"ศิลปะแห่งการร่ายรำที่มีผู้แสดงตั้งแต่ ๑-๒ คน มีลักษณะการแต่งกายตามรูปแบบของการแสดง ไม่เล่นเป็นเรื่องราว อาจมีบทขับร้องประกอบการรำเข้ากับทำนองเพลงดนตรี มีกระบวนท่ารำ เช่น การรำเดี่ยว "หมายถึงการแสดงนาฏศิลป์ประเภทใด

"ศิลปะแห่งการร่ายรำ มีทั้งระบำ รำ หรือการละเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชาวบ้านในแต่ละภูมิภาค เป็นสิ่งที่แสดงถึงวัฒนธรรม ประเพณีของคนในท้องถิ่นนั้น ๆ "หมายถึงการแสดงนาฏศิลป์ประเภทใด

"วัฒนธรรมของชาวล้านนา และกลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ เช่น ชาวไต ชาวลื้อ ชาวยอง ชาวเขิน "หมายถึงการแสดงพื้นเมืองภาคใด

"ศิลปะการรำและการละเล่นซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพเกี่ยวกับเกษตรกรรม ซึ่งสอดคล้องกับวิถีชีวิตและเพื่อความบันเทิงสนุกสนาน เป็นการพักผ่อนหย่อนใจจากการทำงาน หรือเมื่อเล่นเสร็จจากเทศกาลฤดูเก็บเกี่ยว เช่น เต้นกำรำเคียว "หมายถึงการแสดงพื้นเมืองภาคใด

"ศิลปะการรำและการละเล่นซึ่งแบ่งเป็น ๒ กลุ่มวัฒนธรรม ที่ได้มีวัฒนธรรมไทยลาว ซึ่งมักเรียกการละเล่นว่า เซิ้ง ฟ้อน และได้รับอิทธิพลไทยเขมร มีการละเล่นที่เรียกว่า เรือม"หมายถึงการแสดงพื้นเมืองภาคใด

"ศิลปะการรำและการละเล่นซึ่งแบ่งตามกลุ่มวัฒนธรรมเป็น ๒ กลุ่ม คือ วัฒนธรรมไทยพุทธ เช่น การแสดงโนรา หนังตะลุง และวัฒนธรรมไทยมุสลิม เช่น รองเง็ง ซำเปง มะโย่ง ลิเกฮูลู"หมายถึงการแสดงพื้นเมืองภาคใด

การรำคู่มีลักษณะแตกต่างจากระบำอย่างไร

ดนตรีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีลักษณะอย่างไร

การแสดงพื้นเมืองภาคใต้ข้อใดสะท้อนถึงการประกอบอาชีพ