"Dhimas Arjuna, ... aja wedi kangelan, saiki budhala menyang Kayangan Suralaya. Ngampila pusaka kadewatan marang Bathara Guru, saperlu kanggo ngethok tali pusere jabang bayi. Matur, menawa sakabehing pusaka kang ana ing arcapada ora ana kang tedhas ngethok tali puser kang nunggal karo ari-arine putrane rakamu, Adhimas Sena."

Pusaka kadewatan arep digunakake kanggo ....

Tanpa guneman apa-apa, Arjuna terus nggeblas metu saka papan patemon iku. Langkahe wis mesthi, deweke bakal menyang Kayangan Suralaya, papan panggonane para dewa. Tujuane cetha arep ngampil pusaka kadewatan kanggo ngethok tali pusere jabang bayi, putrane kangmase, iya keponakane dhewe.

Lungane Arjuna menyang kayangan saperlu ....

Bathara Kresna dhawuh marang Arjuna.

Tembung dhawuh tegese padha karo ....

"Pukulun, sowan kula dhateng mriki saperlu ngampil pusaka kadewatan, Pukulun. Dene pusaka kasebat badhe dipunangge ngethok tali puseripun jabang bayi putra Kakangmas Werkudara, Pukulun," ature Arjuna sawise ngaturake sembah.

Jabang bayi sing ora bisa dikethok tali pusere iku putrane ....

Sing ngandhakake menawa pusaka wis diparingake Adipati Karna iku ....

Adipati Karna Kukuh, ora gelem ngulungake pusaka iku. Dene Arjuna nekad njaluk pusaka iku. Wusanane, satriya loro iku banjur padha perang perang. Perange rame banget. Loro-lorone padha sektine.

Sawise kesusul Arjuna, Adipati Karna kukuh ora gelem ....

Sing perang rebutan Kunta Wijayadanu yaiku ....

Tekan ing Pringgodani. saiba kagete Arjuna. Barang sing dikira pusaka kadewatan, jebul mung slongsonge thok, tanpa ana isine. Sanajan kaya mengkono, slongsong Kunta Wijayadanu enggal-enggal diaturake marang Bathara Kresna.

Satekane maneh ana ing Pringgodani, Arjuna kaget amarga ....

Pancen nyatane slongsong Kunta Wijayadanu bisa nganggo ngethok tali pusere si jabang bayi. Nanging, sawise tali puser bisa tugel, slongsong Kunta Wiajayadanu iku mlebu lan nyawiji karo pusere si jabang bayi.

Bareng tali puser wes bisa dikethok, slongsong banjur ....