ทำความเข้าใจ

ประเมินค่า

วิจารณ์

วิเคราะห์

พิจารณาความรู้สึก

พิจารณาภาษาที่ใช้

พิจารณากลวิธีการแต่ง

พิจารณาเกี่ยวกับรูปแบบคำประพันธ์

พิจารณาองค์ประกอบของเรื่อง

พิจารณาแนวคิดที่ผู้เขียนนำเสนอ

พิจารณาเนื้อหาและวิธีการนำเสนอ

พิจารณาสภาพสังคมที่ปรากฏในเรื่อง

เพราะทำให้เรื่องสนุกสนานเพลิดเพลิน

เพราะช่วยให้เข้าใจเรื่องที่แต่งชัดเจนยิ่งขึ้น

เพราะช่วยให้เกิดความจรรโลงใจขณะอ่าน

เพราะจะทำให้รู้แนวการเขียนและคาดเดาเหตุการณ์ล่วงหน้าได้

การให้ความรู้เรื่องธรรมชาติ

การใช้โวหารบรรยายเพื่อเล่าเรื่อง

การใช้ภาพพจน์เพื่อทำให้เกิดจินตภาพ

การเล่นเสียง สัมผัสในและสัมผัสนอก

การให้คุณค่าเรื่องที่อ่าน

การตีคุณค่าราคาเรื่องที่อ่าน

การยอมรับเรื่องไม่ยอมรับเรื่องที่อ่าน

การตัดสินความถูกต้องเที่ยงตรงและคุณค่าของเรื่องที่อ่าน

วิธีการเปิดและปิดเรื่อง

สาระสำคัญหรือแนวคิดของผู้เขียน

ประสบการณ์และความรู้ของผู้เขียน

วัตถุดิบที่ใช้เป็นข้อมูลในการเขียนเรื่อง

ความถูกต้องด้านฉันทลักษณ์เป็นหลัก

คุณค่าของกวีนิพนธ์และกลวิธีการประพันธ์

การนำเสนอทรรศนะและความงามของบทกวี

การสร้างจินตนาการและการแสดงตัวตนของกวี

แนวคิด กลวิธีการนำเสนอ การใช้ภาษา คุณค่าของเรื่อง

การตั้งชื่อเรื่อง แก่นเรื่อง สำนวนภาษา การเล่าเรื่อง

โครงเรื่อง บทสนทนา ข้อคิดของเรื่อง บรรยากาศ

ลักษณะตัวละคร วิธีการดำเนินเรื่อง ฉาก เนื้อหา