ก. สอนโดยการยกตัวอย่างประกอบชัดเจน

ข. สอนโดยการประชดประชันเหน็บแนม

ค. สอนโดยการบอกเป็นนัย

ง. สอนโดยการบอกตรงๆ

ก. เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการอยู่ร่วมกับผู้อื่น

ข. เพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติตน

ค. เพื่อเป็นข้อคิดคติเตือนใจ

ง. เพื่อเป็นข้อเสนอแนะ

ก. สิบดีก็ไม่ถึงกับกึ่งพาล

เป็นชายชาญอย่าเพ่อคาดประมาทชาย

ข. วาสนาไม่คู่เคียงเถียงเขายาก

ถึงมีปากมีเสียเปล่าเหมือนเต่าหอย

ค. ของสิ่งใดเจ้าว่างามต้องตามเจ้า

ใครเลยเล่าจะไม่งามตามเสด็จ

ง. ผีมันหลอกช่างผีตามทีมัน

คนเหมือนกันหลอกกันเองกลัวเกรงนัก

ก. ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกรรมทั้งมวล

ข. สูงอย่าให้สูงกว่าฐานนานไปล้ม

ค. บุญหาไม่แล้วอย่าได้ทะนงตน

ง. ของสิ่งใดสงสัยให้พิสูจน์

ก. ตาก็มัวหัวก็ขาวเป็นคราวคร่ำ

หูก็ซ้ำไม่ได้ยินเอาสิ้นสวย

ข. บุญหาไม่แล้วอย่าได้ทะนงตน

ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน

ค. อย่านอนเปล่าเอากระจกยกออกมา

ส่องดูหน้าเสียทีหนึ่งแล้วจึงนอน

ง. มิใช่ตายแต่เขาเราก็ตาย

แหงนดูฟ้าอย่าให้อายแก่เทวดา

ก. คนที่มีพลังอำนาจในตัว

ข. คนแปลกประหลาด

ค. คนที่มีกำลัง

ง. คนชรา

ก. ผู้บังคับบัญชา

ข. ผู้ที่เดินก่อน

ค. ผู้ที่เกิดก่อน

ง. ผู้นำ

ก. เห็นเต็มตาแล้วอย่าอยากทำปากบอน

ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกรรมทั้งมวล

ข. เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ

รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ

ค. ไม่ควรก้ำเกินหน้าก็อย่าเกิน

อย่าเพลิดเพลินคนชังนักคนรักน้อย

ง. รักสั้นนั้นให้รู้อยู่เพียงสั้น

รักยาวนั้นอย่าให้เยิ่นเกินกฎหมาย

ก. คบนักปราชญ์นั้นแหละดีมีกำไร

ท่านย่อมให้ความสบายหลายประตู

ข. หาเงินติดไถ้ไว้อย่าได้ขาด

ตำลึงบาทหาไม่คล่องเพียงสองสลึง

ค. เอาหลังตากแดดเป็นนิจคิดคำนวณ

รู้ถี่ถ้วนจึงสบายเมื่อปลายมือ

ง. เคหฐานหยาบช้าหาสะอาด

มูลฝอยใบไม้ใช่ญาติอย่ามุ่นหมก

ก. หลงโลภลาภบาปก็รู้อยู่ว่าบาป

กิเลศหยาบยังไม่สุขย่อมทุกขัง

ข. อย่าดูถูกบุญกรรมว่าทำน้อย

น้ำตาลย้อยมากเมื่อไรได้หนักหนา

ค. ถ้าทำดีก็จะดีเป็นศรีศักดิ์

ถ้าทำชั่วชั่วจักตามสนอง

ง. เกิดเป็นคนเชิงดูให้รู้เท่า

ใจของเราไม่สอนใจใครจะสอน

ก. เห็นเต็มตาแล้วอย่าอยากทำปากบอน

ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกรรมทั้งมวล

ข. หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้

มันชอบใจข้างปลอบไม่ชอบดุ

ค. อันยศศักดิ์มิใช่เหล้าเมาแต่พอ

ถ้าเขายอเหมือนอย่างเกาให้เราคัน

ง. จงฟังหูไว้หูคอยดูไป

เชื่อน้ำใจดีกว่าอย่าเชื่อยุ

ก. ของเข้าที่ออกที่ทางพิเศษ

ถ้ารู้เหตุก็คงเห็นเป็นยังค่ำ

ข. ปลาร้าเค็มพริกเทศเผ็ดไฉน

เอออะไรดูเถิดยังเกิดหนอน

ค. อย่าเข้าทำส่ำสมนิยมรก

ไฟจะตกลามไหม้ไม่ได้การ

ง. จะผ่าไม้ให้พินิจพิศดูท่า

ให้เห็นว่าแสกไหนเหมาะจึงเจาะขวาน

ก. การป้องกันตัวเอง

ข. การเคารพผู้ใหญ่

ค. การเอาตัวรอด

ง. การหาผู้คุ้มครอง

ก. คบนักปราชญ์นั่นแหละดีมีกำไร

ท่านย่อมให้ความสบายหลายประตู

ข. เรียนวิชาไม่แม่นยำคะน้ำคะเน

ไปเที่ยวเตร่ประกอบชั่วตัวจึงจน

ค. อย่าคบมิตรจิตพาลสันดานชั่ว

จะพาตัวให้เสื่อมที่เลื่อมใส

ง. เดินตามรอยผู้ใหญ่หมาไม่กัด

ไปพูดขัดเขาทำไมขัดใจเขา

ก. รากฐานที่มั่นคงเป็นสิ่งสำคัญ

ข. ยิ่งสูงยิ่งหนาว

ค. ไม่ให้ลืมรากเหง้า

ง. อยู่สูงต้องมองตํ่า

ก. สำหรับ / คนเจือจิต / จริตเขลา ด้วยมัวเมา / โมห์มาก / ในซากผี

ข. เอาหลังตาก / แดดเป็นนิจ / คิดคำนวณ รู้ถี่ถ้วน / จึงสบาย / เมื่อปลายมือ

ค. เอาปลาหมอ / เป็นครู / ดูปลาหมอ บนบกหนอ / อุตส่าห์เสือก / กระเดือกกระดิก

ง. ถึงรู้จริง / นิ่งไว้ / อย่าไขรู้ เต็มที่ครู่ / เดียวเท่านั้น / เขาสรรเสริญ

ก. ทำไม นํ้าใจ เอา

ข. ฟัง ภพ เชย

ค. เมฆ ภาพ ยศ

ง. เรา ก็ ระวัง

ก. วรรคหน้าของทุกบรรทัดมี ๕​ พยางค์

ข. บังคับรูปวรรณยุกต์เอก ๔ แห่ง โท ๗ แห่ง

ค. ใช้คำตายแทนคำเอกได้

ง. มีการบังคับสัมผัสสระระหว่างวรรค

ก. เรียมรํ่านํ้าเนตรถ้วม ถึงพรหม

ข. ถึงกรรมจักอยู่ได้ ฉันใด พระเอย

ค. ตกนรกแสนศัลย์ หมื่นไหม้

ง. ช้างสารหกศอกไซร้ เสียงา