Ο Μαρκοβάλντο:

Η φράση "στα πόδια των δέντρων'' είναι:

Τον Μαρκοβάλντο τον συνάρπαζε η ζωή στην πόλη και ήθελε να ανακαλύψει κάθε γωνιά της.

Ο Μαρκοβάλντο ήταν καχύποτπτος και δεν αποκάλυπτε πού ήταν τα μανιτάρια, γιατί φοβόταν ότι θα τα έπαιρνε αυτός που του ανήκαν.

Να επιλέξεις όσους χαρακτηρισμούς ταιριάζουν με το χαρακτήρα του Μακροβάλντο:

"Ο καιρός είναι αβέβαιος" είναι μια:

"όπως οι αγρότες, που έπειτα από μήνες ξηρασίας ξυπνούν και χορεύουν από χαρά στον ήχο των πρώτων σταγόνων" είναι μια:

"παρατήρησε κάτι ασυνήθιστο κοντά στη στάση, στο κομμάτι της άγονης και σκασμένης γης που περιέβαλλε τα δέντρα του δρόμου: σε μερικά σημεία, στα πόδια των δέντρων, ξεπρόβαλλαν καρούμπαλα που εδώ κι εκεί ανοίγονταν κι άφηναν να φαίνονται στρογγυλά υπόγεια σώματα." : στο σημείο αυτό έχουμε:

"O Μαρκοβάλντο έμεινε άναυδος: να υπάρχουν μεγαλύτερα μανιτάρια και να μην τα έχει προσέξει, μια τέτοια ανέλπιστη σοδειά και να του την κλέψουν κάτω από τη μύτη; Για μια στιγμή σχεδόν κοκάλωσε από οργή, από λύσσα, έπειτα —όπως συχνά συμβαίνει— οι προσωπικές εμπάθειες μεταμορφώθηκαν σε μια παρόρμηση γενναιοδωρίας": Στο απόσπασμα αυτό ο Μαρκοβάλντο φαίνεται:

Ο Αφηγητής της ιστορίας είναι:

«το βλέμμα που γλιστρούσε πάνω τους, όπως στην άμμο της ερήμου» είναι μια:

Ως αναγνώστες νιώθουμε για τον Μαρκοβάλντο:

Ποια από τα παρακάτω προβλήματα της ζωής στην πόλη προβάλλονται μέσα από το κείμενο:

Τα μανιτάρια αν και δίνουν ένα μήνυμα ελπίδας, αυτό στο τέλος διαψεύδεται και μάλιστα αποδεικνύεται απατηλό και επικίνδυνο (δηλητηρίαση)

Το σχήμα στη φράση «κοκάλωσε από οργή, από λύσσα» είναι