การติดต่อค้าขาย

การแปลวรรณคดี

การอพยพโยกย้ายถิ่นฐาน

การถ่ายทอดทางวัฒนธรรม

การถ่ายทอดทางเทคโนโลยีการสื่อสาร

พระภิกษุศึกษาเล่าเรียนอักษรขอมโบราณ

รับถ่ายทอดทางวัฒนธรรมและอารยธรรม

นักปราชญ์นำคำภาษาเขมรมาสอดแทรกในงานประพันธ์

อาวุธ

ตะกรุด

ผ้ายันต์

พระเครื่อง

พนมรุ้ง

นครวัด

ธาตุพนม

พระวิหาร

นิยมใช้อักษรนำ

เน้นการออกเสียงคำตาย

ไม่นิยมใช้คำที่มีวรรณยุกต์

มีคำควบกล้ำมากกว่าคำไทย

จกอบ โอย

บำรุง ตำนาน

จำนำ จำนอง

จรรโลง ดำเกิง

ภริยา สามี

ระเบียบ เขนย

มาณพ ทุกข์

ปัญญา จุฬา

ศอ

ตรัส

เสด็จ

เสวย

มหาชาติคำหลวง

ลิลิตโองการแช่งน้ำ

กำสรวลศรีปราชญ์

กาพย์พระไชยสุริยา

ช่วย เป็น ชำร่วย

เสียง เป็น สำเนียง

พิจิตร เป็น ไพจิตร

ผกาย เป็น ประกาย

ดีปลี

ทโมน

ชะโงก

เชิงเทิน

ฉก

จมูก

ตรัส

บรรจุ

เฉลิม = เกิด

ลาญ = แตกหัก

ละโมบ = โลภมาก

บังคน = อุจจาระ , ปัสสาวะ

เขม่า

ควาญ

สนาน

ฉนวน