เจ้าบ้าน ลายคราม

ตามน้ำ สับหลีก

ขึ้นหม้อ ทอดเสียง

หน้าไม้ หน้าบัน

คอแข็ง ใจดี

หัวแข็ง ตาโต

มือหนัก ขาแข็ง

มือไว ใจอ่อน

กนก รัชดา

อาชาไนย มโนรมย์

วนิดา ปัทมา

คเชนทร์ มาตงค์

เขาเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคมไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังเขาค้ายาบ้า

เมื่อถูกฉีกหน้ากลางที่ประชุม เขาจึงตัดสินใจลาออก

ใบหน้าของเขาเหยเกด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผล

คนเราต้องมีใจนักเลงเมื่อทำผิดต้องยอมรับผิด

คนเราต้องมีศาสนาเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งจิตใจ

ศาลานี้เก่ามากจนพื้นชำรุดลงไปแถบหนึ่ง

ตำรวจมีหน้าที่ป้องกันอาชญากรรม

แพทย์มีหน้าที่ขจัดโรคให้คนไข้

ฉันดูหนังเรื่องนี้แล้วละไม่สนุกเลย

เชิญแขกทุกท่านกินอาหารครับ

อาจารย์คะ ผอ.เรียกไปพบค่ะ

คุณป้าจะเดินทางเมื่อไหร่ล่ะ

รำถูกอย่างนี้ไม่มีปัญหา

เขาตัวสูงเกินไป

ปลามันมากจริงๆ

เขาไม่กินข้าวเย็น

เขายื่นใบสมัครแก่เจ้าหน้าที่

ขลุ่ยอันนี้เสียงเพราะดี

ความหวังเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงหัวใจมนุษย์

หน้าตาของเขาเหมือนอย่างกับพ่อ

เธอมีน้ำตาคลอเบ้า เมื่อฟังเรื่องเศร้าสะเทือนใจ

คุณปู่โกนผมไฟหลานเมื่ออายุครบเดือน

ในช่วงนี้ตอนเย็นๆ จะได้ยินเสียงจิ้งหรีดเซ็งแซ่

เราจะบริจาคเงินเท่าไรก็ได้ ทางโรงเรียนไม่ได้กะเกณฑ์

ทุกคนร่วมร้องเพลงชาติ

ความรู้สึกของครู

นักเรียนเรียนหนังสือ

พระสงฆ์สวดมนต์

อันที่จริงหญิงชายในโลกนี้

อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก

อันมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก

อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ

คุณครูที่ใจดีและมีเมตตา

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ทุกคน

นักเรียนเล่นฟุตบอล

การบ้านและการเรียนหนังสือ

ถ้าหากไม่รักกันแล้ว

ถึงเขาจะไม่มาพบฉัน

ฉันจะไปตลาดแล้วนะ

เพราะเขาลืมฉันก่อน

อะไรก็โทษฉันคนเดียว

ใครก็อยากรวยกันทุกคน

ทําไมเขาถึงไม่มาโรงเรียน

ที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา