Takie drzwi, jak do mieszkania,

Lecz mieszkają w niej ubrania.

(a)  

Na żółtej skórze cętki brązowe,

a długa szyja unosi głowę.

(a)  

W jakim budynku,

kto mi odpowie –

Są uczennice i uczniowie?

(a)  

Nóżki mają ostre, cienkie,

Główki malusieńkie.

A potrzebne są krawcowej,

Gdy szyje sukienkę.

(a)  

Wietrzyk mną kolebie,

A gdy spadnę z drzewa,

Dookoła sosny

Nasionka rozsiewam

(a)  

Morze wyrzuca złote kamyki.

Zrobię z nich broszki i naszyjniki.

(a)  

Rośnie pod płotem na straży,

choć zimna, to cię oparzy!

(a)  

Z wielką torbą chodzi co dzień,

Przy pogodzie, niepogodzie.

Czekaj go, gdy listu chcesz.

Kto to jest, czy już wiesz?

(a)  

Jestem ze stali,

Drewnianą rączkę mi dali.

I to wiedzieć wam potrzeba,

Służę do krojenia chleba.

(a)  

Chociaż mam zęby

Niczego nie jadam.

Tylko splątane włosy układam.

(a)  

Gdy w górę popatrzysz,

Zobaczysz go w dali.

Raz wygląda jak bułeczka,

A raz jak rogalik!

(a)