مادر موسی فقط گهواره‌ی او را به رود نیل سپرد.دنبال او رفت

مهر مادر موسی به فرزندش، کمتر از محبت خدا به موسی بود

برای موسی شناور بودن روی آب از گهواره‌اش راحت‌تربود

سیل و توفان همه به فرمان خداوند صورت می‌گیرد، نه به خواست خودشان

دورادور، لبالب، برابر، دمادم

گرداگرد، سربه سر، سراسر، دم به دم

لبالب، سراسر، گرداگرد، برابر

گرداگرد، لبالب، سراسر، دمادم

عشق، عدل، طغیان، باطل

رب، جلیل، عشق، اندوه، طغیان

رب جلیل، اندوه، عدل، طغیان

باطل، اندوه، عشق، طغیان

شتاب کرد و درختی را دید و برای نجات زندگی اش به آن پناه برد

شست دستش بر اثرشتاب، آسیب دید و مجبور شد بر روی درختی بنشیند

مرگ را به چشم خود دید و از زندگی نا امید شد و درختی را پیدا کرد و روی آن نشست

پا به فرار گذاشت و نا امیدانه روی درختی که در نظر گرفته بود،نشست

خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه/گفت کای فرزند خورد بی گناه

رودها از خود نه طغیان می کنند/ آنچه می گوییم ما آن می کنند

بزد مار

ی به شصت پای صیاد / قضا بر باز خورد آن تیر وافتاد

به زیر پای صیاد و به سر باز / نه بنشستن سلاح است و نه پر باز

به دشت و کوه و صحرا بود پرّان / ز چنگ باز شاید در برد جان: «زنده بماند»

به کلّی رشته ی امید بگسست / در آن دم دل به امید خدا بست «نا امید شد»

اجل را دید و شست از زندگی دست / درختی در نظر بگرفت و بنشست«از زندگی نا امید شد»

نظر کرد آن نگون اقبال بر زیر / که صیادی کمان بر کف، به زه تیر «سعادتمند و خوشبخت»

ه / ق / س / ق / ق

ح / ق / ص / ق / غ

ه / ق / س / غ / ق

ه / غ / س / ق / ق

توفان و سیلاب

موج و توفان

موج و سیلاب

رود و موج

آرزوی مهر کرد از او دلم / ای دریغا آرزوی باطلم

زمهر، آموز رسم تابناکی / که بخشد نور بر آبی و خاکی

سینه ها بی مهر تو، ویرانه به / از دل و از آرزو، بیگانه به

این همه بشیند منوچهر از / هیچ نیامد به دلش مهر از او

رودها، دریا، توفان، سیل، موج

سیل‌ها، دریا، توفان، دریا، موج

موج‌ها، دریا، طغیان، موج، سیل

دریاها، رودان، طغیان، سیل، موج

چون رهی زین کشتی بی‌ناخدای

شیوه‌ی ما عدل و بنده‌پروری است

دست حق را دیدی و نشناختی

رهرو‌ ما، اینک اندر منزل است

زرنگی و گریختن

امید به حق

یاری کردن و بخت و اقبال

تشخیص درست

در نومیدی بسی امیدی است/ پایان شب سیه، سپید است

نباشد ز یزدان کسی نا‌امید

امید نیست که عمر گذشته باز آید

به هنگام سختی مشو نا‌امید‌ / کز ابر سیه بارد آب سفید

به خاک افتاد هم صیّاد و هم باز / کبوتر شاد و خندان کرد پرواز

شنیدستم که شهبازی کهنسال / کبوتر بچّه‌ای را کرد دنبال

اجل را دید و شست از زندگی دست / درختی را در نظر بگرفت و بنشست

به کلّی رشته‌ی امید بگسست / در آن دم دل به امید خدا بست

خوشبخت، اتّفاق، بلندمرتبه، از حد گذشتن، افسوس

بدبخت، سرنوشت، بلندمرتبه، از حد گذشتن، افسوس

بدشانس، گذشتن، زیبا، اعتراض، نگرانی

سعادتمند، خوراک، باشکوه، اعتراض، آرزو

سراسر

لبالب

دمادم

گرداگرد

بعد، بعد، بعد

سپس، سپس، سپس

سپس، بعد، بعد

بعد، سپس، سپس

سراسر

لبالب

گرداگرد

لبریز

یک

دو

سه

چهار