"นิจจาเอ๋ยเคยยลแต่หนหลัง ถึงเมื่อครั้งคราวเปรมเกษมสันต์

ทั้งผิวพรรณเหลืองเรื่อเหลือรำพัน ทุกทุกวันแสนจะเพลินจำเริญตา" คำประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"หรือธานินทร์สิ้นเกณฑ์จึงเกิดยุค ไพรีรุกรบได้ดังใจหมาย เหมือนทุกวันแล้วไม่คัณนาตาม ให้ใจหายหวั่นหวั่นถึงจันทร์ดวง" บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ลำพูรายชายตลิ่งล้วนหิ่งห้อย สว่างพรายแพร่งพรายขึ้นปลายแขม อร่ามเรืองเหลืองงามงามงามแวม กระจ่างแจ่มจับน้ำเห็นลำเรือ"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ในลักษณ์นั้นว่าน่าประหลาด เป็นเชื้อชาตินักรบกลั่นกล้า เหตุไฉนย่อท้อรรอรา หรือจะกล้าแต่เพียงวาที"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"พระโหยหวนครวญเพลงวังเวงจิต ให้คนคิดถึงถิ่นถวิลหวัง ว่าจากเรือนเหมือนนกมาจากรัง อยู่ข้างหลังก็จะแลชะแง้คอย" บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"พลางกอดพลายงามแอบไว้แนบอก น้ำตาตกพร่างพรายทั้งซ้ายขวา โอ้มีกรรมทำไว้แต่ไรมา พอเห็นหน้าลูกแล้วจะแคล้วกัน"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสววณคดีในข้อใด

"เหลียงหลังยังเห็นแม่แลเขม้น แม่ก็เห็นลูกน้อยละห้อยหา แต่เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวับวิญญา โอ้เปล่าตาต่างสะอื้นยืนตะลึง"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น พันแสง รินรสพระธรรมแสดง ค่ำเช้า

เจดีระดะแซงเสียดยอด ยลยิ่งแสงแก้วเก้า แก่นหล้าหลากสวรรค์"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"จากมามาลิ่วล้ำ ลำบาง บางยี่เรือราพลาง พี่พร้อง

เรือแผลงช่วยพานาง เมียงม่าน มานา บางบ่รับคำคล้อง คล่าวน้ำตาคลอ"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ชนใดไม่มีดนตรีการ ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ เขานั้นเหมาะคิดกบฏอัปลักษณ์" บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"โอ้สามัญผันแปรไม่แท้เที่ยง เหมือนอย่างเยี่ยงชายหญิงทิ้งวิสัย นี่หรือจิตคิดหมายมีหลายใจ ที่จิตใครจะเป็นหนึ่งอย่าพึงคิด"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ยลโศกยามเศร้ายิ่ง ทรวงเย็น

คิดสุดขัดแสนเข็ญ โศกไข้

หวนหนาวหากนึกเห็น หน้าแห่ง น้องแฮ

ดวงจิตเด็ดจากได้ จึ่งดิ้นจำโดย"

บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"เหลือบเห็นสตรีวิไลลักษณ์ พิศพักตร์ผ่องเพียงแขไข งามโอษฐ์งามแก้มงามจุไร งามนัยน์เนตรงามกร"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"อันซึ่งธุระของเจ้า หนักเบาจงแจ้งให้ประจักษ์ ถ้าวาสนาเราเคยบำรุงรัก ก็จะเป็นภักดิ์ผลสืบไป"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ผู้ใดทำชอบต่อเบื้องบาท ก็ประสาททั้งพรแลยศศักดิ์ ตัวข้าก็มีชอบนัก ล้างเท้าสุรารักษ์ถึงโกฏิปี พระองค์ผู้ทรงศักดาเดช ไม่โปรดเกศแก่ข้าบทศรี กรรมเวรสิ่งใดดั่งนี้ ทูลพลางโศกีรำพัน"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"นักสนมกรมชแม่เจ้า ทั้งหลาย

ขี่ช้างกูบดาวราย แจ่มหน้า

พักตราผ่องใสสาย สุดสวาท

นุ่งห่มโอ่โถงผ้า อร่ามริ้วทองพราย"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"เลียงผาอยู่ภูเขา หนวดพรายเพราเขาแปล้ปลาย

รูปร่างอย่างแพะหมาย ขนเหม็นสาบหยาบเหมือนกัน"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

"ใบโพสุวรรณห้อย รยาบย้อยบรุงรัง

ลมพัดกระดึงดัง เสนาะผสัพทอลเวง"บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด

" มหาชินธาตุเจ้า เจดีย

เหมือนแท่งคำสิงคี คู่เพี้ยง

สัก(ฉัตร)คำดาดมณี ควรค่า เมืองแฮ

เปลวเปล่งดินฟ้าเสี้ยง สว่างเท้าำภรา(อัมพรา) บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีในข้อใด