ละครชาตรี

ละครนอก

ละครใน

โขน

พระยาพรหมาภิบาล (ครูทองใบ สุวรรณภารต)

พระยานัฏกานุรักษ์ (ครูทองดี สุวรรณภารต)

ครูจำเรียง พุธประดับ

ครูหอมหวน นวลศิริ

การรำอย่างมีอิสระ

การรำที่มีระเบียบแบบแผน

การรำตามความรู้สึกของตนเอง

การรำตามบทร้องเนื้อเรื่องเป็นท่ารำ

ระบำหมวก - สมัยสุโขทัย

โขน - สมัยอยุธยา

ละครพูด - สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

ละครชาตรี - สมัยน่านเจ้า

ท้าวมาลีราชว่าความ

หนุมานเกี้ยวนางวารินทร์

กำเนิดทศกัณฐ์

ปล่อยม้าอุปการ

ส่ายมือ กระดกเท้า

เดินมือ หยิบจีบ

โย้ตัว จีบหงาย

ประเท้า กล่อมไหล่

ท่าศรศิลป์

ท่ารัก

ท่าเดิน

ท่าท่าน

การละเล่นพื้นบ้าน

การเล่นหนังให­ญ่

การเล่นกระบี่กระบอง

การเล่นชักนาคดึกดำบรรพ์

ทำให้ผู้ชมสนใจข้อมูลของนักแสดงและติดตามผลงานของนักเรียน

ทำให้ผู้ชมเข้าใจและมีอารมณ์คล้อยตามกับการแสดง

ทำให้ผู้ชมได้รับรู้ถึงขั้นตอนของการจัดการแสดง

ทำให้ผู้ชมเกิดจินตนาการที่ดี

รัชกาลที่ 4

รัชกาลที่ 3

รัชกาลที่ 2

รัชกาลที่ 1

คาวี

เงาะป่า

สังข์ทอง

ไกรทอง

ละครพูด

ละครร้อง

ละครพันทาง

ละครดึกดำบรรพ์

กรับ

ระนาด

ตะโพน

ฆ้องวง

สมัยธนบุรี

สมัยสุโขทัย

สมัยอยุธยา

สมัยรัตนโกสินทร์

ละครหลวงวิจิตรวาทการ

ละครพันทาง

ละครแก้บน

ละครใน

ละครร้อง

ละครชาตรี

ละครนอก

ละครใน

เป็นละครเก่าแก่ของชาวภาคใต้ ใช้ผู้ชายแสดงล้วน

เป็นละครชั้นสูง มีความงดงามตามแบบนาฏศิลป์

เป็นละครที่ผสมผสานกับวัฒนธรรมของต่างชาติ

เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี

การเขียนบทประพันธ์ละครพื้นบ้าน

การรับอารยธรรมจากต่างประเทศ

การเปลี่ยนแปลงการปกครอง

การขาดผู้อุปถัมภ์อย่างจริงจัง

ทำให้มีเทคโนโลยีเข้ามาทำให้การแสดงมีความสนุกสนานขึ้น

ทำให้เป็นเอกลักษณ์และจุดเด่นของการแสดง

ทำให้คนไทยชื่นชอบการแสดงนาฏศิลป์มากขึ้น

ทำให้นาฏศิลป์และละครไทยไม่เหลือรูปแบบเดิม