ก.สุนทรภู่

ข.รัชกาลที่๕

ค.รัชกาลที่๔

ง.มนุษย์

ก.ภาพ

ข.สี

ค.ภาษา ถ้อยคำ

ง.ถูกทุกข้อ

ก.ตลก ไร้สาระ

ข.แทรกคติธรรม ความคิดประเพณีความเชื่อ

ค.วิถีชีวิต

ง.ทั้งข้อ ข,ค

ก.ภาพ

ข.ชื่อเรื่อง

ค.ถ้อยคำ สำนวน

ง.ชื่อเรื่อง,เนื้อเรื่อง

ก. คุณค่าด้านสังคม

ข. คุณค่าด้านอารมณ์

ค. คุณค่าด้านวรรณศิลป์

ง. คุณค่าด้านประวัติศาสตร์

ก. ผู้ประพันธ์สะท้อนเฉพาะความดีงามในสมัยที่แต่งบทประพันธ์

ข. ผู้ประพันธ์จะแทรกแนวคิด คติสอนใจ และปรัชญาชีวิตไว้ในวรรณคดี

ค. ผู้อ่านวรรณคดีต้องเข้าใจว่าเรื่องที่อ่านไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง

ง. ผู้อ่านควรเน้นในการทำความเข้าใจคุณค่าทางวรรณศิลป์จากบทประพันธ์เท่านั้น

ก. การให้เหตุผล

ข. การพิจารณา

ค. การใช้ความรู้

ง. การใช้ความรู้สึก

ก.หนังสือที่แต่งขึ้นโดยการรวบรวมความรู้ไว้เป็นหมวดหมู่ เน้นข้อเท็จจริง

ข.หนังสือที่แต่งขึ้นโดยผู้เขียนต้องการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดไปสู่ผู้อ่านด้วยศิลปะการประพันธ์อันวิจิตรประณีต

ค.หนังสือที่แต่งขึ้นเพื่อความสนุกสนาน ไม่คำนึงถึงสาระแก่นสาร

ง.หนังสือที่แต่งขึ้นทุกชนิดไม่จำกัดรูปแบบ ความมุ่งหมายและคุณค่า

ก. วรรณคดีจะจำกัดรูปแบบ ความมุ่งหมาย และคุณค่า ส่วนวรรณกรรมไม่จำกัดรูปแบบ ความมุ่งหมาย และคุณค่า

ข. วรรณคดีกำหนดรูปแบบการแต่งเป็นร้อยกรอง ส่วนวรรณกรรมกำหนดรูปแบบการแต่งเป็นร้อยแก้ว

ค. เนื้อเรื่องของวรรณคดีจะเป็นเรื่องจักรๆวงศ์ๆ ส่วนเนื้อเรื่องของวรรณกรรมจะสะท้อนชีวิตชาวบ้าน

ง. วรรณคดีจะแต่งโดยกวีในราชสำนัก ส่วนวรรณกรรมจะแต่งโดยกวีที่เป็นชาวบ้าน