ก.ภาษาทมิฬ

ข.ภาษาฮินดี

ค.ภาษาบาลีและสันสกฤต

ง.ภาษาของชาวเงาะเผ่าซาไก

ก.อิทธิพลของภาษาอื่น

ข.การพูดจาในชีวิตประจำวัน

ค.ระเบียบไวยากรณ์ที่เคร่งครัด

ง.การเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม

ก.ลงชื่อ-เซ็นชื่อ

ข.อย่างไร-ยังไง

ค.สิบเอ็ด-สิบเบ็ด

ง.เรือหางยาว-เรือหาง

ก.ภาษาเป็นวัฒนธรรมทางสังคม

ข.ภาษาย่อมแตกต่างกันตามเชื้อชาติ

ค.ภาษาเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพแวดล้อม

ง.ภาษามักจะสะท้อนสภาพของสังคมนั้นๆ

ก.สูด-สวด

ข.โสง-สอง

ค.ช่อย-โชย

ง.เงือน-เงิน

ก.องค์การทั้งหมดภาครัฐบาลและเอกชนได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเด็กเพื่อที่จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตที่สมบูรณ์

ข.ปัญหาความยากจนและการอพยพ เข้ามาอยู่ในเมืองส่งผลกระทบต่อพัฒนาการของเด็กในหลายๆ ประเทศ

ค.ความคิดและการวางแผนเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายถูกผูกขาดโดยสถาบันและหน่วยงานสำคัญหลายแห่ง

ง.เด็กควรจะเป็นผู้ที่จะได้รับการปฎิบัติอย่างถูกต้องเพื่อเขาจะได้เติบโตขึ้นเป็นทางรอดของโลก มิใช่ปัญหาที่ยากต่อการแก้ไข

ก.เราขอแสดงความยินดีที่คุณนำความสำเร็จและนำชื่อเสียงมาสู่ประเทศไทย

ข.เครื่องปั้นดินเผาของไทย มีลักษณะแตกต่างจากเครื่องปั้นดินเผาของจีนในเรื่องสีและลวดลาย

ค.คนที่มีมิตรมากย่อมอาจทำการใหญ่สำเร็จเพราะมีผู้ช่วยคิด ช่วยทำและช่วยออกทรัพย์หลายคนด้วยกัน

ง.งานก้าวไกลไทยทำจัดขึ้นโดยคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ระหว่างวันที่ ๑๗-๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘

ก.บางภาษาเท่านั้นที่มีการขยายประโยคให้ยาวออกไปได้เรื่อยๆ

ข.แม้ภาษาของชาติที่ไม่ได้ติดต่อกับชาติอื่นก็มีการเปลี่ยนแปลง

ค.บางภาษามีคำนาม คำกริยา แต่ไม่มีคำขยายนามและคำขยายกริยา

ง.พยางค์ในแต่ละภาษาย่อมประสมด้วยเสียงสระพยัญชนะและวรรณยุกต์

ก.สมส่วนซื้ออะไร

ข.สมทรงสอยมะม่วง

ค.สมศรีดีใจหน้าระรื่น

ง.สมศักดิ์ตะโกนเสียงดัง

ก.ครูประจำชั้นกวักมือเรียกเด็กนักเรียนไปเข้าแถวที่สนาม

ข.คำว่า “บัตรเติมเงิน” เป็นคำประสมที่ใช้ในภาษาไทยไม่นานนัก

ค.คุณวิทูลเล่าว่าลูกสาวอายุ ๒ ขวบพูดเก่งขึ้น ใช้ประโยคได้ยาวกว่าเมื่อก่อนมาก

ง.เด็กชายทองไม่สามารถออกเสียงคำภาษาอังกฤษที่มีเสียงตัว s สะกดได้ เพราะเสียงสะกดนี้ไม่มีในภาษาไทย

ก.ผู้ใหญ่บางคนอาจจะคิดว่าวัยรุ่นชอบแต่งตัวบ้าๆบอๆ

ข.คนที่มีความผิดก็ต้องแต่งตัวหลบๆซ่อนๆไม่ให้ตำรวจจับได้

ค. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสดๆร้อนๆทำให้ฉันตกใจไม่หาย

ง.ผู้หญิงสาวไม่ควรกลับบ้านดึกๆดื่นๆ

ก.แม่เร่งรัดให้ลูกแต่งตัวเร็วๆเพราะวันนี้ลูกตื่นสาย

ข.พรุ่งนี้เช้าหัวหน้าทัวร์จะนำพาลูกทัวร์สู่จังหวัดกาญจนบุรี

ค.หน้าหนาวอากาศบนยอดดอยเย็นยะเยือก

ง.ฝีมือในการทำอาหารของร้านนี้ตกต่ำ ลูกค้าจึงลดลงอย่างมาก

ก.ความคิดของเด็กคนนี้หลักแหลมที่เดียว

ข.บางคนบอกว่ากินข้าวเหนียวแล้วอยู่ท้องดี

ค. คนขายของพูดจนอ่อนใจ แม่บ้านก็ยังไม่ยอมซื้อ

ง.เขานัดกับฉีนหลายครั้งแล้ว แต่มีอันต้องแคล้วคลาดกันทุกที

ก.เวลาไปเยี่ยมเพื่อที่บ้านเขามักจะมีขนมติดตัวไปด้วย

ข.คนขับรถไม่ติดใจเอาความกับคนบ้านที่ขว้างปารถของเขา

ค.ช่างไฟฟ้ามาติดตั้งเครื่องซักผ้าให้ฉันเรียบร้อยแล้ว

ง.กองทหารกำลังบุกเข้าโจมตีและรบติดพันกว่าสามวันแล้ว

ก.ภาษาของสังคมหนึ่งอาจถูกสังคมอื่นยืมไปใช้และสร้างความเจริญให้สังคมใหม่นั้นได้

ข.ผู้ใช้ภาษาสามารถแต่งประโยคใหม่ๆ ขึ้นมาได้ทุกวันแม้จะไม่ใช่ประโยคที่เคยเรียนจากพ่อแม่

ค.ภาษาประกอบขึ้นด้วยเสียงและความหมาย การศึกษาภาษาพูดจะทำให้รู้ลักษณะแท้จริงของภาษา

ง.ผู้ใช้ภาษาจากสังคมหนึ่งจะสามารถเข้าใจภาษาของสังคมอื่นได้ถ้าภาษานั้นมีระบบการเขียนที่แน่นอน

ก.ขนมปังกรอบๆ แบบนี้อร่อยดีนะ

ข.จิ้งจกเป็นสัตว์ที่ผมเกลียดมาก

ค.แกงชามนี้เผ็ดจี๋เลย

ง.รถตุ๊กๆ คันนี้แล่นเร็วมาก

ก. มีเสียงสระ

ข.มีเสียงวรรณยุกต์

ค.มีหน่วยกริยา

ง.มีหน่วยเชื่อม

ก."เพ็ญ" เป็นคำที่มาจากภาษาเขมร มีความหมายว่า "เต็ม"

ข."วิสัยทัศน์" เป็นศัพท์บัญญัติของคำ "Vision" ในภาษาอังกฤษ

ค. "พอ" เมื่อเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์เป็น "พ่อ" จะมีความหมายต่างไป

ง."เพื่อ" เดิมใช้เป็นคำบุพบทบอกเหตุ ปัจจุบันใช้เป็นคำบุพบทบอกจุดมุ่งหมาย

ก."มอง" ภาษาเหนือใช้ "ผ่อ" ภาษาอิสานใช้ "เบิ่ง" และภาษาใต้ใช้ "แล"

ข."เรือน รัก" ในภาษากรุงเทพฯ ออกเสียงเป็น "เฮือน ฮัก" ในภาษาถิ่นเหนือ

ค."ส่งสินค้าออก" ปัจจุบันใช้คำว่า "ส่งออกสินค้า"

ง."ดิฉัน" แต่เดิมทั้งผู้หญิง และผู้ชายใช้เป็นสรรพนามแทนตัว

ก.มะพร้าว

ข.เดี้ยน

ค.ยังงี้

ง.ยังงั้น

ก.มีพยางค์เดียว (คำโดด)

ข.ภาษาไทยสะกดตรงตามมาตรา

ค.มีตัวตามของพยัญชนะวรรค

ง.วางคำขยายไว้หลังคำที่ถูกขยาย

ก.กร่อนเสียง ร

ข.กร่อนเสียง ง

ค.กลมกลืนเสียง ร ตามเสียง ง

ง.กลมกลืนเสียง ง ตามเสียง ร

ก.เขายิ้มด้วยความพอใจเมื่อได้รับชัยชนะ

ข.นักเรียนในชั้นเงียบทันทีเมื่อครูจ้องหน้า

ค.เธออ่านนวนิยายแล้วชอบเล่าให้เพื่อนฟัง

ง.ทุกครั้งที่ฟังเรื่องตลกพวกเราจะหัวเราะทันที

ก.อาหารจานใหญ่

ข.อาหารจานด่วน

ค.อาหารจานพิเศษ

ง.อาหารจานเด็ด

ก.ภาษาเป็นมรดกทางสังคม

ข.ภาษาเป็นเครื่องจรรโลงทางวัฒนธรรม

ค.ภาษาเป็นเอกลักษณ์ที่แสดงความเป็นชาติ

ง.ทุกชาติย่อมมีภาษาพูดและภาษาเขียนเป็นของตน

ก.บ้างกะเกณฑ์ผู้คนอลหม่าน

นายบ้านเที่ยวเร่งเรียกหา

ข.บ้างชวนชักพรรคพวกพี่น้อง

ยักย้ายเงินทองไปเที่ยวฝัง

ค.บ้างม้วนเสื่อมัดกระสอบหอบเสบียง

บ้างถุ้งเถียงชิงสัปคับกัน

ง.บ้างบ่าวเข้าคนละบ่าพานายวิ่ง

ประเจียดเครื่องเปลื้องทิ้งไว้เกลื่อนกล่น

ก.ภาษามีระดับต่างกัน

ข.ภาษาสะท้อนวัฒนธรรมท้องถิ่น

ค.ภาษามีการเปลี่ยนแปลง

ง.ภาษาเป็นไปตามกำหนดของกลุ่มชน

ก.น้องชายคนเล็กไม่ยอมไปโรงเรียน

ข.เพื่อนของฉันเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้วรรณคดีไทย

ค.คุณแม่ทะเลาะกับเจ้าของร้านขายของชำ

ง.พี่สาวของฉันไปสมัครงานที่บริษัทการบินไทย

ก.ล่าง กลาง สูง

ข.ดอกไม้ มาลี สุมาลี

ค.รับประทานอาหาร ฉัน เสวย

ง.กระท่อม บ้าน คฤหาสน์