два першых дні

у сто дваццаць пятай школе

па першым некранутым снезе

тры пятых насельніцтва

паўтара стагоддзяў

Наш абавязак - зберагчы ўрокі гісторыі для нашчадкаў.

Лёгкі вецер ужо пачынаў хістаць галіны.

Давайце ужо галасаваць за пастанову.

Бацька параіў нам зрабіць сёлета больш шпакойняў.

У школу мы прыходзім вучыцца.

На дварэ сёння ні душы.

Дарога вузенькая.

Устаў сёння рана.

Плывем па Дзвіне.

У маўклівым лесе толькі дзятла стук.

Мы павінны імкнуцца да лепшага.

Гэты мост другі.

Мы рады вам дапамагчы.

Неба ад краю да краю густа засеяна зоркамі.

Я стаяў радасны ад птушынага даверу.

Мы гаварылі пра вельмі цікавыя рэчы.

Вясна расчыняе наўсцяж аканіцы.

А яблыня старая поўнай жменяй дажджу насыпле зверху.

А зязюля наогул гнязда не робіць.

Маладосці спадарожнічае мужнасць.

Люблю вясновыя дажджы, чакаю іх, як абнаўлення.

Не за сваю справу не бярыся.

Царкву пабудаввалі ў людным месцы, паблізу пляцу.

Незадоўга перад вечарам сабрадася на дождж.

кветка ружа, дзяўчына мінчанка

студэнт археолаг, Васіль сусед

вецер гуляка, лён даўгунец

мароз мастак, Шчара рака

прыгажун Дняпро, хвойкі красуні

Так мінула яшчэ некалькі дзён.

Калі прыйшла вясна і дзесяцідзённыя канікулы, хлопцам вельмі захацелася зрабіць вылазку за горад.

Замежная турнэ ўдалася.

Непадалёку адзін ад аднаго сатялі два чаўны.

Там, наподшыбе, стаялі яшчэ некалькі хат.

Пры кіраванні ў словазлучэннях галоўнае слова можа быць нязменным.

Паводле мэты выказвання сказы бываюць клічныя і няклічныя.

Дзейнік можа быць выражаны любой часцінай мовы.

Інфінітыў у сказе можа быць толькі выказнікам.

Аднасастаўныя сказы могуць быць поўнымі і няпоўнымі.