Ауылға басқа жақтан бір үй көшіп келсе, бауырларының бірі туған-туыстарына жапсарлас келіп қонса, көрші-қолаң немесе жақындары ас пісіреді, табақ тартып, қонақасы береді.

Бір бақытсыздыққа ұшырағанында, үй мүлкі, малынан айырылғанында ауыл тұрғындары, көрші-көлемі, туған-туыстары мал, дүние, ақшалай көмек көрсетеді.

Жаңа туылған баланы бесікке бөлеу жорасы

Ұл баланың сәбилік шақтан балалық шаққа өтуін айғақтайтын рәсім.

Ертеде баласы жоқ адамдар мойнына көгеннің бұршағын салып, Құдайдан перзент сұрап жалбарынған, жылаған

Баланың тілі тез шықсын деген ниетпен жасалатын рәсім.

Жасқа толып, енді ғана қаз-қаз тұрып, тәй-тәй басқан, жүруге талпынған сәбиге арнап, ата-ана жасаған той.

Ата-анасы баласы балалы болғаннан кейін «енді өз күндерін өздері көре алады» деген сенімге келіп, отау тігіп, бөлек шығарады. Сонда малынан – мал, мүлкінен – мүлік бөліп береді, ыдыс-аяқ сыйлайды.

Жасқа толып, енді ғана қаз-қаз тұрып, тәй-тәй басқан, жүруге талпынған сәбиге арнап, ата-ана жасайтын той.

Баланың тілі тез шықсын деген ниетпен жасалатын рәсім.

Нәресте дүниеге келгеніне қырық күн толғаннан кейін жасалатын рәсім.

Жаңа туылған баланы бесікке бөлеу жоралғысы.

Қуанышты күндерде әйелдер құрт, ірімшік, өрік-мейіз, кәмпиттен, күміс

теңгеден шашылады. Шашылған шашудан тойға қатысушылар теріп алып, ырым қылып балаларына апарып береді.

Ұлттық тағам. Келер жылғы молшылықтың жоралғысы ретінде наурыз тойында әрбір шаңырақта міндетті түрде әзірленген.

Ер адам мен әйел адамның ағайын мен халықтың алдында бата алып, отау құруға бастау болар салт-дәстүр.

Қазақтың сүттен жасаған тамағы.

Баланың тілі тез шықсын деген ниетпен жасалатын рәсім.

Жас босанған әйелге берілетін тағам.

Бала дүние есігін ашқаннан кейін жасалатын ең алғашқы мереке

Ұл баланың сәбилік шақтан балалық шаққа өтуін айғақтайтын рәсім.

Ата-анасы баласына арнап ен салған жас төл.

Ауыл адамы біреудің үйінің жанынан өтіп бара жатып, кірпіш құйып, үй салып жатқандарын көрсе, өтіп кетпеген. Қол ұшын беріп, көмектескен.

Салт тек қыздан туған жиендердің құрметіне жасалатын салт.

Үйлену тойы кезінде айтылатын дәстүрлі өлең, жыр.

Қонақты қарсы алып, дәм татқызу бойынша қазақтың қонақжайлылық дәстүрі.

Алыс жолға шығатын адамдарға арналған қазақ дәстүрі. Дәстүрдің мәні – барлық туған-туыстары обасымен бірігіп адамды шығарып салады.

Ұзақ уақыт туған жерінен алыс тұрған адам қайтып оралғасын жерге аунату.

Қазақтардың қонақтар арасында ет бөлудің дәстүрлі салты.

Үлкен жастағы кісілердің батасын алу

мақсатымен ұстанатын қазақ халқының ежелгі дәстүрі.

Туған-туыстар, достар немесе көршілер қиындықтарға тап болған адамға немесе отбасыға қайтарымсыз көмек көрсетуді көздейтін дәстүр.

Ұзатылған қыздың төркін жұртына арнаулы түрде баруы.

Жаңа түскен келінді күйеу жігіттің туған-туысқандары мен дос-жарандарының өз үйлерімен таныстыру мақсатымен қонаққа шақыру рәсімі.

Баланың туған үйден бірінші жолға шығуына арналған той.

Дала тұрғындары бір-біріне қуанышты хабар жеткізгенде сұрайтын әдет-ғұрып.

Алыс сапарға шыққан адамдардың жақындарына (жерлес, көрші – қолаң, жас балаларға, сыйлас адамдарына) әкелген сыйлығы.

Ертеде баласы жоқ адамдар мойнына көгеннің бұршағын салып Құдайдан перзент сұрап жалбарынған, жылаған. Мойынға бұршақты бала тілегенде ғана салады.