Το σύνταγμα του 1844 όριζε ότι η σύνθεση των κοινοβουλευτικών επιτρόπων θα γινόταν με κλήρωση.

Ο θάνατος του Κωλέττη το 1847 ευνόησε το αγγλικό και το γαλλικό κόμμα.

Κατά την περίοδο του Κριμαϊκού πολέμου, το αγγλικό και το γαλλικό κόμμα κέρδισαν την εμπιστοσύνη των οπαδών τους.

Η τακτική του Βασιλιά Όθωνα οδήγησε τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε αντιπαράθεση με την αυλή.

Ένα από τα αιτήματα των "αντιπολιτευτικών " ομίλων στα τέλη της δεκαετίας του 1850 ήταν η ίδρυση των αγροτικών τραπεζών.

Ο Όθωνας εγκαταλείπει την Ελλάδα δια παντός το 1862.

Στην επανάσταση του 1862 συμμετείχαν πολλά άτομα ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Η ψήφιση της "αρχής της δεδηλωμένης" έγινε το 1875.

Το σύνταγμα του 1864 όριζε ως πολίτευμα της Ελλάδας τη συνταγματική μοναρχία.

Στις εκλογές του 1862 η πλειονότητα των αντιπροσώπων προερχόταν από τοπικά ψηφοδέλτια.

Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης υποστήριζε ένα κράτος κοινωνικής αλληλεγγύης.

Οι Δηλιγιαννικοί υποστήριζαν τους μεγαλογαιοκτήμονες της Θεσσαλίας.

Ο Χαρίλαος Τρικούπης θεωρούσε το κράτος ως μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης.

Από τη δεκαετία του 1880 τα κόμματα δεν διαλύονταν αναγκαστικά μετά τον θάνατο του ηγέτη τους.

Τα κομματικά μέλη προέρχονταν από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα.

Συνεχιστής στην ηγεσία του Τρικουπικού κόμματος ήταν ο Γ. Θεοτόκης.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 1910, παρά την πίεση των οπαδών του, υποστήριξε την ψήφιση του νέου συντάγματος και όχι την αναθεώρηση του υπάρχοντος.