Czy w odniesieniu do niektórych mediów możemy mówić o ich para-publicznym czy quasi-publicznym charakterze?

Internet ma publiczną istotę i prywatną formę

"...media sprzedają reklamodawcom dostęp do publiczności...". To słowa

Odnosi się głównie do dzienników, obejmuje obszar

geograficzny podstawowy dla zawartości i usług reklamowych medium. Określany jest przede wszystkim przez wydawcę, który swobodnie podejmuje decyzję co do tego jaki rynek przede wszystkim zamierza obsługiwać. Mowa tu o

Konkurencja monopolistyczna jest

Konkurencję doskonałą charakteryzują zasady:

Maksymalizacja zysków dotyczy

Definicja Rynku Zamierzonego lub Docelowego (Designated Market Area - DMA) została zaproponowana przez

Na rynku tym media oferują reklamodawcom swoją usługę polegająca na pośrednictwie

w nawiązaniu kontaktu między reklamodawcą a odbiorcami mediów. Znaczenie tego pośrednictwa jest dla reklamy duże media mają bowiem zdolność przyciągania uwagi odbiorców, którzy mediom poświęcają swój rzadki zasób jakim jest ich czas. Mowa tu o rynku reklamy.

Ekonomika mediów analizuje sposoby, jakimi podmioty

posługujące się mediami (oryg. media operators)

zaspokajają informacyjne i rozrywkowe potrzeby oraz oczekiwania audytoriów, reklamodawców,

a także społeczeństwa jako całości

w ramach dostępnych im zasobów; zajmuje się

czynnikami wpływającymi na produkcję dóbr

i usług medialnych oraz alokację tych produktów

wśród konsumentów”. To definicja autorstwa

Zagadnienia ekonomiki produkcji, ekonomiki dystrybucji i ekonomiki konsumpcji wprowadza

Cztery podstawowe poziomy badań i analiz wg Floriana Flecka to: 1) poziom mikro, 2) poziom analiz cząstkowych, 3) poziom makroanaliz; 4) poziom metaanaliz.

Ten poziom jest najbliższy zainteresowaniom

ekonomii politycznej komunikowania, ale

coraz częściej wiąże się z obserwacją następstw

konwergencji mediów wynikającej

z rozwoju technologii cyfrowej. Mowa tu o

Na tym szczeblu są analizowane poszczególne branże

w sektorze mediów, a więc prasa, radio,

telewizja, film, nowe media, wydawnictwa

książkowe etc. Mowa tu o poziomie analiz cząstkowych.

Ogół firm wytwarzających

podobne dobra i usługi, dzienniki, czasopisma,

programy radiowe lub telewizyjne, serwisy internetowe

etc. tworzy przemysł medialny lub

jego poszczególne branże.

W szczególności zakłada on,

że z działaniem efektywnym mamy do czynienia,

gdy wytworzenie jednego dobra wymaga

rezygnacji z pewnej ilości innego dobra, a zatem

dokonania pewnej realokacji zasobów. Mowa tu o modelu "krawędzi możliwości produkcyjnych".

Zawartość mediów nie jest konsumowana w ścisłym

znaczeniu tego terminu. Wartość zawartości

mediów ma charakter niematerialny, a akt konsumpcji

nie prowadzi do zużycia lub zniszczenia

zawartości, a co najwyżej nośnika. Informacje

i znaczenie nie są materialne, dobra kultury zawdzięczają swoją istotę sferze idei,

a nie nośnikom, za pomocą których zostają

przekazane odbiorcom – czytelnikom, widzom,

słuchaczom. To słowa

Dobra publiczne muszą spełniać następujące warunki:

Firmy medialne reprezentują szerokie spektrum

różnego typu przedsięwzięć gospodarczych

– w tym pojęciu mieszczą się zarówno indywidualny

wydawca własnej gazety w wersji

online, jak też wielkie korporacje ponadnarodowe

o światowym zasięgu działania i znaczącym

kapitale.

Te cele działania firm medialnych są związane z zawartością mediów, zwłaszcza w tej części, która

odzwierciedla potrzeby i oczekiwania reklamy

oraz wszelkie komercyjne związki,

w których medium uczestniczy, w tym także

cele właścicieli i wydawców; te wzory określają

potrzebę wypracowywania zysku dla

właścicieli. Mowa tu o

Według Floriana Flecka, analiza rynkowych powiązań, w których występują media, prowadzi do wniosku, że media

w istocie występują równolegle na dwóch

rynkach, są zatem czymś, co określane jest

jako dual product market (podwójny produkt

rynkowy lub produkt podwójnego rynku).

Ten model marketingowy wchodzi w grę wtedy, gdy za mniejsze pieniądze uzyskuje się zasadniczo tę samą usługę lub towar. Mowa tu o

Ten model opiera się na wyjątkowych walorach wzorniczych towaru, stanowiących jego główna cechę. Mowa tu o modelu

Marketing relacji to koncepcja zarządzania i działania na rynku, według której skuteczność rynkowa firm zależna jest od nawiązania partnerskich stosunków z uczestnikami rynku.

Model ten stosują firmy, które angażują się w rozwiązywanie problemów społecznych, cywilizacyjnych (zagrożenie środowiska naturalnego, praca dzieci, wyrąb lasów w Amazonii itp.) i traktują to zaangażowanie na równi ze swoja podstawowa działalnością. Mowa to o modelu