ก. เพื่อรักษาโคลงสี่สุภาพไว้

ข. เพื่อให้มีหนังสือสุภาษิตอ่าน

ค. เพื่อเป็นสุภาษิตสั่งสอนใจประชาชน

ง. เพื่อเป็นเครื่องบำรุงสติปัญญาความคิด

ก. สอนให้มีความซื่อสัตย์

ข. สอนให้เป็นคนประหยัด

ค. สอนให้ตั้งใจทำการงาน

ง. สอนให้มีความมานะพากเพียรในการศึกษาเล่าเรียน

ก. กบเลือกนาย

ข. กบในกะลาครอบ

ค. กบในสระบัวบาน

ง. กบในสระน้อย ๆ

ก. เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ

ข. เกิดเป็นคนเชิงดูให้รู้เท่า ใจของเราไม่สอนใจใครจะสอน

ค. ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

ง. แต่คนที่ควรชมนิยมกัน ต้องใจมั่นยิ้มได้เมื่อภัยมา

ก. ถ้าอยากจะรักกันนาน ๆ ควรอยู่ห่างไกลกัน

ข. ถ้าอยากให้เกลียดชังกันควรอยู่ใกล้กันไว้

ค. การอยู่ใกล้หรือไกลไม่ใช่อุปสรรคให้รักหรือชัง

ง. รักกันถึงอยู่ไกลก็เหมือนใกล้ ชังกันถึงอยู่ใกล้ก็เหมือนไกล

ก. เห็นผู้มั่งมีทำสิ่งใด ก็อย่าเผลอตัวทำตาม

ข. แม้ว่าเราจะยากจนก็ไม่ควรเกียจคร้าน

ค. ควรเอาอย่างเพื่อนบ้านที่เขาขยันทำมาหากิน

ง. เห็นเงินของเขาอย่าอยากได้ใคร่ดีเอามาเป็นของตน

ก. อุปมา

ข. อติพจน์

ค. นามนัย

ง. อุปลักษณ์

ก. แข

ข. โสม

ค. บุหลัน

ง. ทินกร

ก. กำนิดของโลก

ข. บทลงโทษของชาวโลก

ค. กฎหมายที่สังคมกำหนดใช้ร่วมกัน

ง. แนวทางในการดำเนินชีวิตของมนุษย์

ก. บังคับสัมผัสใน

ข. บังคับสัมผัสนอก

ค. บังคับวรรณยุกต์เอกและโท

ง. บังคับจำนวนคำในแต่ละวรรค

ก. โคควายวายชีพได้ เขาหนัง เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้

คนเด็ดดับสูญสัง- ขารร่าง เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี

ข. สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ

บาปเกิดแต่ตนคน เป็นบาป บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง

ค. ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน ดุจดั่งคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม

ง. ห้ามเพลิงไว้อย่าให้ มีควัน ห้ามสุริยแสงจันทร์ ส่องไซร้ ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า ห้ามดั่งนี้ไว้ได้ จึ่งห้ามนินทา

ก. ให้ระวังคนใส่ร้ายป้ายสี

ข. คนฉลาดคือคนที่รู้จักเข้าหาผู้ใหญ่

ค. คำพูดสามารถบอกถึงสติปัญญาได้

ง. คนโฉดมักจะไม่แสดงออกให้คนอื่นรู้

ก. นกน้อยขนน้อยแต่ พอตัว รังแต่งจุเมียผัว อยู่ได้ กว่ารัถยา ยากแท้

ข. นาคีมีพิษเพียง สุริโย เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า

ค. อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์ โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนือกินเอง

ง. จระเข้คับน่านน้ำ ไฉน ภักษ์เฮย รถใหญ่กว่ารัถยา ยากแท้

ก. คนใดละพ่อทั้ง มารดา อันทุพพพลชรา ภาพแล้ว ขับไล่ไป่มีปรา- ณีเนตร คนดั่งนี้ฤๅแคล้ว คลาดพันไภยัน

ข. เพื่อนกินสิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี หาง่ายหลายหมื่นมี มากได้ เพื่อนตายถ่ายแทนชี- วาอาตม์ หายากฝากผีไข้ ยากแท้จักหา

ค. ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์ คิดว่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้ เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต- มานา โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา

ง. เจ็ดวัดเว้นดีดซ้อม ดนตรี อักขระห้าวันหนี เนิ่นช้า สามวันจากนารี เป็นอื่น วันหนึ่งเว้นล้างหน้า อับเศร้าศรีหมอง

ก. เพื่อนกินสิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี

ข. อ่อนหวานมานมิตรลัน เหลือหลาย

ค. เสียสัตย์อย่าเสียสู้

ชีพม้วยมรณา

ง. ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย

ก. มักใหญ่ย่อมคนหวัว

ไพเพิด

ข. บาปเกิดแต่ตนคน

เป็นบาป

ค. มนตร์ยาผูกนานหึง

หายเสื่อม

ง. อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์

ก. รู้หน้าไม่รู้ใจ

ข. ดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่

ค. สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล

ง. คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ

ก.ความร่ำรวย

ข. ความเย่อหยิ่ง

ค. ความสวยงาม

ง. ความมีเกียรติ

ก.โคควายวายชีพได้

เขาหนัง

ข. ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย

ค. คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ

ง. ตาทรายยิ่งนิลวาม

พรายเพริศ