มยุราเดินบนถนนสายนี้

เขามาอย่างรวดเร็ว

ภูเขาสูงแค่ไหนก็ยังวัดได้

พี่เป็นคนภาคใต้

คำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ

คำที่เป็นชื่อคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ

คำที่แสดงการกระทำ

คำที่ใช้แทนคำนาม

หนูเป็นสัตว์สกปรก

หนูบางชนิดนำเชื้อโรคมาสู่คน

คนบางกลุ่มตั้งบริษัทกำจัดหนู

หนูเองก็ไม่ชอบหนูเหมือนกัน

คำที่ใช้แทนคำนาม

คำที่แสดงการกระทำ

คำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ

คำที่เป็นชื่อคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ

หนูเป็นสัตว์สกปรก

หนูบางชนิดนำเชื้อโรคมาสู่คน

คนบางกลุ่มตั้งบริษัทกำจัดหนู

หนูเองก็ไม่ชอบหนูเหมือนกัน

คำที่ใช้นำหน้าคำกริยา

คำที่ใช้ตามหลังคำกริยา

คำที่แสดงความเข้มข้นของคำกริยา

คำที่บอกลักษณะทางไวยากรณ์ของคำกริยา

หน้าคำกริยา

หลังคำกริยา

หน้าบทกรรม

หลังบทกรรม

คำที่ใช้ขยายคำกริยา

คำที่เป็นคำหลักของกริยา

คำที่แสดงความเข้มข้นของคำกริยา

คำที่บอกลักษณะทางไวยากรณ์ของคำกริยา

ปี๋

อื๋อ

แจ๋

แต๊ดแต๋

คำที่ใช้ขยายคำนาม

คำที่ใช้ขยายคำกริยา

คำที่ใช้ขยายคำอุทาน

คำที่ใช้ขยายคำวิเศษณ์

ตัว

นี้

บิน

สูง

คำที่ใช้บอกเวลา

คำที่ใช้บอกสถานที่

คำที่ใช้บอกลักษณะ

คำที่ใช้บอกปริมาณ

นี้

พัน

กว่า

คน

คำที่ใช้เชื่อมคำ วลี ประโยคเข้าด้วยกัน

คำที่ใช้เชื่อมคำนาม

คำที่แสดงอารมณ์ ความรู้สึก

คำที่ใช้ลงท้ายประโยค

และ

กับ

หรือ

อย่างไรก็ตาม

ใช้เชื่อมคำ วลี ประโยค

ใช้ลงท้ายประโยค

ใช้บอกความหมายหลายประการ

ใช้แทนคำนาม

พวกเราแวะซื้อขนมข้างทาง

สมุดเล่มนี้ของฉันเอง

ฉันตื่นตั้งแต่ตีห้า

เขาอยู่กับพ่อแม่

คำที่ใช้แสดงอารมณ์ ความรู้สึก

คำที่ใช้แทนคำนาม

คำที่ใช้กล่าวปฏิเสธ

คำที่ปรากฏอยู่ท้ายประโยค

ต้นประโยค

ท้ายประโยค

กลางประโยค

ส่วนใดในประโยคก็ได้

ฉันคิดถึงคุณนะคะ

ฉันคิดถึงคุณนะค่ะ

จะไปไหนล่ะ

จะไปไหนละ

เย่! เรียนจบแล้ว

โถ่! เรียนจบแล้ว

โอ๊ย! เจ็บจังเลย

อุีย! เจ็บจังเลย

คำปฏิเสธกริยา

คำปฏิเสธข้อความ