อิศรญาณชาญกลอนอักษรสาร

เทศนาคำไทยให้เป็นทาน

โดยตำนานศุภอรรถสวัสดี

สำหรับขี่เป็นม้าอาชาไนย

คนที่ฉลาดหลักแหลม

คนเฒ่า คนแก่

คนพิการ

คนที่มีเล่ห์เหลี่ยม

เพราะหมาจะกัดผู้ใหญ่ก่อน

เพราะผู้ใหญ่จะหนีเอาตัวรอดก่อน

เพราะผู้ใหญ่จะหาวิธีแก้ปัญหาได้ก่อน

เพราะผู้ใหญ่มีประสบการณ์มาก่อน

หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้

มันชอบใจข้างปลอบไม่ชอบดุ

ที่ห่างปิดที่ชิดไชให้ทะลุ

คนจักษุเหล่หลิ่วไพล่พลิ้วพลิก

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

ลูกทรพี

ลูกขุนพลอยพยัก

ลูกไก่ในกำมือ

น้ำกลิ้งบนใบบอน

ปลาหมอตายเพราะปาก

กระต่ายตื่นตูม

ชักแม่น้ำทั้งห้า

หัวล้านได้หวี

ยื่นแก้วให้วานร

ตาบอดได้แว่น

ยื่นหมูยื่นแมว

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

ฆ่าควายเสียดายพริก

วัวสันหลังหวะ

เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด

ของสิ่งใดเจ้าว่างามต้องตามเจ้า

ใจความว่าผู้มีคุณอย่าหุนหวน

แหงนดูฟ้าอย่าให้อายแก่เทวดา

ค่อยดำเนินตามผู้ใหญ่ไต่ผู้ไปหน้า