NEW
Font size
Worksheetsพื้นฐานไทย 26
Total questions: 33
Worksheet time: 33mins
ข้อใดไม่มีการใช้อุปมา
ชนพาลปานน้ำซึ่ง เค็มเขียว
เพล็ดดอกออกแกมกัน ส่งกลิ่นเพี้ยงเพียงกลื่นสมร
เรียบเรียงเคียงคู่จร ดั่งร่อนฟ้ามาแดนดิน
สุจริตคือกำบัง ศาสตร์พ้อง
คําประพันธ์ต่อไปนี้ มีภาพพจน์ตามข้อใด
วางรากศิลารัก สลักดวงชีวาวัน
ขอเพียงเราอยู่คู่กัน ผูกพันตราบสิ้นดินฟ้า”
อุปมา อติพจน์
อุปลักษณ์ อติพจน์
บุคคลวัต อุปลักษณ์
บุคคลวัต อติพจน์
คําประพันธ์นี้มีน้ำเสียงตามข้อใด
หากใจเจ้าบริสุทธิ์งามผุดผอง
ปากเขาที่ป่าวร้องไม่เสียหาย
ดีหรือชั่วตนรู้ตนไปจนตาย
ใช่จะคลายเสื่อมค่าราคาคน
ให้กำลังใจ
ตําหนิ
ตักเตือน
สั่งสอน
“แพทย์ไทยเห็นว่าเด็กไทยกำลังถูกโรคอ้วนรุมเร้าอันเป็นผลมาจากการกินฟาสต์ฟู้ด จึงร่วมกันจัดประกวดการลดน้ำหนักเพื่อขจัดความเสี่ยง เป็นการจูงใจคนทุกวัยให้เห็นประโยชน์ของการลดน้ำหนักมากกว่าที่จะปล่อยให้ตัวเองอ้วนต่อไป"
ข้อใดคือจุดประสงค์ของผู้เขียนข้อความข้างต้น
เตือนว่าเด็กไทยกำลังมีปัญหาจากโรคอ้วน
ชี้ให้เห็นความสําคัญของการลดน้ำหนัก
ประชาสัมพันธ์การประกวดการลดน้ำหนัก
บอกสาเหตุและทางการแก้ไขโรคอ้วนของเด็กไทย
“แพทย์ไทยเห็นว่าเด็กไทยกำลังถูกโรคอ้วนรุมเร้าอันเป็นผลมาจากการกินฟาสต์ฟู้ด จึงร่วมกันจัดประกวดการลดน้ำหนักเพื่อขจัดความเสี่ยง เป็นการจูงใจคนทุกวัยให้เห็นประโยชน์ของการลดน้ำหนักมากกว่าที่จะปล่อยให้ตัวเองอ้วนต่อไป"
“ความเสี่่ยง” ในข้อความข้างต้นหมายถึงสิ่งใด
ความเสี่ยงในการเป็นโรคอ้วน
ความเสี่ยงจากอันตรายอันเกิดจากโรคอ้วน
ความเสี่ยงจากอันตรายจากการลดน้ำหนัก
ความเสี่ยงจากการกินอาหารฟาสต์ฟู้ด
เอาของผู้ที่ไม่ค่อยจะมี ไปให้ผู้ที่มั่งมีกว่า
ให้มั่งมีขึ้นไปอีก ตรงกับสำนวนใด
เอาเนื้อหมูไปปะเนื้อช้าง
รีดเลือดกับปู
ทำนาบนหลังคน
เอากุ้งฝอยไปตกปลากะพง
“อันน้ำใจกวนอูนั้น ถ้าผู้ใดมีคุณแล้วเห็นจะเป็นเหมือนอิเยียว อันเล่าปี่กับกวนอูนั้นมิได้เป็นพี่น้องกัน ซึ่งมีความรักกันนั้น เพราะได้สาบานต่อกัน เล่าปี่เป็นแต่ผู้น้อย เลี้ยงกวนอูไม่ถึงขนาด กวนอูยังมีน้ำใจกตัญญูต่อเล่าปี่ จึงคิดจะติดตามมิได้ทิ้งเสีย...”
จากข้อความข้างต้น มีคำที่มีเสียงสระประสมกี่คำ
6 คำ
7 คำ
8 คำ
9 คำ
เป็นศรีแก่ปากผู้ ผจงฉันท์
คือคู่มาลาสรร เรียบร้อย
เป็นถนิมประดับกรรณ ทุกเมื่อ
กลกระแจะต้องน้อย หนึ่งได้แรงใจ
ข้อความนี้มีเสียงควบกล้ำและอักษรนำอย่างละกี่คำ
ควบกล้ำ 2 คำ อักษรนำ 2 คำ
ควบกล้ำ 2 คำ อักษรนำ 3 คำ
ควบกล้ำ 3 คำ อักษรนำ 2 คำ
ควบกล้ำ 4 คำ อักษรนำ 4 คำ
หยุดประเดี๋ยวได้ไหมพายุร้าย หยุดส่งสายสุนีบาตมาข่มขู่
กัมปนาทกราดเกรี้ยวกันเกรียวกรู เพื่อสักครู่เจ้าจะหลั่งซึ่งฝนริน
ผู้แต่งมีจุดมุ่งหมายในข้อใด
เติมความรักสักหน่อยนะหัวใจ เติมความหวังไกลอยู่ให้สิ้น
ให้หยัดอยู่คู่ท้าเถื่อนธรนินทร์ เพื่อแผ่นดินจะงดงามด้วยความรัก
ให้มีความอดทน
ห้มองโลกในแง่ดี
ให้มีอุดมการณ์
ให้กำลังใจ
เขียนคนด้วยคนใหม่ เขียนหัวใจด้วยไมตรี
เขียนปากด้วยพจี สุจริตจำนรรจา
เขียนสมองและสองมือ ด้วยซื่อสัตย์และศรัทธา
มุ่งมั่นและปัญญา มาเถิดมามาช่วยกัน
บทประพันธ์ข้างต้นเป็นสารประเภทใด
ชวนเชื่อ
โน้มน้าว
ให้เหตุผล
ให้ความรู้
"โหยหวนหวูดหวูดรถไฟ จุดหมายอยู่ไหนในโลกกว้าง
ผ่านหุบเหวทะเลทรายไปตามราง เลื้อยลอดอุโมงค์กว้างอันมืดนาน
เด็กน้อยยองยอง แม่ใช้ไปซื้อของซื้อข้าวสาร
เอาไม้เขี่ยรถไฟบนใบลาน รถไฟคลานเป็น อ.อ่าง ละลานลือ
พลางควานกระเป๋าพบรอยขาด ตรงที่คาดว่าจะมีเหรียญวางทื่อ
ฉันทำความอิ่มหายไปหลายมื้อ เด็กน้อยตีมือกระทืบรถไฟจนแหลกเหลว"
“เด็กน้อย” เป็นคนอย่างไร
ช่างจินตนาการ
โหดเหี้ยมอำมหิต
ร่ำรวย
ไม่ระมัดระวัง
"โหยหวนหวูดหวูดรถไฟ จุดหมายอยู่ไหนในโลกกว้าง
ผ่านหุบเหวทะเลทรายไปตามราง เลื้อยลอดอุโมงค์กว้างอันมืดนาน
เด็กน้อยยองยอง แม่ใช้ไปซื้อของซื้อข้าวสาร
เอาไม้เขี่ยรถไฟบนใบลาน รถไฟคลานเป็น อ.อ่าง ละลานลือ
พลางควานกระเป๋าพบรอยขาด ตรงที่คาดว่าจะมีเหรียญวางทื่อ
ฉันทำความอิ่มหายไปหลายมื้อ เด็กน้อยตีมือกระทืบรถไฟจนแหลกเหลว"
“รถไฟ” ในที่นี้เป็นการใช้ภาพพจน์ประเภทใด
อุปลักษณ์
สัญลักษณ์
บุคคลวัต
อติพจน์
“มาทำลายรั้วระวังให้พังราบ มาร่ายเสกมนต์สาปให้หมดเศร้า
มาให้ห่วงคิดถึงทุกค่ำเช้า มาปล้นเอาหัวใจไปหมดแล้ว”
บุคคลใดน่าจะเป็นประธานของบทประพันธ์นี้มากที่สุด
ทหารที่ออกไปรบ
ขโมย
นางอันเป็นที่รัก
พ่อมด
“มาทำลายรั้วระวังให้พังราบ มาร่ายเสกมนต์สาปให้หมดเศร้า
มาให้ห่วงคิดถึงทุกค่ำเช้า มาปล้นเอาหัวใจไปหมดแล้ว”
ลักษณะการแต่งที่เด่นที่สุดในบทประพันธ์คือข้อใด
สัมผัสสระ
สัมผัสอักษร
การใช้ภาพพจน์
การใช้กลบท
“มาทำลายรั้วระวังให้พังราบ มาร่ายเสกมนต์สาปให้หมดเศร้า
มาให้ห่วงคิดถึงทุกค่ำเช้า มาปล้นเอาหัวใจไปหมดแล้ว”
น้ำเสียงของผู้แต่งเป็นอย่างไร
อาลัย
จริงจัง
เพ้อฝัน
มีความสุข
คนเห็นคนเป็นคนนั่นแหละคน คนเห็นคนใช่คนใช่คนไม่
เกิดเป็นคนต้องเป็นคนทุกคนไป จนหรือมีผู้ดีไพร่ไม่พ้นคน”
บทประพันธ์ข้างต้นไม่ปรากฏลักษณะการแต่งแบบใด
การเล่นคำซ้ำ
การเล่นคำพ้อง
การใช้สัมผัสสระอักษร
การใช้ปฏิพากย์
