การเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหว

แผ่นดินไหวโดยส่วนใหญ่เกิดขึ้นตามขอบแผ่นเปลือกโลก

สึนามิเกิดจากแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวซึ่งทำให้น้ำกระเพื่อม

แผ่นดินไหวขนาดใหญ่สามารถตรวจวัดได้โดยเครื่องบันทึกแผ่นดินไหวทั้งหมดทั่วโลก

แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ คือ แผ่นดินไหวขนาด 9.0 ทางตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย

คลื่นเรย์ลี (Rayleigh wave) คือคลื่นที่เดินทางภายในเนื้อโลก

มนุษย์สามารถเหนี่ยวนำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ (> 7.0) ได้

การกระจายตัวของแผ่นดินไหวมีประโยชน์ในการแบ่งขอบเขตของแผ่นเปลือกโลก

แผ่นดินไหวขนาดใหญ่โดยส่วนใหญ่เกิดตามขอบแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่ออกจากกัน

คลื่นปฐมภูมิ (primary wave) เดินทางผ่านแกนโลกชั้นนอกได้เร็วกว่าแกนโลกชั้นใน

บริเวณแนวสันเขากลางมหาสมุทร (mid-oceanic ridge) มีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวที่เป็นภัยพิบัติได้สูงกว่าพื้นที่อื่นๆ