Font size
Worksheetsแบบทดสอบ เรื่อง “คัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์”
Total questions: 20
Worksheet time: 19mins
๑. คำประพันธ์ข้อใดไม่ปรากฏคุณค่าด้านสังคม
๑. โรคคือครุกรรม บรรจบจำอย่าพึงทาย
กล่าวเล่ห์อุบายหมาย ด้วยโลภหลงในลาภา
๒. รู้น้อยอย่าบังอาจ หมิ่นประมาทในโรคา
แรงโรคว่าแรงยา มิควรถือว่าแรงกรรม
๓. บ้างได้แต่ยาผาย บรรจุถ่ายจนถึงดี
เห็นโทษเข้าเป็นตรี จึ่งออกตัวด้วยตกใจ
๔. เราแจ้งคัมภีร์ฉัน- ทศาสตร์อันบุราณปาง
ก่อนกล่าวไว้เป็นทาง นิพพานสุศิวาไลย
๒. คำประพันธ์ต่อไปนี้มีคุณค่าด้านใดเด่นชัด
เมื่ออ่อนรักษาได้ แก่แล้วไซร้ยากหนักหนา
ไข้นั้นอุปมา เหมือนเพลิงป่าไหม้ลุกลาม
๓. คำประพันธ์ต่อไปนี้ใช้อุปลักษณ์เปรียบเทียบสิ่งใด
ดวงจิตคือกระษัตริย์ ผ่านสมบัติอันโอฬาร์
ข้าศึกคือโรคา เกิดเข่นฆ่าในกายเรา
เปรียบแพทย์คือทหาร อันชำนาญรู้ลำเนา
ข้าศึกมาอย่าใจเบา ห้อมล้อมรอบทุกทิศา
ให้ดำรงกระษัตริย์ไว้ คือดวงใจให้เร่งยา
อนึ่งห้ามอย่าโกรธา ข้าศึกมาจะอันตราย
ปิตตํ คือ วังหน้า เร่งรักษาเขม้นหมาย
อาหารอยู่ในกาย คือเสบียงเลี้ยงโยธา
หนทางทั้งสามแห่ง เร่งจัดแจงอยู่รักษา
ห้ามอย่าให้ข้าศึกมา ปิดทางได้จะเสียที
๔. คำประพันธ์ต่อไปนี้มีความหมายว่าอย่างไรและตรงกับสำนวนใด
ใช่โรคสิ่งเดียวดาย จะพลันหายในโรคา
ต่างเนื้อก็ต่างยา จะชอบโรคอันแปรปรวน
๕. อุทธัจจังอย่าอุทธัจ เห็นถนัดในโรคา
ให้ตั้งตนดังพระยา ไกรสรราชเข้าราวี
ใจความของบทประพันธ์นี้ตรงกับคุณสมบัติของแพทย์ในข้อใด
ก. ถ้าไม่มั่นใจ อย่าเพิ่งรักษา
ข. มีความรู้ แม่นยำ มั่นใจในการรักษา
ค. ก่อนรักษาควรปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ
ง. ควรศึกษาโรคอย่างลึกซึ้งแล้วทำการรักษา
๖. ข้อใดใช้โวหารแตกต่างจากข้ออื่น
ก. โรคนั้นคือโทโส จะภิญโยเร่งวัฒนา
ข. เปรียบแพทย์คือทหาร อันชำนาญรู้ลำเนา
ค. ดวงจิตคือกษัตริย์ ผ่านสมบัติอันโอฬาร
ง. เสมอดวงทินกร แลดวงจันทร์กระจ่างตา
๗. คำว่า "คำภีร์ไสย" หมายถึงอะไร
ก. คำภีร์ฤคเวท
ข. คัมภีร์ไสยศาสตร์
ค. คัมภีร์เวชศาสตร์
ง. คัมภีร์อาถรรพเวท
๘. ข้อใดกล่าวถึงวรรณกรรมเรื่อง คัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทยศาสตร์สงเคราะห์ไม่ถูกต้อง
ก. แต่งเพื่อใช้สั่งสอนจรรยาของแพทย์ที่ดี
ข. แต่งเพื่อเป็นแบบอย่างในการแต่งฉันท์ สำหรับแพทย์
ค. แต่งด้วยกาพย์ยานี 11 และเริ่มต้นด้วยบทประณามพจน์
ง. แต่งเพื่อเป็นตำราคู่มือในการรักษาโรคของแพทย์แผนไทย
๙. อาชีพแพทย์กับทหารมีส่วนที่เหมือนกันในเรื่องใด
ก.เป็นอาชีพที่ต้องมีสมาธิสูง
ข.เป็นอาชีพรับผิดชอบในด้านความมั่นคงของชาติ
ค.เป็นอาชีพที่ต้องรักษความลับทางราชการอย่างเคร่งครัด
ง.เป็นอาชีพที่คุณธรรมจรรยาบรรณต่อวิชาชีพและใช้อาวุธจัดการกับข้าศึกที่เข้ามารุกราน
๑๐. คัมภีร์ว่าด้วย ครรภรักษา การคลอด โรคเด็ก วิธีรักษาและยาต่างๆ อยู่ในคัมภีร์ในข้อใด
ก. คัมภีร์สรรพคุณ
ข. คัมภีร์ปฐมจินดาร์
ค. คัมภีร์วรโยคสาร
ง. คัมภีร์สมุฏฐานวินิจฉัย
๑๑. คำประพันธ์ในข้อใดมีสัมผัสพยัญชนะมากที่สุด
ก. บางทีก็ยาชอบ แต่เคราะห์ครอบจึ่งหันหวน
หายคลายแล้วทบทวน จะโทษยาก็ผิดที
ข. โมโหอย่าหลงเล่ห์ ด้วยกาเมมิจฉาใน
พยาบาทแก่คนไข้ ทั้งผู้อื่นอันกล่าวกล
ค. อโนตัปปังบทบังคับ บาปที่ลับอย่าพึงทำ
กลัวบาปแล้วจงจำ ทั้งที่แจ้งจงเว้นวาง
ง. เรียนรู้คัมภีร์ไสย สุขุมไว้อย่าแพร่งพราย
ควรกล่าวจึ่งขยาย อย่ายื่นแก้วแก่วานร
๑๒. คำประพันธ์ที่ใช้แต่ง ตำราฉันทศาสตร์แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์ คือข้อใด
ก. กาพย์ยานี ๑๑
ข. กาพย์ฉบัง ๑๖
ค. กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘
ง. กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒
๑๓. ข้อใดแสดงบทบาทสำคัญของแพทย์ได้ชัดเจนที่สุด
ก. ถนอมทำแต่พอควร อย่าโดยด่วนเอาพลันหาย
ผิโรคนั้นกลับกลาย จะเสียท่าด้วยผิดที
ข. เป็นแพทย์พึงสำคัญ โอกาสนั้นมีอยู่สาม
เคราะห์ร้ายขัดโชคนาม บางทีรู้เกินรู้ไป
ค. เปรียบแพทย์คือทหาร อันชำนาญรู้ลำเนา
ข้าศึกมาอย่าใจเบา ห้อมล้อมรอบทุกทิศา
ง. อนึ่งเล่ามีคำโจทก์ กล่าวยกโทษแพทย์อันมี
ปรีชารู้คัมภีร์ เหตุฉันใดแก้มิฟัง
๑๔. ข้อใดมีน้ำเสียงของผู้พูดเหมือนกับคำประพันธ์ต่อไปนี้
ให้ดำรงกระษัตริย์ไว้ คือดวงใจให้เร่งยา
อนึ่งห้ามอย่าโกรธา ข้าศึกมาจะอันตราย
ก. เห็นลาภจะใคร่ได้ นิยมใจไม่เกรงกรรม
รู้น้อยบังอาจทำ โรคระยำเพราะแรงยา
ข. คัมภีร์กล่าวไว้หมด ไยมิจดมิจำเอา
ทายโรคแต่โดยเดา ให้เชื่อถือในอาตมา
ค. แต่สักเป็นแพทย์ได้ คัมภีร์ไสยไม่จำเนียร
ครูนั้นไม่ควรเรียน จะนำตนให้หลงทาง
ง. ถนอมทำแต่พอควร อย่าโดยด่วนเอาพลันหาย
ผิโรคนั้นกลับกลาย จะเสียท่าด้วยผิดที
๑๕. อ่านเรื่องคัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทยศาสตร์สงเคราะห์ แล้วพิจารณาว่าแพทย์ควรมีคุณธรรมใดบ้างที่นักเรียนนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน
๑๖. ใครเป็นผู้ให้รวบรวมตำราแพทย์ศาสตร์สงเคราะห์
ก. พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ข. พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ค. พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ง. พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
๑๗. ข้อใดมีการใช้โวหารภาพพจน์เหมือนคำที่ขีดเส้นใต้
บางทีก็ยาชอบ แต่เคราะห์ครอบจึ่งหันหวน
หายคลายแล้วทบทวน จะโทษยาก็ผิดที
ก. อวดยาครั้นให้ยา เห็นโรคาไม่ถอยหนี
กลับกล่าวว่าแรงผี ที่แท้ทำไม่รู้ทำ
ข. โรคนั้นคือโทโส จะภิยโยเร่งวัฒนา
แพทย์เร่งกระหน่ำยา ก็ยิ่งยับระยำเยิน
ค. รู้น้อยอย่าบังอาจ หมิ่นประมาทในโรคา
แรงโรคว่าแรงยา มิควรถือว่าแรงกรรม
ง. เมื่ออ่อนรักษาได้ แก่แล้วไซร้ยากนักหนา
ไข้นั้นอุปมา เหมือนเพลิงป่าไหม้ลุกลาม
๑๘. จงอธิบายว่าบทประพันธ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นคุณค่าด้านใดและอย่างไร
โทโสจงอดใจ สุขุมไว้อยู่ในตัว
คนไข้ยิ่งคร้ามกลัว มิควรขู่ให้อดใจ
๑๙. เราแจ้งคัมภีร์ฉัน- ทศาสตร์อันบุราณปาง
ก่อนกล่าวไว้เป็นทาง นิพพานสุศิวาไลย
บทประพันธ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นคุณค่าด้านใด
ก. คุณค่าด้านสังคม-ความเชื่อเรื่องการทำบุญ
ข. คุณค่าด้านวรรณศิลป์-อุปลักษณ์
ค. คุณค่าด้านวรรณศิลป์-ปฏิพากษ์
ง. คุณค่าด้านสังคม-ความเชื่อเรื่องสรรค์
๒๐. เมื่ออ่อนรักษาได้ แก่แล้วไซร้ยากนักหนา
ไข้นั้นอุปมา เหมือนเพลิงป่าไหม้ลุกลาม
จากบทประพันธ์ดังกล่าวมีคุณค่าด้านใดและอย่างไร
คุณค่าด้านวรรณศิลป์-อุปลักษณ์โวหาร
คุณค่าด้านวรรณศิลป์-อุปมาโวหาร
คุณค่าด้านสังคม-สภาพบ้านเมือง
คุณค่าด้านสังคม-ความเชื่อ
