เรื่องย่อ : เล่นคำทาย

พ่อและแม่พาอ้อย อ้อม และแอ้มมาเยี่ยมคุณปู่ในบ่ายวันอาทิตย์ บ้านคุณปู่อยู่ติดริมลำธารสายเล็กๆ มีสนามหญ้าหน้าบ้าน คุณปู่เรียกแอ้มมานั่งตักแล้วร้องเพลง “โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ เจ้าแอ้มลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” อ้อมทักท้วงว่าคุณปู่ร้องผิด คุณปู่บอกว่าทีเด็กสมัยนี้ยังท่อง สำนวนกันผิดๆ ถูกๆ เช่น “รำไม่ดี หมูผอม” หรือ “หวานเป็นลม ขมเป็นคนพาหวานไปหาหมอ” จากนั้นคุณปู่จึงสอนสำนวนที่ถูกว่า “รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง หมายถึง ตัวเองทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด กลับไปโทษคนอื่น”

ส่วน “หวานเป็นลม ขมเป็นยา หมายถึง คำพูดเพราะๆ ฟังแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไร ส่วนคำพูดที่ตรงๆ ไม่เพราะ แต่เป็นการติเพื่อก่อ จะได้ปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น”

คุณปู่บอกว่าคนสมัยก่อนมักจะเอาสำนวนโวหารมาใช้เป็นการเปรียบเทียบให้ข้อคิดต่างๆ มากกว่าจะพูดตรงๆ จากนั้นคุณปู่จึงบอกให้เด็กๆ กลับไปช่วยกันคิด แล้วอาทิตย์หน้ามาทายปู่บ้าง

“หวานเป็นลม ขมเป็นยา” เป็นสำนวนที่มักหมายถึงอะไร

เรื่องย่อ : เล่นคำทาย

พ่อและแม่พาอ้อย อ้อม และแอ้มมาเยี่ยมคุณปู่ในบ่ายวันอาทิตย์ บ้านคุณปู่อยู่ติดริมลำธารสายเล็กๆ มีสนามหญ้าหน้าบ้าน คุณปู่เรียกแอ้มมานั่งตักแล้วร้องเพลง “โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ เจ้าแอ้มลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” อ้อมทักท้วงว่าคุณปู่ร้องผิด คุณปู่บอกว่าทีเด็กสมัยนี้ยังท่อง สำนวนกันผิดๆ ถูกๆ เช่น “รำไม่ดี หมูผอม” หรือ “หวานเป็นลม ขมเป็นคนพาหวานไปหาหมอ” จากนั้นคุณปู่จึงสอนสำนวนที่ถูกว่า “รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง หมายถึง ตัวเองทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด กลับไปโทษคนอื่น”

ส่วน “หวานเป็นลม ขมเป็นยา หมายถึง คำพูดเพราะๆ ฟังแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไร ส่วนคำพูดที่ตรงๆ ไม่เพราะ แต่เป็นการติเพื่อก่อ จะได้ปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น”

คุณปู่บอกว่าคนสมัยก่อนมักจะเอาสำนวนโวหารมาใช้เป็นการเปรียบเทียบให้ข้อคิดต่างๆ มากกว่าจะพูดตรงๆ จากนั้นคุณปู่จึงบอกให้เด็กๆ กลับไปช่วยกันคิด แล้วอาทิตย์หน้ามาทายปู่บ้าง

สำนวนในข้อใดไม่ถูกต้อง

เรื่องย่อ : เล่นคำทาย

พ่อและแม่พาอ้อย อ้อม และแอ้มมาเยี่ยมคุณปู่ในบ่ายวันอาทิตย์ บ้านคุณปู่อยู่ติดริมลำธารสายเล็กๆ มีสนามหญ้าหน้าบ้าน คุณปู่เรียกแอ้มมานั่งตักแล้วร้องเพลง “โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ เจ้าแอ้มลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” อ้อมทักท้วงว่าคุณปู่ร้องผิด คุณปู่บอกว่าทีเด็กสมัยนี้ยังท่อง สำนวนกันผิดๆ ถูกๆ เช่น “รำไม่ดี หมูผอม” หรือ “หวานเป็นลม ขมเป็นคนพาหวานไปหาหมอ” จากนั้นคุณปู่จึงสอนสำนวนที่ถูกว่า “รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง หมายถึง ตัวเองทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด กลับไปโทษคนอื่น”

ส่วน “หวานเป็นลม ขมเป็นยา หมายถึง คำพูดเพราะๆ ฟังแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไร ส่วนคำพูดที่ตรงๆ ไม่เพราะ แต่เป็นการติเพื่อก่อ จะได้ปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น”

คุณปู่บอกว่าคนสมัยก่อนมักจะเอาสำนวนโวหารมาใช้เป็นการเปรียบเทียบให้ข้อคิดต่างๆ มากกว่าจะพูดตรงๆ จากนั้นคุณปู่จึงบอกให้เด็กๆ กลับไปช่วยกันคิด แล้วอาทิตย์หน้ามาทายปู่บ้าง

เพราะเหตุใดคนโบราณมักนำเอาสำนวนโวหาร มาใช้เปรียบเทียบ

เรื่องย่อ : เล่นคำทาย

พ่อและแม่พาอ้อย อ้อม และแอ้มมาเยี่ยมคุณปู่ในบ่ายวันอาทิตย์ บ้านคุณปู่อยู่ติดริมลำธารสายเล็กๆ มีสนามหญ้าหน้าบ้าน คุณปู่เรียกแอ้มมานั่งตักแล้วร้องเพลง “โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ เจ้าแอ้มลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” อ้อมทักท้วงว่าคุณปู่ร้องผิด คุณปู่บอกว่าทีเด็กสมัยนี้ยังท่อง สำนวนกันผิดๆ ถูกๆ เช่น “รำไม่ดี หมูผอม” หรือ “หวานเป็นลม ขมเป็นคนพาหวานไปหาหมอ” จากนั้นคุณปู่จึงสอนสำนวนที่ถูกว่า “รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง หมายถึง ตัวเองทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด กลับไปโทษคนอื่น”

ส่วน “หวานเป็นลม ขมเป็นยา หมายถึง คำพูดเพราะๆ ฟังแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไร ส่วนคำพูดที่ตรงๆ ไม่เพราะ แต่เป็นการติเพื่อก่อ จะได้ปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น”

คุณปู่บอกว่าคนสมัยก่อนมักจะเอาสำนวนโวหารมาใช้เป็นการเปรียบเทียบให้ข้อคิดต่างๆ มากกว่าจะพูดตรงๆ จากนั้นคุณปู่จึงบอกให้เด็กๆ กลับไปช่วยกันคิด แล้วอาทิตย์หน้ามาทายปู่บ้าง

“โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ ___________ ลอยคอ หมาหางงอ กอดคอโยกเยก” ควรเติมคำใดที่ถูกต้องลงในช่องว่าง

เรื่องย่อ : ประชาธิปไตยใบเล็ก

ครูวรรณาให้นักเรียนในห้องแบ่งกลุ่ม และตั้งชื่อกลุ่มๆ สุดท้ายมีสมาชิก ๑๐ คน สมาชิก ๙ คน ตกลงกันว่าจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาโลมา” มีเพียงต้นไทรที่คัดค้านจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาฉลาม” ครูวรรณา จึงบอกให้ทุกคนต้องยอมรับฟังเสียงข้างมาก หรือที่เรียกว่า ตามระบอบประชาธิปไตย

ในการเลือกหัวหน้าห้อง ครูวรรณาให้นักเรียนเลือกหัวหน้าตามความเหมาะสมจากผู้สมัคร ๕ คน ผู้สมัครแต่ละคนได้แถลงนโยบายของตน เมื่อถึงวันลงคะแนนเสียง นักเรียนทุกคนเข้าไปกาบัตรคะแนนเสียงภายในคูหา ซึ่งเป็นช่องเล็กๆ เพื่อเลือกผู้สมัครเพียงหนึ่งคน จากนั้นจึงนำบัตรมาหย่อนลงในกล่อง คนที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้เป็นหัวหน้า คนที่ได้คะแนนรองลงมาจะได้เป็นรองหัวหน้า ผลปรากฏหมายเลข๑ และหมายเลข ๔ มีคะแนนเท่ากัน ครูวรรณาไม่ตัดสินให้คนใดคนหนึ่ง แต่ให้นักเรียนทุกคนช่วยกันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี นักเรียนคนหนึ่งเสนอว่า ใครชอบผู้สมัครคนใดก็ไปยืนอยู่กับหมายเลขนั้นแล้วนับคะแนนอีกครั้ง ครูวรรณาเห็นด้วย ปรากฏว่าหมายเลข๑ เป็นหัวหน้าห้องและหมายเลข๔ เป็นรองหัวหน้า

กิจกรรมการเลือกตั้งในวันนี้ทำให้เด็กๆ ได้รู้ว่า การที่กลุ่มคนอยู่ร่วมกันจะต้องมีความเสมอภาค เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ยอมรับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ หรือที่เรียกว่า “ประชาธิปไตย”

ข้อใดคือหลักการของประชาธิปไตย

เรื่องย่อ : ประชาธิปไตยใบเล็ก

ครูวรรณาให้นักเรียนในห้องแบ่งกลุ่ม และตั้งชื่อกลุ่มๆ สุดท้ายมีสมาชิก ๑๐ คน สมาชิก ๙ คน ตกลงกันว่าจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาโลมา” มีเพียงต้นไทรที่คัดค้านจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาฉลาม” ครูวรรณา จึงบอกให้ทุกคนต้องยอมรับฟังเสียงข้างมาก หรือที่เรียกว่า ตามระบอบประชาธิปไตย

ในการเลือกหัวหน้าห้อง ครูวรรณาให้นักเรียนเลือกหัวหน้าตามความเหมาะสมจากผู้สมัคร ๕ คน ผู้สมัครแต่ละคนได้แถลงนโยบายของตน เมื่อถึงวันลงคะแนนเสียง นักเรียนทุกคนเข้าไปกาบัตรคะแนนเสียงภายในคูหา ซึ่งเป็นช่องเล็กๆ เพื่อเลือกผู้สมัครเพียงหนึ่งคน จากนั้นจึงนำบัตรมาหย่อนลงในกล่อง คนที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้เป็นหัวหน้า คนที่ได้คะแนนรองลงมาจะได้เป็นรองหัวหน้า ผลปรากฏหมายเลข๑ และหมายเลข ๔ มีคะแนนเท่ากัน ครูวรรณาไม่ตัดสินให้คนใดคนหนึ่ง แต่ให้นักเรียนทุกคนช่วยกันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี นักเรียนคนหนึ่งเสนอว่า ใครชอบผู้สมัครคนใดก็ไปยืนอยู่กับหมายเลขนั้นแล้วนับคะแนนอีกครั้ง ครูวรรณาเห็นด้วย ปรากฏว่าหมายเลข๑ เป็นหัวหน้าห้องและหมายเลข๔ เป็นรองหัวหน้า

กิจกรรมการเลือกตั้งในวันนี้ทำให้เด็กๆ ได้รู้ว่า การที่กลุ่มคนอยู่ร่วมกันจะต้องมีความเสมอภาค เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ยอมรับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ หรือที่เรียกว่า “ประชาธิปไตย”

ข้อใดไม่ใช่วิธีสอนประชาธิปไตยของครูวรรณา

เรื่องย่อ : ประชาธิปไตยใบเล็ก

ครูวรรณาให้นักเรียนในห้องแบ่งกลุ่ม และตั้งชื่อกลุ่มๆ สุดท้ายมีสมาชิก ๑๐ คน สมาชิก ๙ คน ตกลงกันว่าจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาโลมา” มีเพียงต้นไทรที่คัดค้านจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาฉลาม” ครูวรรณา จึงบอกให้ทุกคนต้องยอมรับฟังเสียงข้างมาก หรือที่เรียกว่า ตามระบอบประชาธิปไตย

ในการเลือกหัวหน้าห้อง ครูวรรณาให้นักเรียนเลือกหัวหน้าตามความเหมาะสมจากผู้สมัคร ๕ คน ผู้สมัครแต่ละคนได้แถลงนโยบายของตน เมื่อถึงวันลงคะแนนเสียง นักเรียนทุกคนเข้าไปกาบัตรคะแนนเสียงภายในคูหา ซึ่งเป็นช่องเล็กๆ เพื่อเลือกผู้สมัครเพียงหนึ่งคน จากนั้นจึงนำบัตรมาหย่อนลงในกล่อง คนที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้เป็นหัวหน้า คนที่ได้คะแนนรองลงมาจะได้เป็นรองหัวหน้า ผลปรากฏหมายเลข๑ และหมายเลข ๔ มีคะแนนเท่ากัน ครูวรรณาไม่ตัดสินให้คนใดคนหนึ่ง แต่ให้นักเรียนทุกคนช่วยกันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี นักเรียนคนหนึ่งเสนอว่า ใครชอบผู้สมัครคนใดก็ไปยืนอยู่กับหมายเลขนั้นแล้วนับคะแนนอีกครั้ง ครูวรรณาเห็นด้วย ปรากฏว่าหมายเลข๑ เป็นหัวหน้าห้องและหมายเลข๔ เป็นรองหัวหน้า

กิจกรรมการเลือกตั้งในวันนี้ทำให้เด็กๆ ได้รู้ว่า การที่กลุ่มคนอยู่ร่วมกันจะต้องมีความเสมอภาค เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ยอมรับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ หรือที่เรียกว่า “ประชาธิปไตย”

ข้อใดเป็นวิธีการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง

เรื่องย่อ : ประชาธิปไตยใบเล็ก

ครูวรรณาให้นักเรียนในห้องแบ่งกลุ่ม และตั้งชื่อกลุ่มๆ สุดท้ายมีสมาชิก ๑๐ คน สมาชิก ๙ คน ตกลงกันว่าจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาโลมา” มีเพียงต้นไทรที่คัดค้านจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาฉลาม” ครูวรรณา จึงบอกให้ทุกคนต้องยอมรับฟังเสียงข้างมาก หรือที่เรียกว่า ตามระบอบประชาธิปไตย

ในการเลือกหัวหน้าห้อง ครูวรรณาให้นักเรียนเลือกหัวหน้าตามความเหมาะสมจากผู้สมัคร ๕ คน ผู้สมัครแต่ละคนได้แถลงนโยบายของตน เมื่อถึงวันลงคะแนนเสียง นักเรียนทุกคนเข้าไปกาบัตรคะแนนเสียงภายในคูหา ซึ่งเป็นช่องเล็กๆ เพื่อเลือกผู้สมัครเพียงหนึ่งคน จากนั้นจึงนำบัตรมาหย่อนลงในกล่อง คนที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้เป็นหัวหน้า คนที่ได้คะแนนรองลงมาจะได้เป็นรองหัวหน้า ผลปรากฏหมายเลข๑ และหมายเลข ๔ มีคะแนนเท่ากัน ครูวรรณาไม่ตัดสินให้คนใดคนหนึ่ง แต่ให้นักเรียนทุกคนช่วยกันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี นักเรียนคนหนึ่งเสนอว่า ใครชอบผู้สมัครคนใดก็ไปยืนอยู่กับหมายเลขนั้นแล้วนับคะแนนอีกครั้ง ครูวรรณาเห็นด้วย ปรากฏว่าหมายเลข๑ เป็นหัวหน้าห้องและหมายเลข๔ เป็นรองหัวหน้า

กิจกรรมการเลือกตั้งในวันนี้ทำให้เด็กๆ ได้รู้ว่า การที่กลุ่มคนอยู่ร่วมกันจะต้องมีความเสมอภาค เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ยอมรับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ หรือที่เรียกว่า “ประชาธิปไตย”

นักเรียนได้เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมการเลือกตั้ง

เรื่องย่อ : ประชาธิปไตยใบเล็ก

ครูวรรณาให้นักเรียนในห้องแบ่งกลุ่ม และตั้งชื่อกลุ่มๆ สุดท้ายมีสมาชิก ๑๐ คน สมาชิก ๙ คน ตกลงกันว่าจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาโลมา” มีเพียงต้นไทรที่คัดค้านจะตั้งชื่อกลุ่ม “ปลาฉลาม” ครูวรรณา จึงบอกให้ทุกคนต้องยอมรับฟังเสียงข้างมาก หรือที่เรียกว่า ตามระบอบประชาธิปไตย

ในการเลือกหัวหน้าห้อง ครูวรรณาให้นักเรียนเลือกหัวหน้าตามความเหมาะสมจากผู้สมัคร ๕ คน ผู้สมัครแต่ละคนได้แถลงนโยบายของตน เมื่อถึงวันลงคะแนนเสียง นักเรียนทุกคนเข้าไปกาบัตรคะแนนเสียงภายในคูหา ซึ่งเป็นช่องเล็กๆ เพื่อเลือกผู้สมัครเพียงหนึ่งคน จากนั้นจึงนำบัตรมาหย่อนลงในกล่อง คนที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้เป็นหัวหน้า คนที่ได้คะแนนรองลงมาจะได้เป็นรองหัวหน้า ผลปรากฏหมายเลข๑ และหมายเลข ๔ มีคะแนนเท่ากัน ครูวรรณาไม่ตัดสินให้คนใดคนหนึ่ง แต่ให้นักเรียนทุกคนช่วยกันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี นักเรียนคนหนึ่งเสนอว่า ใครชอบผู้สมัครคนใดก็ไปยืนอยู่กับหมายเลขนั้นแล้วนับคะแนนอีกครั้ง ครูวรรณาเห็นด้วย ปรากฏว่าหมายเลข๑ เป็นหัวหน้าห้องและหมายเลข๔ เป็นรองหัวหน้า

กิจกรรมการเลือกตั้งในวันนี้ทำให้เด็กๆ ได้รู้ว่า การที่กลุ่มคนอยู่ร่วมกันจะต้องมีความเสมอภาค เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ยอมรับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ หรือที่เรียกว่า “ประชาธิปไตย”

จากประโยคต่อไปนี้ ใครมีความเสมอภาค

ข้อใดใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ได้ถูกต้อง

ข้อใดอ่านคำที่ใช้ไม้ยมกไม่ถูกต้อง

ข้อใดใช้เครื่องหมาย ไม่ถูกต้อง

ข้อใดใช้เครื่องหมายทับไม่ถูกต้อง

คำใดต่อไปนี้สะกดผิด

คำใดต่อไปนี้สะกดผิด

คำใดต่อไปนี้สะกดผิด

คำใดต่อไปนี้สะกดผิด



คำใดต่อไปนี้สะกดผิด

คำใดต่อไปนี้สะกดผิด

การตั้งอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศควรตั้งอุณหภูมิเท่าใดจึงจะเหมาะสมและไม่กินไฟ

พฤติกรรมใดที่ช่วยประหยัดไฟฟ้าในครอบครัว

จากรูป คือมุมอะไร

จากรูป คือมุมอะไร

จากรูป คือมุมอะไร

จากรูป คือมุมอะไร

จากรูป คือมุมอะไร

จากรูป คือมุมอะไร

"หรอย" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"บ่มี" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"กาด" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"แซบ" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"ขี้จุ๊" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"ทำพรือ" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"รับประทาน" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"เฮ็ด" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"อร่อย" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

"ฮัก" คือคำภาษาถิ่นภาคใด

สำนวน "ขี่ช้างจับตั๊กแตน" หมายความว่าอย่างไร

สำนวน "ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด" หมายความว่าอย่างไร