Την κατηγορεί για τη μεγαλοφροσύνη της και θεωρεί ότι διέπραξε ὓβριν για δύο λόγους: Απαντήσεις 2

Ο Κρέων χρησιμοποιεί επιχειρήματα με γνωμικό και απόλυτο κύρος και εκφράζει την άποψη που θα προκαλούσε αποτροπιασμό στους δημοκρατικούς πολίτες της Αθήνας: «δεν επιτρέπεται να σηκώνει κεφάλι όποιος είναι δούλος άλλου».

Η τάξη και η πειθαρχία που ζητά από τους πολίτες σημαίνουν για αυτόν δουλεία.

Ο Κρέων είναι ο αγαθός βασιλιάς και όχι ένας τύραννος αυταρχικός και παράφορος, όλοι λοιπόν οφείλουν τυφλή υπακοή στη θέλησή του.

Όταν ο Κρέων νιώθει ότι τραυματίζεται η ματαιοδοξία του, ξεσπάει σε υβριστικά λόγια ενώ παράλληλα προσποιείται αυτάρεσκα τον ευσεβή επικαλούμενος το όνομα του Δία.

Ποιο συναίσθημα εμποδίζει τον χορό να συμφωνήσει με τα λεγόμενα της Αντιγόνης ;

«Οὒτοι συνέχθειν, ἀλλά συμφιλεῖν ἔφυν» Τι σημαίνει η παραπάνω φράση που είναι και ο πιο φημισμένος στίχος του δράματος;

Οι απόψεις Κρέοντα και Αντιγόνης θα λέγαμε πως :

Η Αντιγόνη κινείται από την αδερφική αγάπη που ταυτίζεται με τη συναίσθηση του χρέους

Ο Κρέων φαίνεται να κινείται από μίσος για τον Πολυνείκη γιατί τον θεωρεί προδότη και εχθρό της πατρίδας

Για τον Κρέοντα η προσφορά νεκρικών τιμών στον Πολυνείκη αποτελεί προσβολή προς τον υπερασπιστή της πατρίδας Ετεοκλή, αφού δέχεται τις ίδιες τιμές με τον προδότη και εξισώνεται με αυτόν.

Η Αντιγόνη ταυτίζει τους δύο αδερφούς γιατί είναι ὁμόαιμοι και γιατί στον Άδη δε γίνεται διάκριση και ο νεκρός δικαιώνεται.

Η Αντιγόνη κινείται από την αδερφική αγάπη που ταυτίζεται με τη συναίσθηση του χρέους. Αντίθετα, ο Κρέων φαίνεται να κινείται από μίσος για τον Πολυνείκη γιατί τον θεωρεί προδότη και εχθρό της πατρίδας.

Οὔτοι ἔφυν συνέχθειν,

ἀλλὰ συμφιλεῖν. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΦΡΑΣΗ ;

Είναι τυπική αποστολή του Χορού να σχολιάζει εκτενείς ομιλίες προσώπων με δίστιχες παρεμβάσεις. Με αρκετή δουλοπρέπεια τις βρίσκει σωστές. Δεν επιμένει σε λεπτομέρειες. Η στάση του είναι παθητική σε μία προσπάθεια να διαδραματίσει ένα διαμεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στους δύο άντρες.

Η Αντιγόνη αντιμετωπίζει ...

Η Αντιγόνη υποστηρίζει ότι την πράξη της υπαγορεύει

Ο βασιλιάς υποστηρίζει ότι πρέπει να τιμωρηθεί ο Πολυνείκης γιατί

Η Ισμήνη κατηγορείται για συμμετοχή στην ταφή και

Ποιος έγραψε την Αντιγόνη;

Ο Αίμων αρχίζει την υπεράσπιση της Αντιγόνης με πολλή τέχνη. Συγκρατεί τον πόνο του και ρυθμίζει τα επιχειρήματά του με λεπτότητα και προσοχή. Προτάσσει ένα προοίμιο ευνοίας και από τη γενική διαπίστωση προχωρά στην ειδική περίπτωση. Ο πατέρας του σκέφτεται σωστά μπορεί όμως κάποιοι άλλοι να βλέπουν αλλιώς το σωστό. Αυτό το σωστό το έμαθε και ως καλός γιος- πολίτης έτρεξε στον πατέρα-άρχοντα να το πει. Ο Αίμων κάνει μία νύξη στην κοινή γνώμη στην οποία έχει πρόσβαση ενώ ο τύραννος πατέρας του λόγω θέσης δεν μπορεί να προσεγγίσει.

Με εξυπνάδα μεταθέτει στους πολίτες τη δική του γνώμη αποφεύγοντας να εναντιωθεί φανερά στον Κρέοντα. Με τον τρόπο αυτό δεν χάνει την ευπρέπειά του, περιβάλλει τη γνώμη του με καθολικό κύρος και αποφεύγει να θεωρηθεί κακός γιος από τον Κρέοντα. Ο λαός θεωρεί την κόρη άξια μεγάλης τιμής και όχι τιμωρίας. Με τα λόγια αυτά ο Σοφοκλής εκφράζει την εμπιστοσύνη του στο μέσο πολίτη για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που έχει να κάνει με το δίκαιο και το άδικο.

Το δεύτερο είναι ότι δεν είναι ντροπή να μαθαίνει και ο σοφός πολλά και να μην είναι ισχυρογνώμων. Με τον τρόπο αυτό ο Αίμων ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ τον πατέρα του για το πείσμα και το μονοδιάστατο τρόπο σκέψης του.

Προσπαθεί να πείσει τον πατέρα του να μην παραβεί το θεϊκό νόμο και συγχρόνως να του δείξει ότι το συμφέρον του είναι αλληλένδετο με το συμφέρον των πολιτών.