Font size
WorksheetsPodróże małe i duże w historii – od Odysa do Aleksandra Doby
Total questions: 18
Worksheet time: 36mins
Odyseusz był:
Głównym bohaterem Trenów, któremu swoją twórczość poświęcił Jan Kochanowski
Homerycki bohaterem, królem Itaki – podróżującym z Troi do rodzinnej ojczyzny
Kartagińskim statkiem, którego technologię budowy skradli Rzymianie.
Który bóg rozgniewał się na Odysa?
Podpowiedź: specjalizował się w psoceniu żeglarzom podróży
Zeus
Hades
Apollo
Posejdon
Za najlepszych żeglarzy starożytności uważamy:
Fenicjan
Lechitów
Brytów
Babilończyków
Jednym z najsłynniejszych historyków – podróżników starożytności był Herodot. Pisał on:
„Egiptem jest ziemia, którą Nil zalewa i nawadnia, a Egipcjanami są ci, którzy mieszkają poniżej miasta Elefantyny i piją z tej rzeki.”
Rzeką ułatwiającą Egipcjanom transport i podróże była:
Elefantyna
Nil
Rezultatem podbojów Aleksandra Wielkiego było rozszerzenie świata kultury greckiej na Bliski Wschód. Wywarło to wielki wpływ na rozwój turystyki greckiej. Terenem greckiej eksploracji turystycznej stało się nie tylko Morze Śródziemne ale i tereny Azji Mniejszej oraz Afryki północnej łącznie z Egiptem.
Z powyższego tekstu wynika, że:
Podboje Aleksandra Wielkiego pozytywnie wpłynęły na rozwój świadomości Greków na temat świata.
Podboje cofnęły cywilizacyjnie świat Greków
Podboje sprawiły, że zmęczeni podróżami żołnierze Aleksandra doprowadzili do zdelegalizowania podróży i nie były one już dostępne w świecie Greków.
Starożytnie Grecy preferowali turystykę górską
Imperium Rzymskie było pokryte gęstą siecią dróg, a wiele z nich przetrwało do dzisiaj. Dostępność dróg i sprawna komunikacja w Imperium sprawiły iż powstało wówczas przysłowie:
Kto drogi prostuje, ten w domu nie nocuje
Ładny kwiatek krótko przy drodze stoi
Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu
Komu w drogę, temu czas
Najzamożniejsi Rzymianie i kupcy podróżowali na większe odległości, z większym bagażem i służbą, wykorzystując wozy zaprzężone w zwierzęta pociągowe. Wozy posiadały drewniane, obite żelazem, koła. Ze względu na fakt, że duże miasta rzymskie, takie jak Rzym, miały zwartą zabudowę, wąskie ulice oraz duże zatłoczenie, zakazanym było poruszanie się wozami po mieście za dnia
Z powyższego tekstu wynika że
Podróżowali nieliczni. W dzień przemierzając drogi, w nocy odpoczywając w miastach
Podróże w Imperium Rzymskim były zakazane
Podróżowano nocą, ponieważ w dzień miasta były otwarte na podróżnych
Podróżowanie lądem zabierało więcej czasu niż wodą i było bardziej męczące (nierówności i przeszkody na drodze), jednak z pewnych względów istniała pewna rekompensata. Po pierwsze, burze, które spotkałoby się na lądzie, były rzadko przyczynami śmierci podróżnego. Zaś pora roku nie stanowiła różnicy; dla porównania czas żeglugi w czasach antycznych trwał od maja do czerwca i był względnie bardziej niebezpieczny
Z powyższego tekstu wynika, że:
Podróże na lądzie były bezpieczniejsze, za to zabierały więcej czasu
Podróż morska gwarantowała szybsze dotarcie do celu. Była ona także bezpieczniejsza
Podróże morskie były częściej obierane przez starożytnych
Benedykt Polak był pionierem polskiej podróży. W latach 1245-1247, na prośbę papieża Innocentego IV odbył podróż do Azji Środkowej do Imperium Mongolskiego. Celem jego podróży było zawarcie pokoju z Mongołami, którzy dokonali najazdu na Europę. Żaden inny Europejczyk nie dotarł przed nim tak daleko. Jego ekspedycja była z pewnością jedną z najważniejszych wypraw średniowiecznych. Niestety nie wiedzieć czemu, nie zyskała tak dużej sławy, jak późniejsza podróż Marco Polo (żyjący w latach 1254 – 1324) do wnętrza Azji.
Benedykt Polak ruszył szklakiem wytyczonym przez Marco Polo.
Benedykt Polak dowodził wyprawą wojenną mającą na celu podbicie Mongolii
Benedykt Polak stał na czele misji dyplomatycznej, której celem było zapewnienie pokoju w Europie przed najazdami mongolskimi.
Marco Polo to tak naprawdę pseudonim Benedykta Polaka
Podróże w I Rzeczypospolitej pomimo złego stanu dróg i mostów odbywano często; podróżowali cudzoziemcy, duchowni, mieszczanie i chłopi, najczęściej jednak udawali się w drogę przedstawiciele stanu szlacheckiego. Jeździli do krewnych i znajomych, na procesy sądowe, a także na sejmiki i okazowania. Szczególnie okazałe były orszaki magnackie, często liczące kilkadziesiąt wozów i kilkaset koni. Ze względu na jakość szlaków lądowych duże znaczenie w transporcie masowym miał spław rzeczny towarów i ludzi. Polacy podróżowali także po Europie – zarówno w celach edukacyjnych, jak i krajoznawczych bądź dyplomatycznych.
Po zapoznaniu się z tekstem napisz "OK" i przejdź dalej do pytań do tekstu :)
Podróże w dawnej Polsce były:
Codziennością – dawni Polacy pokonywali dziennie kilkadziesiąt kilometrów w drodze do pracy
Dostępne dla wszystkich, jednak w wygodnej formie podróżowała jedynie szlachta
Ze względu na nieprzystępny stan dróg podróże w dawnej Polsce były niemożliwe
Szczególnie uroczystymi podróżami cieszyły się:
Pielgrzymki chłopów
Mieszczańskie wyprawy kupieckie
Orszaki magnackie, liczące kilkadziesiąt wozów i kilkaset koni
Polacy podróżowali także po Europie – zarówno w celach edukacyjnych, krajoznawczych oraz dyplomatycznych.
Oznacza to, że:
Ze względu na zamknięte granice Polacy ograniczali podróże do wewnątrzkrajowych
Polacy podróżowali po Europie jedynie ze względu na poszukiwania lepszych warunków życia
Polacy podróżowali chętnie – zarówno w celach zawodowych, edukacyjnych, jak i przyrodniczych
Pierwsza linia kolejowa na ziemiach polskich, w obecnych granicach, została otwarta 22 maja 1842. Linia ta łączyła Wrocław z Oławą.
Miało to miejsce:
W XIX w.
W XX w.
W XVIIIw.
Druga połowa lat 40. XIX wieku przyniosła wielki rozwój kolei na Dolnym Śląsku. Linie te służyły przede wszystkim do transportu węgla kamiennego ze śląskich kopalń w głąb Niemiec.
Oznacza to, że:
Na Śląsku w latach 40. XIX w. nastąpił nagły skok turystyczny
Na Śląsku w latach 40. XIX w. kolej przyczyniła się do rozwoju gospodarczego
Na Śląsku w latach 40. XIX w. podróże stały się powszechne dla turystów dzięki innowacji kolei
Władysław Wagner był pierwszym Polakiem, który opłynął kulę ziemską jachtem. W swój rejs wyruszył 8 lipca 1932 roku z Gdyni. Wagnera nie rozpieszczał los w czasie podróży – dużo chorował, cierpiał na brak pieniędzy, opuszczali go kompania przede wszystkim non stop zawodził go jacht, przez co musiał kilkakrotnie go naprawiać. Dzięki determinacji i uporowi 4 lipca 1939 roku dopłynął do angielskiego miasta Great Yarmouth. Po rejsie trwającym 6,5 roku, Wagner okrążył Ziemię przechodząc tym samym do historii. Ze względu na wybuch II Wojny Światowej nie wrócił do Gdyni (w której toczyły się walki.
Z powyższego tekstu wynika, że:
Władysław Wagner nie ukończył rejsu, ze względu na wybuch wojny i jego ewakuację do Polski
Dzięki samozaparciu, jako pierwszy Polak opłynął kulę ziemską
Ze względu na trwającą wojnę, ze względu na niemieckobrzmiące nazwisko, nie zaliczono Wagnerowi tego rejsu
Władysław Wagner opłynął Ziemię ze względu na dofinansowanie ze strony polskiego rządu
Powyższe zdjęcie przedstawia gen. Mirosława Hermaszewskiego. Był on pierwszym Polakiem, który:
Pracował w NASA
Okrążył kulę ziemską samolotem
Odbył lot w kosmos
Aleksander Doba jest pierwszym człowiekiem na świecie, który samotnie przepłynął kajakiem Atlantyk – bez niczyjej pomocy, tylko dzięki sile swoich rąk. Doba wyruszył w podróż na początku października 2013 roku ze stolicy Portugalii Lizbony. W kwietniu 2014 roku, po ponad 6 miesiącach podróży, dopłynął do portu Canaveral na Florydzie. Łącznie przepłynął 4500 mil morskich (ok. 8,5 tys. km) – dziennie pokonywał średnio ok. 60 km. Zajęło mu to 141 dni, 19 godzin i 55 minut. Warto dodać, że w momencie podróży Doba miał prawie 70 lat!
Aleksander Doba był pierwszym Polakiem, który samotnie przepłynął kajakiem Atlantyk, jednak nie był pierwszy na świecie
Samotne przepłynięcie Atlantyku kajakiem przez Aleksandra Dobę jest wydarzeniem nie powtórzonym przez innego człowieka na świecie
Opłynięcie Atlantyku Aleksandrowi Dobie zajęło 70 lat!
