Font size
WorksheetsProfilaktyka ortodontyczna
Total questions: 25
Worksheet time: 50mins
Odzwyczajanie dziecka od nawyku ssania kciuka jest działaniem zapobiegającym powstaniu:
occlusio profunda,
distocclusio,
occlusio aperta,
mesiocclussio.
Ćwiczenie Skalouda zaleca się dzieciom, które:
oddychają przez usta,
nieprawidłowo połykają,
mają nawyk ssania palca,
nawykowo wciągają wargę dolną.
Wyprostowana pozycja matki i półpionowa pozycja niemowlęcia trzymanego na rękach w czasie karmienia piersią zapobiega wadom zgryzu:
dotylnym,
pionowym,
doprzednim,
poprzecznym.
Tyłozgryz rzekomy to wada zgryzu charakteryzująca się:
niedorozwojem kości szczeki i prawidłową budową żuchwy,
niedorozwojem kości żuchwy i prawidłową budową szczęki,
nadmiernym wzrostem kości żuchwy i prawidłową budową szczęki,
nadmiernym wzrostem kości szczęki i prawidłową budową żuchwy.
Zęby w łukach zębowych są ustawione w triadach. Wyjątkiem od tej reguły są:
dolne przedtrzonowce,
górne przedtrzonowce,
dolne siekacze przyśrodkowe,
górne siekacze przyśrodkowe.
Które ćwiczenie należy zaproponować dla dziecka starszego, nieumiejącego oddychać przez nos?
Schönherra,
Skalouda,
Schwarza,
Stillmanna.
Do parafunkcji nie zaliczamy:
ssania smoczka,
oddychania przez usta,
nawykowego podpierania bródki,
nagryzania różnych przedmiotów.
Wypełnianie przedsionka jamy ustnej powietrzem lub okolicy wargi górnej, a następnie przesuwanie powietrza ze strony prawej na lewą to:
ćwiczenie Skalouda,
ćwiczenie Rogersa,
ćwiczenie oddechowe,
ćwiczenie z krążkiem Friela.
Wada zgryzu w stosunku do płaszczyzny środkowej to:
tyłozgryz,
przodozgryz,
zgryz głęboki,
zgryz krzyżowy.
Ćwiczenia mięśni języka, polegające na wymawianiu sylab „ka”, „ga” lub słów je zawierających, stosowane są w:
odzwyczajaniu od ssania wargi dolnej,
rehabilitacji czynności oddychania,
rehabilitacji czynności połykania,
odzwyczajaniu od ssania palca.
Które ćwiczenie należy zastosować u dziecka z przetrwałym, niemowlęcym sposobem połykania?
dmuchanie piórka,
ćwiczenia Rogersa,
ćwiczenia Skalouda,
ćwiczenia z dropsem.
W którym kierunku należy kierować strumień wydychanego powietrza w wiatraczek podczas ćwiczeń stosowanych przy zaburzeniach dotylnych?
nisko, do klatki piersiowej,
na prawą stronę do ramienia,
wysoko do przodu przed głową,
na lewą stronę na wysokości serca.
Ćwiczenie Skalouda polega na:
staniu na baczność i maksymalnym wysuwaniu żuchwy do przodu,
unoszeniu rąk w czasie wciągania powietrza i ich opuszczaniu w chwili wydechu,
wciąganiu powietrza przez nos i przerzucaniu go w przedsionku jamy ustnej przy zwartych wargach jak przy płukaniu,
wkładaniu płytki przedsionkowej bokiem do przedsionka jamy ustnej i jej wyjmowanie w linii prostopadłej do łuków zębowych.
Przyczyną dysfunkcji, czyli zaburzeń czynności fizjologicznych narządu żucia jest:
ssanie smoczka,
obgryzania paznokci,
nawykowe podpieranie bródki,
nieprawidłowe układanie niemowlęcia do snu.
Do powstania nabytych wad zgryzu może przyczynić się:
czynnik genetyczny,
próchnica zębów i jej powikłania,
leczenie protetyczne w okresie rozwojowym,
naświetlanie w okresie ciąży promieniami rentgenowskimi.
Prosty aparat ortodontyczny w postaci krążka akrylowego z trzpieniem, służy do wzmacniania mięśnia:
żwacza,
bródkowego,
okrężnego ust,
skrzydłowego przyśrodkowego.
W odzwyczajaniu dziecka od ssania palca można zastosować płytkę:
Schwarza,
podniebienną McNeila,
ćwiczebną podniebienną,
przedsionkową Schönherra.
Fizjologiczne tyłożuchwie, na skutek intensywnego wzrostu żuchwy, powinno zaniknąć:
do drugiego roku życia dziecka,
do pierwszego roku życia dziecka,
do czwartego miesiąca życia dziecka,
do drugiego miesiąca życia dziecka.
Stały kieł szczęki okluduje:
tylko z siekaczem bocznym żuchwy,
z kłem i siekaczem bocznym żuchwy,
tylko z pierwszym przedtrzonowcem żuchwy,
z kłem i pierwszym przedtrzonowcem żuchwy.
Do rehabilitacji zgryzu krzyżowego częściowego przedniego zalecane jest ćwiczenie usprawniające:
z krążkiem Friela,
z drewnianą łopatką,
z płytką przedsionkową,
z dropsem bezcukrowym.
Zbyt wysokie układanie główki dziecka podczas snu może doprowadzić do powstania:
tyłozgryzu,
przodozgryzu,
zgryzu otwartego,
zgryzu głębokiego.
Ćwiczenie mięśni żucia według Rogersa polega na:
przyciskaniu grzbietem języka ułożonego na nim dropsa do podniebienia i utrzymywaniu języka w tej pozycji przez kilka sekund,
przechylaniu głowy do tyłu i wysuwaniu żuchwy do przodu, z jednoczesnym odrzuceniem do tyłu rąk z odwróconymi dłońmi,
połykaniu śliny lub wody przy zwartych łukach zębowych, tak aby koniec języka przylegał do zębów przednich,
nabieraniu powietrza do płuc przez nos, następnie wykonywanie ruchów podobnych do płukania jamy ustnej.
Aby ustrzec niemowlę przed wadami narządu żucia, należy układać je w łóżeczku:
na płaskim dość twardym materacu, z główką ułożoną na cienkiej poduszce lub złożonym kocyku,
na płaskim miękkim materacu, z główką ułożoną na cienkiej poduszce lub złożonym kocyku,
na płaskim dość twardym materacu, z główką ułożoną płasko - bez poduszki,
na płaskim miękkim materacu, z główką ułożoną płasko - bez poduszki.
Czepiec z procą bródkową zalecany jest w leczeniu:
tyłozgryzu oraz przodożuchwia,
przodozgryzu oraz tyłożuchwia,
przodozgryzu oraz zgryzu otwartego,
tyłozgryzu oraz zgryzu przewieszonego.
Do wad przednio-tylnych, według klasyfikacji Orlik-Grzybowskiej, zalicza się:
tyłozgryz częściowy,
zgryz krzyżowy całkowity,
zgryz krzyżowy całkowity,
boczne przemieszczenie żuchwy.
