ศัพท์ที่ใช้ในวงการนาฏศิลป์ และการละคร เป็นศัพท์เฉพาะที่ใช้ในเรื่องท่าทางที่ปฏิบัติ

การสื่อความหมายแทนอารมณ์ คำพูด ความรู้สึก ผ่านทางท่าทาง

การร่ายรำประกอบเพลงที่มีบทร้อง

ศัพท์ที่ใช้ในการเรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ

มือทั้งสองตั้งวงประสานกันระดับอก ยกวงขวาทับวงซ้าย

มือขวาตั้งวงบน มือซ้ายจีบชายพก

มือขวาจีบปรกข้าง มือซ้ายจีบต่อศอก

มือซ้ายท้าวสะเอว มือขวาจีบปรกหน้าแล้วม้วนจีบออกเป็นตั้งวงบนด้านหน้า หน้ามองตามมือจีบ

มือซ้ายจีบเข้าอก มือขวาจีบส่งหลัง

มือซ้ายจีบที่หัวเข็มขัด มือขวาแบมือใช้นิ้วชี้แตะที่หัวตาด้านซ้าย เอียงซ้าย ก้มหน้าเล็กน้อย

มือขวาตั้งวงกลางอยู่ระดับอก สั่นปลายนิ้วพร้อมๆ กับส่ายหน้าน้อยๆ

หงายฝ่ามือตั้งระดับอก อีกมือหนึ่งจีบส่งหลัง

ท่ายิ้ม , ท่าอาย , ท่ามอง , ท่าปฏิเสธ , ท่าโกรธ , ท่าท่าน , ท่าตัวเรา

ท่าที่นี้ , ท่าที่นั้น , ท่าที่โน้น , ท่าท่าน , ท่าไป , ท่ามอง , ท่าปฏิเสธ

ท่าปฏิเสธ , ชี้ด้านหน้า , ท่ารัก , ท่าที่นี้ , ท่าที่นั้น , ท่าไป , ท่ามอง

ท่าปฏิเสธ , ท่ายิ้ม , ท่าอาย , ท่ารัก , ท่าดม , ท่าที่โน้น , ท่าไป

นิ้วโป้งจรดที่ข้อที่หนึ่งของนิ้วชี้ นิ้วที่เหลือกรีดออกคล้ายพัด

นิ้วโป้งกดเข้าฝ่ามือ นิ้วที่เหลือเกร็งเหยียดตึงเรียงชิดติดกัน หักข้อมือขึ้น

นิ้วโป้งกดปลายนิ้วชี้ นิ้วที่เหลือกรีดออกคล้ายพัด

นิ้วโป้งกดลงบนเล็บนิ้วกลาง โค้งนิ้วให้กลม นิ้วที่เหลือกรีดออกเหยียดตึง หักข้อมือเข้าลำแขน

ท่าน

มอง

อาย

โกรธ

จีบคว่ำ

จีบหงาย

จีบล่อแก้ว

จีบปรกข้าง

จีบส่งหลัง

จีบข้างหลัง

จีบหงายหลัง

จีบด้านหลัง

ตั้งวงบน

ตั้งวงกลาง

ตั้งวงล่าง

ตั้งวงล้น