ข้อใดไม่ใช่ปัจจัยโดยตรงที่ทำให้วรรณกรรมในอดีตเปลี่ยนแปลงมาสู่วรรณกรรมยุคปัจจุบัน

วรรณกรรมปัจจุบันประเภทนวนิยายแนวก้าวหน้าเกิดขึ้นในช่วงใด

ช่วงสมัยจอมพลป. พิบูลสงคราม ออกรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เกิดนวนิยายประเภทใด

ยุคมืดทางปัญญาปรากฏวรรณกรรมประเภทใด

ข้อใดกล่าวถึงโวหารในการประพันธ์ได้ถูกต้องที่สุด

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับองค์ประกอบของวรรณศิลป์

“แป้งร่ำเป็นสาวงามที่มีลำแขนขาวผ่องทั้งกลมเรียวและอ่อนหยัด ผิวขาวละเอียดเช่นเดียวกับแขน ประกอบด้วยหลังมืออวบนูน นิ้วเล็กเรียว หลังเล็บมีสีดังกลีบดอกบัวแรกแย้ม” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

“ช้างยกขาหน้าให้ควาญเหยียบขึ้นนั่งบนคอ ตัวมันสูงใหญ่ ใบหูไหว พะเยิบ หญิงบนเรือนลงบันไดมาข้างล่าง เธอชูแขนยื่นผ้าขาวม้าและข้าวห่อใบตองขึ้นมา ให้เขา” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

“ อันว่าแก้วกระจกรวมอยู่กับสุวรรณ ย่อมได้แสงจับเป็นเลื่อม

พรายคล้ายมรกต ผู้ที่โง่เขลาแม้ได้อยู่ใกล้นักปราชญ์ ก็อาจเป็นคนเฉลียวฉลาดได้ฉันเดียวกัน” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

“ อำนาจความสัตย์เป็นอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ไม่เพียงแต่จับหัวใจคน แม้แต่สัตว์ก็ยังมีความรู้สึกในความสัตย์ซื่อ เมื่อกวนอูตายแล้ว ม้าของกวนอูก็ไม่ยอมกินหญ้ากินน้ำและตายตามเจ้าของไปในไม่ช้า ไม่ยอมให้หลังของมันสัมผัสกับผู้อื่นนอกจาก นายของมัน” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

“เกิดเป็นหญิงให้รู้จักรักนวลสงวนตัว อย่าประพฤติตนออกนอกลู่นอกทาง ควรประพฤติและปฏิบัติตนตามครรลองในสิ่งที่ควรจะเป็น” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

“... ลงบันไดไปขึ้นสีหมอกม้า เรียกโหงพรายมาทั้งน้อยใหญ่ ออกจากกาญจน์บุรีรี่เข้าไพร โหงพรายตามไปเป็นโกลา ตัดมาห้วยโรงหนองตะพาน ข้ามธารจระเข้แล้วเข้าป่า ถึงหนองน้ำบ้านพลับระยับตา รีบมาใกล้บ้านขุนช้างนั้น ...” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

ข้อใดคือการพรรณนาภาพ

“...เบื้องบนมีกลุ่มเมฆเป็นคลื่นซ้อนซับสลับกันเป็นทิวแถว ต้องแสงแดดจับเป็นสีระยับวะวับแวว ประหนึ่งเอาทรายทองไปโปรยปราย เลื่อนลอยลิ่ว ๆ เรี่ย ๆ รายลงจดขอบฟ้า ชาวนาและโคก็เมื่อยล้าด้วยตรากตรำทำงาน ต่างพากันดุ่ม ๆ เดินกลับเคหสถานเห็นไร ๆ” จากบทประพันธ์ปรากฏโวหารการประพันธ์ประเภทการพรรณนาโวหารชนิดใด

“สำนวนภาษารูปแบบหนึ่งที่มีการเรียบเรียงถ้อยคำด้วยวิธีต่าง ๆ ที่ผิดแผกไปจากการเรียงลำดับคำ หรือความหมายของคำตามปกติ เพื่อให้มีความหมายพิเศษ” จากข้อความข้างต้นหมายถึงข้อใด

“เขาแล่นใบไปรอบโลก” จากข้อความนี้ปรากฏภาพพจน์ชนิดใด

“... ญาติกาหาไหนมีใครเล่า จะส่งข้าวปลาหมดคงอดสิ้น จะเป็นความถามไถ่ในบุริน เงินแต่เท่าปีกริ้นก็ไม่มี เขาจะเรียกค่าฤชาตุลาการ จะผูกมัดรัดประจานไม่ควรที่ ถ้าแพ้ลงคงปรับทับทวี เลือดเนื้อเท่านี้เป็นเงินทอง ...” จากบทประพันธ์ปรากฏภาพพจน์ชนิดใด

“... ญาติกาหาไหนมีใครเล่า จะส่งข้าวปลาหมดคงอดสิ้น จะเป็นความถามไถ่ในบุริน เงินแต่เท่าปีกริ้นก็ไม่มี เขาจะเรียกค่าฤชาตุลาการ จะผูกมัดรัดประจานไม่ควรที่ ถ้าแพ้ลงคงปรับทับทวี เลือดเนื้อเท่านี้เป็นเงินทอง ...” จากบทประพันธ์ข้างต้น คำว่า “เลือดเนื้อ” หมายถึงสิ่งใด

“กลวิธีการเปรียบเทียบโดยใช้เรื่องเล่ามักเป็นเรื่องราวขนาดสั้น ปรากฏความหมาย 2 ระดับ ได้แก่ ความหมายตรง ๆ ตามเนื้อเรื่องและมีความเปรียบเทียบเป็นความหมายแฝงอีกอย่างหนึ่ง”

ข้อใดปรากฏภาพพจน์ “ปฏิพจน์”

จากข้อความ “ครืนครืนใช่ฟ้าร้อง เรียมครวญ” ปรากฏภาพพจน์ใด

ครืนครืนใช่ฟ้าร้อง เรียมครวญ

หึ่งหึ่งใช้ลมหวน พี่ให้

ฝนตกใช่ฝนนวล ที่ทอด ใจนา

ร้อนใช่ร้อนไฟไหม้ พี่ร้อนกลกาม

จากบทประพันธ์เป็นการใช้คำชนิดใดเด่นชัดที่สุด

“การใช้คำที่มีความหมายตรงขัดแย้งมาเข้าคู่กัน เพื่อเกิดความหมายใหม่” หมายถึงข้อใด

เสนาสูสู่สู้ ศรแผลง

ยิ่งค่ายหลายเมืองแยง แย่งแย้ง

รุกร้นร่นรนแรง ฤทธิ์รีบ

ลวงล่วงล้วงวังแล้ว รวบเร้าเอามา

จากบทประพันธ์ข้างต้นไม่ปรากฏการใช้วรรณศิลป์ด้านใด

ข้อใดปรากฏโวหารภาพพจน์เหมือนกับข้อความที่ว่า “เธอเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ของฉัน"

“ กระนี้หรือพระบิดามิน่าหนี ทั้งท่วงทีไม่สุภาพทำหยาบหยาม” จากข้อความดังกล่าวปรากฏภาพพจน์ชนิดใด

ข้อใดไม่ปรากฏโวหารภาพพจน์

“พิราบบินกลับมาหลังคาโบสถ์

พายุโหดยังกระหึ่มกระเหี้ยนหือ

เมื่อแก้วตกลงแตกก็แหลกรื้อ

แต่แก้วคือแก้วพร่างอยู่กลางใจ”

คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์ชนิดใดบ้าง

“ด้วยระเด่นบุษบาโฉมตรู ควรคู่ภิรมย์สมสองไม่ต่ำศักดิ์รูปชั่ว เหมือนตัวน้อง ทั้งพวกพ้องสุริย์วงศ์พงศ์พันธุ์”

คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ใด

เสนาสูสู่สู้ ศรแผลง

ยิ่งค่ายหลายเมืองแยง แย่งแย้ง

รุกร้นร่นรนแรง ฤทธิ์รีบ

ลวงล่วงล้วงวังแล้ว รวบเร้าเอามา

จากบทประพันธ์ข้างต้นปรากฏสุนทรียลักษณ์ทางภาษาด้านใดเด่นชัดที่สุด

ข้อใดปรากฏภาพพจน์อุปลักษณ์

“ถึงบางพรมพรหมมีอยู่สี่พักตร์ คนรู้จักแจ้งจิตทุกทิศา ทุกวันนี้มีมนุษย์อยุธยา เป็นร้อยหน้าพันหน้ายิ่งกว่าพรหม” จากบทประพันธ์ปรากฏวรรณศิลป์ด้านใดเด่นชัดที่สุด

เสียดายสายสวาทโอ้ อาวรณ์

รักพี่มีโทษกรณ์ กับน้อง

จำจากพรากพลัดสมร เสมอชีพ เรียมเอย

เสียนุชดุจทรวงต้อง แตกฟ้าผ่าสลาย

จากบทประพันธ์ปรากฏวรรณศิลป์ด้านสุนทรียลักษณ์ทางภาษาในข้อใดเด่นชัดที่สุด

ข้อใดมีสัมผัสสระและสัมผัสพยัญชนะภายในวรรค

ข้อใดไม่มีคำอัพภาส

“นี่จนใจไม่มีเท่าขี้เล็บ ขี้เกียจเก็บเลยทางมากลางหน” ปรากฏภาพพจน์ใด

หนึ่งคอยชะลอยเล่ห์ไท้ เรืองราม

สิงหนาทอาจไถ่ถาม ถี่ถ้อย

ทูลพิดกิจกลความ ตามสัตย์

อย่าขานการเบาน้อย เนื่องเนื้อคดีตรง

จากบทประพันธ์ข้างต้นปรากฏการใช้สุนทรียลักษณ์ทางภาษาชนิดใด

"คนเห็นคนเป็นคนนั่นแหละคน คนเห็นคน ใช่คน ใช่คนไม่ กำเนิดคนต้องเป็นคนทุกคนไป จนหรือมีผู้ดีไพร่ไม่พ้นคน เกิดหนหนึ่งตายหนหนึ่งพึงนึกไว้ ไม่เกิดใหม่ตายใหม่ได้หลายหน อย่าโอหังอยากจะดีวิเศษล้น ก็แค่คนคนหนึ่งเท่านั้นเอง”

บทประพันธ์ข้างต้นปรากฏวรรณศิลป์ด้านใดที่เด่นชัดที่สุด

จิบจับเจาเจ่าเจ้า รังมา

จอกจาบจั่นจรรจา จ่าจ้า

เค้าค้อยค่อยคอยหา เห็นโทษ

ซอนซ่อนซ้อนสริ้วหน้า นิ่งเร้าเอาขวัญ

จากบทประพันธ์ไม่ปรากฏสุนทรียลักษณ์ทางภาษาประเภทใด