ก. สังคมที่มีวัฒนธรรมหลักที่เข้มแข็ง และไม่มีวัฒนธรรมอื่นใดเลย

ข. สังคมที่ประกอบด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลาย และอยู่ร่วมกันได้อย่างเท่าเทียม

ค. สังคมที่มีวัฒนธรรมหลักที่เข้มแข็ง และมีวัฒนธรรมอื่นๆที่ถูกห้ามไม่ให้มีบทบาทเด่นในสังคม

ง. สังคมที่ประกอบด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลาย และแต่ละวัฒนธรรมแย่งชิงกันเป็นวัฒนธรรมหลัก

ก. เพศ

ข. ศาสนา

ค. เงิน

ง. ชาติพันธ์ุ

ก. เป็น เพราะเรามีชาวต่างชาติมาเที่ยวมาก

ข. เป็น เพราะเรามีรูปแบบวัฒนธรรมย่อยจำนวนมาก

ค. ไม่เป็น เพราะเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งประเทศ

ง. ไม่เป็น เพราะเราไม่มีรูปแบบสังคมและวัฒนธรรมอื่นๆเลย

ก. จำเป็น เพราะกฎหมายบังคับไว้

ข. ไม่จำเป็น เพราะเรามีวัฒนธรรมหลักอยู่แล้ว

ค. จำเป็น เพราะทุกวัฒนธรรมมีความสำคัญต่อคนแต่ละกลุ่ม

ง. ไม่จำเป็น เพราะเราไม่ได้สนใจวัฒนธรรมอื่นๆเหล่านั้น

ก. เป็นคนท้องถิ่นดั้งเดิม

ข. มีการรวมตัวเป็นจำนวนมาก

ค. มีภาษาและวัฒนธรรมเป็นของตนเอง

ง. เดินทางออกนอกประเทศเพื่อกลับบ้าน

ก. ความเท่าเทียมในการบริจาคทรัพย์สิน

ข. ความเท่าเทียมในเรื่องสิทธิทางการเมือง

ค. ความเท่าเทียมในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

ง. ความเท่าเทียมในการรับการบริการต่างๆจากรัฐ

ก. เพราะกฎหมายบัญญัติไว้

ข. เพราะหากเราไม่ยอมรับจะถูกมองว่าเห็นแก่ตัว

ค. เพราะเป็นสิทธิพื้นฐานของแต่ละบุคคลที่จะเลือกรูปแบบวัฒนธรรมที่ตนต้องการ

ง. ถูกทุกข้อ

ก. ความพยายามแยกตัวเป็นเอกราช

ข. กลุ่มเพศที่สามโดนปฏิบัติอย่างรังเกียจ

ค. คนผิวสีโดนทำร้ายโดยเจ้าหน้าที่รัฐ

ง. การที่ศาสนาเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเมือง

ก. สร้างความเข้าใจและการยอมรับกลุ่มต่างๆในสังคม

ข. สร้างความเท่าเทียมและคำนึงถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของคนอื่นๆ

ค. รัฐริเริ่มให้มีความหลากหลายทางสังคมและวัฒนธรรมในหน่วยงานรัฐ

ง. รัฐพยายามสร้างความเข้มแข็งของวัฒนธรรมหลักและกำจัดวัฒนธรรมรอง

ก. ทำตามสัญญาที่ให้ไว้

ข. ใฝ่หาความรู้อยู่เสมอ

ค. แบ่งขนมให้เพื่อนรับประทาน

ง. มีความรับผิดชอบต่อการกระทำของตน

ก. ตักเตือนให้รับผิดชอบเพื่อความสําเร็จของกลุ่ม

ข. รับทํางานในส่วนนั้น เพราะใครทําย่อมได้รับความรู้

ค. ตัดชื่อออกจากสมาชิกกลุ่ม เพราะเอาเปรียบเพื่อน

ง. ตักเตือนให้รับผิดชอบงาน เพราะเป็นการไม่ยุติธรรมที่เอาเปรียบผู้อื่น

ก. ทำให้ประสบความสำเร็จในชีวิต

ข. ทำให้สังคมมีความเป็นระเบียบเรียบร้อย

ค. ทำให้สังคมและประเทศชาติเจริญก้าวหน้าอย่างมั่นคง

ง. เป็นข้อต่อรองเพื่อเพิ่มค่าตอบแทน

ก. การเสียสละ

ข. ความรับผิดชอบ

ค. ความสะดวกสบาย

ง. การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ

ก. มีความรับผิดชอบต่อตนเองและผู้อื่น

ข. เสียสละเพื่อส่วนรวม

ค. ติดตามข้อมูลข่าวสารและหาความรู้เพิ่มเติม

ง. นำของมาขายบนทางเท้า

ก. การทำเกษตรกรรม

ข. การดำรงชีวิตอยู่อย่างพออยู่พอกิน

ค. การค้าขายให้ได้เงินเพียงพอสำหรับครอบครัว

ง. การปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์เพื่อให้ครอบครัวพออยู่พอกิน

ก. เพื่อให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคง

ข. มุ่งแก้ไขปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจชาติ

ค. เพื่อให้ก้าวทันต่อโลกในยุคโลกภิวัฒน์

ง. มุ่งให้เกิดความสมดุลพร้อมรับต่อการเปลี่ยนแปลง

ก. มีความรับผิดชอบต่อสังคม

ข. มีความพอประมาณในการใช้จ่าย

ค. มีการวางแผนการบริหารจัดการประเทศ

ง. ทำให้รู้จักใช้เหตุผลในการวางแผนและการปฏิบัติตน

ก. สังคม

ข. วัฒนธรรม

ค. สิ่งแวดล้อม

ง. พัฒนาประเทศ

ก. โครงการส่งเสริมสินค้า OTOP

ข. โครงการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น

ค. โครงการส่งเสริมประเพณี วัฒนธรรม

ง. โครงการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ