มนุษย์

เป็นบัณฑิต

เทวดา

พระเจ้าพิมพิสาร

ใหญ่ที่สุด

เป็นบัณฑิต

เป็นบาปกว่า

เลวที่สุด

นามที่ทั่วไป

นามที่ไม่ทั่วไป

นามที่ใช้นับนามนาม

นามที่แสดงลักษณะของนามนาม

ปุงลิงค์

อิตถีลิงค์

นปุงสกลิงค์

เป็นได้ทั้ง ๒ ลิงค์ คือปุงลิงค์และ นปุงสกลิงค์

ปุริโส = ชาย

ทาโร = เมีย

ปเทโส = ประเทศ

ภูมิ = แผ่นดิน

อรหนฺตา

ภควนฺตา

ปุริสา

อตฺตา

คำบอกให้รู้จำนวนของนามนาม

คำที่แสดงลักษณะของนานาม

คำเชื่อมคำต่อนามกับกิริยาให้เนื่องให้เนื่องกัน

คำที่ใช้แทนนามนามเพื่อไม่ให้เป็นการซ้ำซาก

อ.เศรษฐี

ซึ่งเศรษฐี

แก่เศรษฐี ท.

แห่งเศรษฐี

เทว ภิกขู

ตโย ภิกฺขู

จตุโร ภิกฺขู

ปญฺจ ภิกฺขู

วีสติ สาวกา

สตฺตติ สาวกา

อสีติ สาวกา

นวุติ สาวกา

๖๙

๗๙

๘๙

๙๙

ลงท้ายนามศัพท์

ประกอบหลังนามศัพท์

ลงในระหว่างนามศัพท์

นำหน้านามและกิริยาให้วิเสสขึ้น

ป

ปฏิ

ปรา

ปริ

อนิจฺจา

วต

สงฺขารา

อุปฺปาทวยธมฺมิโน

อนุสาร

นิคคหิต

พยัญชนะ

อักขระ

ทีฆะ

ครุ

ลหุ

รัสสะ

อ อา

อุ อู

อ อิ อุ

อา อิ อุ

ก ข ค ฆ ง

จ ฉ ช ฌ ญ

ต ถ ท ธ น

ย ร ล ว ส

คอ

ฟัน

เพดาน

ริมฝีปาก

ปลายลิ้น

ท่ามกลางลิ้น

ฐานของตน

ถัดปลายลิ้นเข้ามา

สระสั้น

สระยาว

พยัญชนะ

พยัญชนะสังโยค

ก

จ

ค

อํ

ทุกฺโข

สมุทโย

นิโรโธ

มคฺโค

ก วรรค

จ วรรค

ต วรรค

ป วรรค