Biz evde, bahçede kendi başımıza çok güzel vakit geçiriyorduk.

Saliha, biz İzmir’deyken doğan bebek, tatlı cıvıltılarıyla evi şenlendiriyordu.

Annem yengemi, küçük amcamın hanımını, görmeyi pek istemezdi.

Bu binada, İttihat ve Terakki Genel Merkezinde, yangın çıktı.

Ertesi gün, onlar için koşuşturmayla geçen sıkıntılı bir gündü.

İçeri girdiğimde evin her tarafı derli topluydu.

Yıllar önce tanımış olduğum adama benzerliği pek azdı.

Bana tuhaf bir biçimde saygılı davranmaya çalışıyordu.

O gün, kasabanın hapishanesi önünde müthiş bir kalabalık vardı.

Böyle bir köylü kalabalığını bu şehir bir defa daha görmüştü.

Bu garip olaya arkadaşlarım katıla katıla gülerlerdi.

Yaptıklarımızı, sanki tatlı şeyler değilmiş gibi anlatıyordu.

Yanıma ismini bilmediğim bir çocuk oturmuştu.

Ufacık, minyatür bir yüzü ve ince bir vücudu vardı.

Gökyüzünün bir akarsu gibi kaydığını görüyordum.

Hepimizin içinde bir Robenson havası esiyordu.

Benim de yapmam gereken bir sürü şey vardı.

Zihnimi son derece rahatsız eden yakınlardaki o kente gittim.

Bütün gün babamın dışarıda olacağını tahmin ediyordum.

Onu son gördüğümden daha genç ve güçlü görünüyordu.

Öğretmenlerimiz hepsi birbirinden kıymetli insanlardı.

Karşılıklı sevgi ve saygı içinde ne kadar mesuttuk.

Büyük bir dikkat ve gayretle derslere sarılmıştık.

En güzel rüyamız, en büyük ülkümüz buydu.

Kaşık Adası bin bir sarnıçla doludur şimdi.

Ada'da bilhassa geceleyin koşmak tehlikelidir.

Bir korsan çocuğu kadar vahşi ve güzeldi.

Bazı geceler orada sabahladığımız da olurdu.

Uzak kentlerin birinden geliyordu genç adam.

Babasının bir vasiyetini yerine getirecekti.

O, kentin ana kapılarından birinden giriyordu.

Adam otuz-otuz beş yaşlarında yağız bir gençti.

I

II

III

IV

ı

ıı

ııı

ıv

Güzelliğin, altın kemeri var yüzünde.

Tabiat çevresini gittikçe genişletir, orada.

Yeni yeni güzellik duyguları kaynaşır onda.

Kanatları üstünde daima sıkıntıyla taşır.

I

II

III

IV

Bu belgesel de çok düşündürdü beni.

Gerçek anlamda bir rüya değildi bu.

Aniden odada ritmik bir ses duydum.

Bir yandan da kırılganlığımdan korkuyorum.

Bize güzel sözler söylediniz

Birden aydınlandı annenin yüzü

Gözleri yumulu bir peri miydi?

Anlaşılmaz, garip haberler verdiniz

O gün bugün sırtımı kendim sıvazlıyorum.

Hangi omuza dokunsan bir yabancı çıkar.

Ne Leyla yar oldu bana ne Aslı ne Şirin

Ferhat gibi gürz mü sallamadım dağlara

Yıldızları sermez miyim ayaklarına?

Ne olur söyle benim mi bu titreyen el?

Çaresiz artık kimse tutamaz beni

Kapını çalan olmadı mı hele bir elini tutan?

Kurşunlara dizilirken susuz denizler

Kapattım penceresini ömrümün

Elinde katıksız bir kuru ekmek

Başı boydan boya nazar boncuğu

O en saklı yerinde ağlayan kahkahalar

Hangi yasak umudun ihanetidir.

Yavrusuna yanan bir anne gibi

İçime gömdüm depremlerimi

Yalanı dinlemek söylemekten güçtür.

Olacakla öleceğe çare bulunmaz.

Minareyi çalan kılıfını hazırlar.

Ak gün ağartır, kara gün karartır.

O küçük, sessiz, huzurlu kasaba mezarlığına gömülmüştü.

Birer saksı çiçeği büyütmeye çalıştı çocuklarımızı

Birçok güzelliğe gizli bir özlem saklıydı kalbinde.

Geçmişin bütün renkleri ve iplikleriyle örülüyor bugünümüz

Kendime eskiye oranla bir tek adım bile yaklaşamadım.

Saçımın bir tek telini bile tanımıyor değilim.

Kendi doğrularına sımsıkı sarılmış bir insandı.

Hizmet süresi bittiği halde emekli olmamakta direniyordu.

I

II

III

IV

I

II

III

IV

Sanki onu attı su Nuh'un kurtuluş teknesine

Lanetlenir mi bana şahit olur diye zaman

Develerin kumda yuvarlanması iyiye yorulmaz

Mecnun'u alıp götürdü bu bunaltıcı hortum.

Çölün çiçeğine selam

Çölün dikenine övgü

Ne varsa dile muradında

Mutlak yerine gelir arzun

Birden, bir ışık sağdan

Bir ışık soldan çıkar.

Bir yıldırım çarpışıdır doğa

Sonbahar değil ilkbahardır