Австро-Венгрия империясы құрылған уақыт:

1867 жылы Габсбургтер империясынан бөлініп, Венгр корольдігіне өткен жер (-лер):

1815 жылдан кейін Австрияда қалыптасқан басқару жүйесі канцлер К.В.Меттернихтің есімімен атала бастады:

XIX ғасырдың бас кезінде империяның австриялық бөлігінің шаруашылығы:

1822 жылы Австро-Венгрия империясында салынған құрылыс:

Австро-Венгрия империясында аграрлық реформа өткізілді:

1848 жылға қарай Габсбургтердің көпұлтты империясы да халықтың басым көпшілігін титықтатқан феодалдық құрылысты революциялық жолмен құлату үшін “пісіп-жетілді”. Революция барысында құрылтай жиналысы ...., бұл революцияның басты жетістігі еді.

Вена бұқаралық толқулардың екінші толқынын басынан кешіріп, императорлық армия көтерілісті басып-жаныштады.

Веналық сарай Венгрияға Австриямен әулеттік және әскери байланыстарды сақтай отырып, іс жүзінде өзінің ішкі істерінде толық бақылау жүргізу мүмкіндігін берді:

1849 жылы 14 сәуірде Венгрияның тәуелсіздігін жариялады:

Австрия үкіметінде көтерілісті басу үшін жеткілікті күш жоқ болғандықтан, ол орыс патшасынан көмек сұрады:

Венгрияның тағдырын 1849 жылы маусымда елге Ресейдің армиясының баса-көктеп кіруі шешті:

Австрия империясындағы .... жеккөрінішті Меттерних үкіметін құлатты, бірақ ол елдің алдында тұрған проблемалардың бәрін шеше алмады.

Австрия империясында революция басып-жанышталды, империя басшылығына жаңа император келді, ол абсолютизмді қалпына келтірді:

XIX ғасырдың ортасына қарай герман мемлекеттерінің арасында беделі түсе бастады:

Австриялық үкімет жаңа абсолютизм саясатын жүргізді, ол ортақ қаржысы, бірыңғай кедендік жүйесі мен әскери ұйымы бар күшті, орталықтандырылған мемлекет құруға бағытталды:

Ондаған жылдар бойы пісіп-жетілген экономикалық, әлеуметтік және ұлттық проблемалар 1859 жылғы мемлекеттердің соғысында империяның жеңіліске ұшырауынан кейін бой көрсетті:

Өзінің италиялық иеліктерінің бір бөлігінен айырылған сәтсіз соғыстың нәтижесі үкімет саясатына ашық наразылық білдіруге себеп болды.

Тарап бара жатқан империяны ұстап қалуға әрекеттене отырып, Чехия мен басқа да ұлттық аудандарға жергілікті істерді басқару бойынша кейбір мардымсыз құқықтар берді:

Австрияның 1866 жылғы соғысындағы жеңілісі түпкілікті шешім қабылдауды жылдамдатты:

Монархия чехтардың, венгрлер, словактар, хорваттар, поляктар, италиялықтардың ұлт-азаттық қозғалысының соққыларынан әлсірей бастады әулет:

Австрия мен Венгрияның билеуші топтарының арасындағы келісім негізінде Габсбургтер монархиясы Австрия империясы мен Трансильвания, Хорватия мен Словакияны қосып алған Венгер корольдігіне бөлінді.

Австрия-Венгрия монархиясында бар-жоғы 3 ортақ министрліктері болды:

Венгриямен келісімге қол жеткізілгеннен кейін Австрияда 1879 жылға дейін созылған дәуір басталды:

Чех жерлеріне көп құқықтар берумен чех мәселесін реттеу әрекеттеріне австриялық немістердің бітіспес позициясы тосқауыл болды:

Венгрияның “алтын ғасыры” саналалған дәуір:

1868 жылғы ұлттар туралы заңмен аз санды ұлттар проблемасын шешу әрекеті жасалды:

Австро-Венгрия империясында өңделетін жердің үштен біріне жуығы ірі жер иеленушілерге тиесілі болды:

Австро-Венгрия империясында өнеркәсіпті дамыған аудандар болды:

Аса ірі алты чех монополиясы барлық дерлік кентас өндіру мен болат өндірісінің басым бөлігін бақылады:

Чехиядағы металлургиялық концерні еуропалық әскери өнеркәсіптің аса ірі кәсіпорындарының бірі болды:

Конституция қабылдағаннан кейін Австрияның партиялық жүйесі де қалыптасты:

Австрияда партиялардың арасында ең ықпалдылары көп ұзамай бұқаралық саяси партиялар болып ресімделгені:

Австрия-Венгрияда жұмысшы қозғалысы жандана түсті:

XIX ғасырдың екінші бөлігінде Австрия-Венгрияның сыртқы саясаты .... ықпалына көбірек ұшырай бастады.

Түркияның езгісіндегі халықтардың ұлт-азаттық күресі жаңа, неғұрлым ұйымдасқан кезеңге енді:

Ресейдің Балқандағы ықпалының күшею перспективасы .... ұнамады.

Австрия-Венгрияның Балқандағы экспансиясын қолдай отырып, сонымен бірге Ресейді Түркиямен соғысқа итермеледі:

1877-1878 жылдардағы орыс-түрік соғысының қорытындылары 1878 жылғы Берлин конгресінде қайта қарастырылды. Бұл конгрестің шешімдері бойынша Австрия-Венгрияға берілген жерлер:

Босния мен Герцеговинадағы ұлт-азаттық қозғалысқа жауап ретінде Австрия-Венгрия бұл екі славяндық облысты басып алу туралы мәлімдеді: