แบบบังคับของร้อยแก้วแต่ละชนิด

แบบบังคับของเรื่องสั้น

แบบบังคับของคําประพันธ์แต่ละชนิด

แบบแผนของการแต่งคำร้อง

บท-บาท-วรรค-คำ

บาท-วรรค-คำ-พยางค์

บท-บาท-บรรทัด-พยางค์

บท-บรรทัด-พยางค์-คำ

ถูกต้อง

ผิด

สัมผัสเสียง-สัมผัสสระ

สัมผัสพยัญชนะ-สัมผัสอักษร

สัมผัสนอก-สัมผัสใน

สัมผัสวรรณยุกต์-สัมผัสตัวสะกด

สัมผัสสระ-สัมผัสตัวสะกด

สัมผัสสระ-สัมผัสวรรณยุกต์

สัมผัสสระ-สัมผัสอักษร

สัมผัสอักษร-สัมผัสพยัญชนะ

ใช้อักษรเดียวกัน

ใช้อักษรชนิดเดียวกันเกือบทั้งหมด

ใช้อักษรประเภทเดียวกัน

ใช้อักษรกลางทั้งหมด

คําครุ คือ พยางค์ที่มีเสียงหนัก

คำลหุ คือ พยางค์เสียงเบา

สระ อำ-ไอ-ใอ-เอา เป็น คำครุ

ก็ บ่ บ ฤ ธ ณ เป็น คำครุ

คำครุ

คำลหุ

คำเป็น

คำสร้อย

เอ๋ย

เอย

เมื่อนั้น บัดนั้น

จะกล่าวถึง

กลอนสุภาพ-กลอนลำนำ-กลอนตลาด

กลอนลำนำ-กลอนเพลง-กลอนตลาด

กลอนสุภาพ-กลอนเสภา-กลอนเพลงยาว

กลอนละคร-กลอนสักวา-การขับร้อง

คณะ

สัมผัส

เสียงเอก-โท

เสียงวรรณยุกต์

โคลงสุภาพ

โคลงดั้น

โคลงลำนำ

โคลงโบราณ

บังคับครุ-ลหุ

บังคับเอก-โท

บังคับกลอักษร

บังคับคำขึ้นต้น

บังคับครุ-ลหุ

บังคับเอก-โท

บังคับกลอักษร

บังคับคำขึ้นต้น

อินเดีย

ศรีลังกา

ชวา

เขมร

ภาษาอินโดนีเซีย

ภาษาชวา-มลายู

ภาษาบาลี-สันสกฤต

ภาษาเขมร

กลอน

กาพย์

ร่าย

โคลง

โคลงสองสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ยานี 11

กาพย์ฉบัง 16

ร่าย + โคลง

ร่าย + กลอน

กาพย์ + ฉันท์

กาพย์ + โคลง

3 ประเภท

4 ประเภท

5 ประเภท

6 ประเภท

สุนทรียรูป

สุนทรียรส

สุนทรียลีลา

สุนทรียศาสตร์

ลีลาแห่งคำประพันธ์ไทย

ลีลาของวรรณคดี

รสแห่งวรรณคดี

รสชาติของวรรณคดี

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิไสย

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิไสย

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิไสย

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิไสย

ศฤงคารรส คือ รสแห่งความกลัว

กรุณารส คือ รสแห่งความขบขัน

วีรรส คือ รสแห่งความกล้าหาญ

รุทธรส คือ รสแห่งความสงบ

พีภัตสรส คือ รสแห่งความโกรธเคือง

ศานติรส คือ รสแห่งความสงสาร

ภยานกรส คือ รสแห่งความสงบ

อัพภูตรส คือ รสแห่งความพิศวง อัศจรรย์

4 รส

6 รส

9 รส

13 รส