สมุทรปราการ

สมุทรสาคร

ปทุมธานี

อุบลราชธานี

สระแก้ว

สระบุรี

นครนายก

ตราด

อุดรธานี

เพชรบุรี

เพชรบูรณ์

อุตรดิตถ์

ประจวบคีรีขันธ์

สุราษฎ์ธานี

เชียงใหม่

ตาก

ยโสธร

ระนอง

ปทุมธานี

พระนครศรีอยุธยา

ราชบุรี

แม่ฮ่องสอน

บุรีรัมย์

สุรินทร์

ภาคเหนือ

ภาคกลาง

ภาคใต้

ภาคอีสาน

เหนือ

กลาง

อีสาน

ใต้

ใต้

อีสาน

กลาง

เหนือ

เป็นสังคมที่ให้คุณค่ากับระบบอาวุโส

เป็นสังคมเกษตรกรรมพึ่งพาธรรมชาติ

เป็นสังคมที่มีความผูกพันกับสถาบันกษัตริย์

เป็นสังคมที่เน้นความเป็นปัจเจกและการพึ่งพาตนเอง

เป็นสังคมที่ศาสนามีบทบาทสำคัญต่อค่านิยมและคุณธรรม

การพึ่งพาธรรมชาติและความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหนือธรรมชาติ

การรับอิทธิพลจากแหล่งอารยธรรมอินเดียและจีน

การมีภูมิประเทศและภูมิอากาศคล้ายคลึงกัน

การปรับตัวรับมือลัทธิล่าอาณานิคม

การมีตระกูลภาษาร่วมกัน

ประเพณีชิงเปรต

ประเพณีบุญบั้งไฟ

ประเพณีไหลเรือไฟ

ประเพณีลอยกระทง

ประเพณีชักพระทางน้ำ

การฟ้อนผีฟ้า

พิธีบายศรีสู่ขวัญ

การแข่งขันเรือยาว

งานวันสารทเดือนสิบ

ประเพณีทำบุญคูนลาน

ต้องมีความยืดหยุ่นและปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับลักษณะเฉพาะของสังคมไทย

ต้องสามารถนำเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับโครงสร้างทางสังคมไทยได้

ต้องตอบสนองวิถีชีวิตและความต้องการของผู้คนในสังคมไทยได้

ต้องก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจในสังคมไทย

ต้องเอื้อให้เกิดการพัฒนาวัฒนธรรมไทยให้ทันสมัย

การยืดหยุ่นและพร้อมปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา

การรักษารากเหง้าที่เป็นแก่นไว้แต่เปิดโอกาสให้มีการต่อยอด

การหาช่องทางในการนำต้นทุนทางวัฒนธรรมมาพลิกแพลงเป็นสินค้า

การเปิดรับความหลากหลายเพื่อการหลอมรวมวัฒนธรรมให้เป็นหนึ่งเดียว

การพยายามคงไว้ซึ่งลักษณะเฉพาะทางวัฒนธรรมเพื่อไม่ให้เกิดการบิดเบือน

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ปิดทองหลังพระ

ขนทราายเข้าวัด

ฟังหูไว้หู

ไผ่ลู่ลม

ใต้

อีสาน

กลาง

ตะวันออก

กลาง

อีสาน

เหนือ

ใต้

เหนือ

กลาง

อีสาน

ใต้