Ciri tradisional dalam perkembangan perlembagaan ialah

Bertanggungjawab memelihara kedudukan istimewa orang Melayu dan bumiputera Sarawak dan Sabah serta kepentingan sah kaum lain selepas negara mencapai kemerdekaan.

Pada zaman penjajahan British, raja berkuasa di dalam hal yang berkaitan dengan hak dan kedudukan raja, adat istiadat orang Melayu dan agama Islam.

Ciri moden dalam Perlembagaan Persekutuan ialah

Undang-undang di Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB) digubal oleh Majlis Negeri.

Sistem pemilihan pilihan raya di Sarawak diadakan mulai tahun 1967.

Sabah dikenali sebagai North Borneo sebelum pembentukan Malaysia.

Charter of Justice 1 pada tahun 1807 telah mewujudkan mahkamah di Singapura, Melaka dan Pulau Pinang.

Raja Muda Yusuf telah mempengerusikan mesyuarat pertama Majlis Negeri Perak pada tahun 1877 yang telah menjadi titik tolak kepada pembentukan undang-undang negara.