Beata i Anna jak zwykle się (spóźnić), a w dodatku (zapomnieć) o prezencie.

(a)  

Beata: „ (Myśleć), że ty go (wziąć), Aniu!” Ania: „To twoja wina!” – (krzyknąć) na siostrę Anna.

(a)  

Tomasz: „Dajcie spokój. Nic się przecież nie (stać)”. „Najważniejsze, że wy (przyjść)” – (zapewniać) Adam. Siostry przez cały wieczór (czuć) się jednak źle.

(a)  

II.

Ala: Tomek, co (robić, ty) w sobotę wieczorem? Czy (pójść, ty) w końcu na ten nowy film Almodóvara?

(a)  

Tomek: O siódmej (przyjść) do mnie Marysia, z którą (mieć) pójść do kina. Jednak, kiedy (zacząć, my) szykować się do wyjścia, (okazać się), że (zginąć) mi klucz od mieszkania. Po prostu jak kamień w wodę, nigdzie nie (móc – my) go znaleźć.

(a)  

Ala: To znaczy, że (przesiedzieć, wy) cały wieczór w domu?

(a)  

Tomek: Beacie bardzo (zależeć) na tym filmie, więc (pójść) do kina sama, a ja najpierw coś (zjeść), a potem (zająć się) pisaniem pracy semestralnej.

(a)  

Ala: A co z kluczem?

Tomek: W niedzielę rano (przyjść) do mnie koledzy i (znaleźć) go pod stołem.

(a)