ચાર ખૂણાનું ચોખંડુ અધ્ધર ઉડે જાય રાજા પૂછે રાણીને આ ક્યુ જનાવર જાય

ઊંટ જેવી છે બેઠક, મૃગ જેવી ભરે ઉછાળ. ઊડતાં પકડે જીવજંતુ, દેખાવે લાગે ભોળો બાળ.

પડી પડી પણ ભાંગી નહી કટકા થયા બે ચાર વગર પાંખે ઉડી ગઇ તમે ચતુર કરો વિચાર

તેરસો ગાઉનું તળાવડું, લાખો જણ એમાં નહાય. જરી જરી સૂરજ પીવે, પણ પંછી પ્યાસાં જાય

નીલગગનમાં ચાદર ઓઢીને, રહેતા નવ ભાઇ એકલા. જનક એમનો એક જ છે, ફેરફૂંદડી ફરીને કરે કલા.

રૂડો ને રૂપાળો ગોરો ગોરો,

માખણ જેવો છું,

માં નો તો ભાઈ નહિ,

પણ બાળકો નો વ્હાલો મામો છું.

બોલો હું કોણ?

નાના શરીરમાં નાની ગાંઠ,

જે દિવસભર કરે કામ,

પરસ્પર મળીને સંગે રહેતી,

આરામનું એને નહિ નામ.

બોલો હું કોણ?

પાણી તો પોતાનું ઘર,

ધીમી જેની ચાલ,

ભય જોઈને કોકડું વળતો,

બની જતો ખુદની ઢાલ.

બોલો હું કોણ?

તડકો લાગે તો ઉભો થાતો,

છાંયો આવે તો મરી જાતો,

જો કોઈ મેહનત કરે તો પાછો ઉભો થાતો,

હવા આવે તો મરી જાતો.

બોલો હું કોણ?