Jak nazywał się gatunek włoskiej poezji, często wykorzystywany przez Kochanowskiego?

Kochanowski był związany z dworem króla:

Wskaż poprawną formę:

Wybierz miejsce urodzenia Jana Kochanowskiego:

Wybierz miejscowość, która była stolicą Polski w czasie, kiedy żył Jan Kochanowski.

Kochanowski, gdy się już ożenił wrócił w rodzinne strony i zamieszkał w...

........................ – krótki utwór liryczny, zazwyczaj rymowany lub wierszowany, o różnorodnej tematyce, często humorystycznej lub ironicznej. Często kończy się wyraźną puentą.

To definicja?

Jan Kochanowski

Na starość

Biedna starości, wszyscy cię żądamy,

A kiedy przydziesz, to zaś narzekamy.

Jak możemy rozumieć tą fraszkę?

Jan Kochanowski

Na młodość

Jakoby też rok bez wiosny mieć chcieli,

Którzy chcą, żeby młodzi nie szaleli.

Czy fraszka się rymuje.

Jan Kochanowski

Na gospodarza

Posadziłeś mię wprawdzie nie nagorzej,

Ale by trzeba mięsa dawać sporzej;

Przed tobą widzę półmisków niemało,

A mnie się ledwie polewki dostało.

Diabłu się godzi takowa biesiada!

Gościem czy świadkiem ja twego obiada!

Wybierz znaczenie słowa "polewka".

Jan Kochanowski

Na zdrowie

Ślachetne zdrowie,

Nikt się nie dowie,

Jako smakujesz,

Aż się zepsujesz.

W tym fragmencie epitetem jest?

We fraszce "Na zdrowie" według podmiotu lirycznego najważniejsze w życiu

Kim jest adresat fraszki "Na dom w Czarnolesie" ?

"Panie, to moja praca, a darzenie Twoje..."

Co wg poety pomaga osiągnąć szczęśliwe życie? Odpowiedz na podstawie znajomości fraszki "Na dom w Czarnolesie".

"A Ty mię zdrowiem opatrz i sumnieniem czystym,

Pożywieniem ućciwym, ludzką życzliwością,

Obyczajmi znośnymi, nieprzykrą starością."

Jakie korzyści daje lipa?

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!

Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,

Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie

Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.

Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,

Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.

Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły

Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły.

A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie,

Że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie.