Լսելի էր, թե ինչպես նա անարգում էր ինչ-որ ծույլ Միհրանի:

Տղան տնից բերեց սրինգը, որ քիչ ավելի երկար էր մեր հովիվների սովորական սրնգից:

Ճշմարիտ է և այն, որ հասել է ահեղ դատաստանի օրը:

Հասանք այն փողոցը, որտեղ կան վանդականման տներ:

Վաղ լուսաբացին նա գնում էր այգի կամ վար ու ցանքի հոգսի հետևից էր:

Նա շատ շներ ունի, բարակ, նիհար շներ, որոնք ամբողջ օրը քնում են:

Եվ ստացել էր նույն պատասխանը, ինչ-որ անցյալ տարի:

Գիշեր էր դառնում, և գիշերվա հետ որսի են ելնում Մթնաձորի բնիկները:

Երանի նրանց, ովքեր հավատավոր են:

Օհան ապերը եկավ, և մինչև երեկո միասին էինք:

Ձեռքերը պահել էր գոգնոցի տակ, կանգնել կտուրի եզրին:

Իջավ ձորը, լսեց՝ ինչպես է սառույցի տակ խոխոջում ջուրը:

Ո՞վ կգա, որ տանի մեզ տուն:

Թեկուզ անունը փող է, ի՞նչ կառնվի դրանով:

Այնպես բոթեց քնած մարդուն, որ խեղճը թռավ մի քանի քայլ:

Որքա~ն մեծ եղավ տղայի հրճվանքը, երբ ստացավ երրորդ տուփը:

Նրա ձայնը դողաց, դողդողաց նաև ներքին շրթունքը:

Հիմա էլ պարզ տեսնում եմ նրա դեմքը ցանկապատի փշերի արանքից:

Երևում էր, որ նրանք տատանվում էին:

Աղջկա ծնողներին նրա հայտնածն ընդունվեց իբրև մարգարեի խոսք:

Աղջկա ծնողներին նրա հայտնելն ընդունվեց իբրև մարգարեի խոսք:

Եվ նրա աղջկա ծնողներին հայտնածն ընդունվեց իբրև մարգարեի խոսք:

Եվ աղջկա ծնողներին նրա հայտնածն ընդունվեց իբրև մարգարեի խոսք:

Այդ ամենը կատարվեց մի վայրկյանում:

Եթե գիշերով մեկը հանդիպեր նրան, կնկատեր, որ քթոցը հակառակ է շալակել:

Դա էլ մեր դասն է, է՛լի, ընկե՛ր Աստղիկ, սերտում ենք:

Ասելն էլ ամոթ է, բա ձեր հետի ընկերն ո"ւր է...

Քաղցած ձիերն ագահությամբ մռութները կախեցին թարմ կանաչի վրա:

Այդ օրը Մարգարն անսովոր ուրախ էր:

Վրանի մոտ մոր ոտնաձայնը, զգեստի խշշոցը լսելով՝ տղան սիրտ առավ:

Այդ երկրում պիտի ծլեին ծիրանի կորիզները: