Κάποια μέρα ένας αχόρταγος και τυραννικός βασιλιάς ζήτησε όλους τους (a)   της πόλης γιατί αλλιώς θα κατέστρεφε την πόλη.

Ο Άγιος Βασίλειος όλη τη νύχτα (a)   στο Θεό να σώσει την πόλη του.

Την άλλη μέρα ο αδίστακτος βασιλιάς αφού (a)   την Καισάρεια με το στρατό του απαίτησε να του δοθεί το χρυσάφι.

Ο Μέγας Βασίλειος αφού βγήκε από το ναό είπε στον βασιλιά ότι οι κάτοικοι σε αυτό το μέρος μόνο φτώχεια έχουν και (a)   για να του δώσουν.

Θύμωσε τότε ο βασιλιάς και απείλησε τον Άγιο Βασίλειο με (a)  

Οι συγχωριανοί αγαπούσαν πολύ τον δεσπότη τους και θέλησαν να το βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από το σπίτι τους ότι (a)   είχαν και του το έδωσαν

Αφού μαζεύτηκαν κάμποσα χρυσαφικά, ο Άγιος Βασίλειος τα έβαλε σε ένα (a)   και τα έδωσε στο βασιλιά.

Μόλις άνοιξε όμως το σεντούκι ο βασιλιάς, όρμησε από μέσα ένας λαμπρός (a)   , ήταν ο Άγιος Μερκούριος.

Όλοι τότε τρόμαξαν και το έβαλαν στα πόδια. Το ίδιο και ο βασιλιάς αφήνοντας το σεντούκι στους κατοίκους της (a)  

ο Άγιος Βασίλειος ήθελε να μοιράσει τα χρυσαφικά (a)  

Αφού πρώτα προσευχήθηκε στο Θεό, κάλεσε τους διακόνους του και τους είπε να ζυμώσουν (a)  

Καθώς ζυμώνουν θα βάζουν και από ένα (a)   σε κάθε ψωμάκι. Έτσι κι έγινε.

Στην αρχή κάθε οικογένεια που έπαιρνε από ένα ψωμάκι παραξενευόταν. Αργότερα όμως έμενε (a)   γιατί καθώς το έκοβε έβρισκε μέσα χρυσαφικά

Το ψωμάκι αυτό το ονόμασαν (a)   Για αυτό βάζουμε και εμείς φλουριά.