupie i 5. okresie, w bloku d.

Molibden znajduje się w 5 okresie i 6 grupie , w bloku d.

Molibden znajduje się w 6. grupie i 4. okresie, w bloku f.

1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 4s² 3d¹⁰ 4p⁶ 5s² 4d⁹

1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 4s² 3d¹⁰ 4p⁶ 5s¹ 4d¹⁰

1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 4s² 4p⁶ 5s¹ 4d¹⁰

[Kr] 5s¹ 4d¹⁰

35 protonów i 35 neutronów.

17 protonów i 18 neutronów.

17 protonów i 35 neutronów

35 protonów i 17 neutronów.

KCl, KNO₃

diament C , SiO2

Cu , Na

S_8, H₂O

w okresie wzrasta wraz ze zwiększeniem się numeru grupy

w okresie maleje wraz ze zwiększeniem się numeru grupy

w okresie maleje wraz ze zmniejszeniem się numeru grupy

nie zmienia się ani w okresie ani w grupie

Beryl, potas, sód, siarka, tlen, azot.

Fluor, tlen, azot, wapń, magnez, sód

Fluor, tlen, azot, fosfor, wodór

Sód, magnez, wapń, azot, tlen, fluor.

Wiązanie jonowe powstaje w wyniku elektrostatycznego przyciągania między kationem i anionem.

Wiązanie jonowe powstaje w wyniku przeniesienia elektronu lub elektronów między atomami prowadzącego do utworzenia kationu i anionu

Kation ma promień mniejszy niż promień atomu, z którego powstał, a anion ma promień większy

niż promień atomu, z którego powstał

Kation ma promień większy niż promień atomu, z którego powstał, a anion ma promień mniejszy

niż promień atomu, z którego powstał.

Wiązanie jonowe oraz siedem wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych, w tym dwa koordynacyjne

Wiązanie jonowe oraz osiem wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych, w tym dwa koordynacyjne.

Wiązanie jonowe oraz osiem wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych, w tym jedno koordynacyjne.

Wiązanie jonowe oraz osiem wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych, w tym trzy koordynacyjne.

SO₂, HNO₃, NO₂, PH₃

SO₃, H₂SO₃, NH₄⁺, HNO₃

NO₂, HNO₂, HNO₃, NH₃

H₂S, H₂SO₃, H₃PO₄, NH₃

Li⁺, K⁺, Cl⁻, Ca²⁺, F⁻

F⁻, S²⁻, Mg²⁺, Na⁺, Cl⁻

Na⁺, F⁻, Mg²⁺, O²⁻, F⁻

F⁻, O²⁻, Rb⁺, Na⁺, Al³⁺

W wiązaniach wodorowych przyciągają się cząsteczki o przeciwnych ładunkach elektrycznych

Wiązanie wodorowe polega na przyciąganiu atomu wodoru jednej cząsteczki przez wolną parę elektronową drugiej.

W wiązaniu wodorowym atom wodoru jednej cząsteczki jest przyciągany przez ujemne ładunki znajdujące się w drugiej cząsteczce.

Wiązania wodorowe odpowiadają za asocjację cząsteczek i wpływają na obniżenie temperatury wrzenia substancji, w której występują

SO₃, HCl, H₂, NaCl

CO, HCl, BeCl₂, BCl₃

CO_, KCl, HF, NH₃

SiH₄, BeF₂, HF, O₂

W cząsteczce etylenu znajdują się cztery wiązania $\sigma$ i dwa wiązania $\pi$ .

W cząsteczce etylenu znajdują się cztery wiązania $\sigma$ i jedno wiązanie $\pi$

W cząsteczce etylenu znajduje się pięć wiązań $\sigma$ i jedno wiązanie $\pi$

W cząsteczce etylenu znajdują się: pięć wiązań $\sigma$ i dwa wiązania $\pi$ .

NaCl, K₂O, NO₂, KF

KOH, NaCl, HNO₃, BaO

NaOH, K₂O, NaF, HNO₂

KOH, CaO, Na₂O, KCl

W krysztale chlorku sodu znajdują się regularnie ułożone kationy sodu oraz aniony chlorkowe,

których liczba pozostaje w stosunku 1:1.

W krysztale chlorku sodu znajdują się regularnie ułożone kationy sodu oraz aniony chlorkowe,

których liczba pozostaje w stosunku 1:2.

W krysztale chlorku sodu znajdują się regularnie ułożone cząsteczki, pomiędzy którymi istnieją silne oddziaływania międzycząsteczkowe

W krysztale chlorku sodu znajdują się regularnie ułożone kationy sodu oraz aniony chlorkowe,

których liczba pozostaje w stosunku 2:1.