Eco-tourism นำเสนอนักท่องเที่ยวโดยเจ้าของฟาร์ม

Agri-tourism นำเสนอนักท่องเที่ยวโดยเจ้าของฟาร์ม

ทั้ง Eco-tourismกับ Agri-tourism ต่างนำเสนอนักท่องเที่ยวโดยเจ้าของฟาร์ม

ไม่มีข้อถูก

ประสบการณ์ในการสังเกตุ (To see)

ประสบการณ์ในการลงมือปฏิบัติ (To do)

ประสบการณ์ในการซื้อผลิตภัณฑ์การเกษตร (To buy)

ถูกทุกข้อ

คนในชุมชนมีสภาพคล่องทางการเงินที่ดีขึ้น

ช่วยอนุรักษ์วัฒนธรรมของคนในชุมชน

เพิ่มโอกาสให้นักท่องเที่ยวเรียนรู้คุณค่าของทรัพยากรทางธรรมชาติ

ส่งเสริมการเรียนรู้แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม

เก็บผักและผลไม้เองจากสวน

ป้อนนมให้ลูกแกะ

ขี่ม้าชมสวน

ตีแผ่นทองคำเปลวกับคนในชุมชน

ต้องมีบริการห้องสุขา ห้องอาหาร

ต้องมีป้ายบอกทางและป้ายเตือนที่ชัดเจน

ต้องมีถนน ไฟฟ้า ประปา รองรับนักท่องเที่ยว

มุมถ่ายรูป เพื่อสร้างความประทับใจ

จัดเตรียมอุปกรณ์ที่ทิ้งขยะ แบบแยกทิ้ง

การเก็บข้อมูลผู้เข้าชม

ผู้นำชมมีความรู้ลึก รู้จริง สามารถอธิบายได้ดีเท่ากับหรือมากกว่าเจ้าของสวน

มุ่งเน้นการจัดการเกี่ยวกับผลผลิตทางการเกษตรเป็นหลัก

การท่องเที่ยวที่เน้นการเรียนรู้วิถีเกษตรกรรมแบบมีส่วนร่วม

เป็นศิลปะการนำเสนอเรื่องราวที่กระตุ้นความสนใจนักท่องเที่ยว

การเรียนรู้ ลงมือทำ นำสู่ประสบการณ์ใหม่

การใช้ทรัพยากรอย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด

เป็นการต่อยอดของทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

เป็นการต่อยอดของทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ

เป็นการเปลี่ยนถ่ายชุดความรู้ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าใจง่าย

ถูกทุกข้อ

ลงมือทำกิจกรรมเพื่อเรียนรู้ สิ่งใหม่ๆ ร่วมกับชุมชน

เป็นเพียงผู้ชม อยู่ห่างๆและถ่ายภาพ

ไม่ชอบการแสดงออกกับคนในชุมชน

ชิม ช้อป แชะ

เข้าใจจิตวิญญาณของพื้นที่อย่างลึกซึ้ง

สามารถท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี ไม่ต้องรอเทศกาล

สามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลส่งผ่านประสบการณ์

มีส่วนร่วมในการ ตัดสินใจเรียนรู้ประสบการณ์

Baby-Boomers

กลุ่มช่วงอายุต่ำกว่า 30 ปี

กลุ่มช่วงอายุระหว่าง 30-50 ปี

กลุ่มคนทุกช่วงอายุที่สนใจเรียนรู้ในวัฒนธรรมในมิติต่างๆ

คัดสรรกิจกรรมการท่องเที่ยว

กระบวนการทดลองเที่ยว

ประเมินผลกิจกรรมการท่องเที่ยว

กำหนดราคาสินค้าของที่ระลึกอย่างยุติธรรม

การสื่อความหมาย

ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน

การจัดซื้อและจัดจ้าง

ช่องว่างระหว่างวัย

เรื่องราว (Stories)

อรรถรส (Senses)

ลีลา (Sophistication)

ไม่มีรอยต่อ (Seamless)