“วังเอ๋ยวังเวง

หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล

ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน”

คำประพันธ์นี้มีการใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

ข้อใดใช้โวหารภาพพจน์แตกต่างจากข้ออื่น

“สายธาราซื่อสัตย์ดั่งนาฬิกาแก้ว แว่วแว่วจ๊อกจ๊อกเซาะซอกหิน”

ข้อความดังกล่าวไม่ได้ใช้ภาพพจน์ใด

“ชีวิตคือการต่อสู้ ศัตรูคือยากำลัง”

ประโยคนี้ใช้โวหารภาพพจน์ตามข้อใด

“ธรรมชาติต่างสลดหมดความคะนองทุกสิ่งทุกอย่าง”

ข้อความนี้ใช้เวหารภาพพจน์ชนิดใด

อ้าองค์พระจอมสรวง เทพทั้งปวงพิสิฐศรี

เทียนทองอิเหนามี แสงสว่างวิไลวรรณ

ประทีปจรกาไม่เจิดจ้าพร่ามัวพลัน ทันใดเทวสรรค์อิเหนาเลิศประเสริฐชาย

จากบทกลอนดังกล่าวใช้รสในวรรณคดีใด

รสวรรณคดีไทย หมายถึงอะไร?

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก

ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย

จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย

อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

ตรงกับรสใดในวรรณคดีไทย

ข้อใดมีการเล่นคำ

คำประพันธ์นี้มีความงามทางด้านใด

"รูหนูสู่รูงู งูสุดสู้หนูสู้งู

หนูงูสู้ดูอยู่ งูมู่ทู่หนูมูทู

ฝูงลิงไต่กิ่งลางลิงไขว่ ลางลิงแล่นไล่กันวุ่นวิ่ง

ลางลิงชิงค่างขึ้นลางลิง กาหลงลงกิ่งกาหลงลง

เพกากาเกาะทุกก้านกิ่ง กรรณิการ์กาชิงกันชมหลง

มัดกากากวนล้วนกาดง กาฝากกาลงทำรังกา

บทกลอนข้างต้นไม่มีการสรรคำชนิดใด